ایتا - قلم‌نَورد

- 🖤 -
بخوان... بر گریه هایم از باران بخوان.
از گلوی شکافته‌ی کودک بخوان
از گیسوان سوخته‌ی دختر بخوان
از قلب شکسته‌ی مادر
از حرف‌های نیمه شب پدر، با چاه
از برای تنهایی بخوان.
از رگ‌های بُریده
تن‌های بی‌کفن
از سردیِ خاک و داغ تُربت بخوان.
از زخمی ترین سرِ نیزه سوار
از قرآن بخوان.
از کشتن یک زن در مقابل همسر بخوان.
از شهادت یک جنین
قبل از آغوش مادر، بخوان.
از جگر پاره و پیکر خونین بخوان...
برای جدایی خواهر از برادر بخوان...
از بغضِ در حنجره و صدای رسای زینب بخوان.
از قلم‌خونین بر نوشته‌ی تاریخ
از رجز خورشید بر بدن بی‌جان
از بیابان محشر در صحرای کربلا
از آسمان روز دهم...
از اشک مظلوم و دست ظالم
از ظلمت بخوان...

از منجی و موعود... از غروب جمعه بخوان . . .