' نمی‌کنیم در این انتقام، کوتاهی که زنده‌ایم فقط از برای خونخواهی... _محمدرسولی خیالت‌رادرآغوش...

؛ خیابان‌های‌ سرخ و سیاه امروز آقا به مشهد برگشت. به جایی که سال‌ها خانه‌اش همجوار امام هشتم بود. و حالا برای همیشه ساکن این شهر و دیار می‌شود. خیابان‌های اطراف حرم ساعت‌ها بود که انتظار در آغوش‌کشیدنِ پیکرش را می‌کشید. خیابان‌هایی که ترکیبی از رنگ سرخ و سیاه‌ است. ترکیبی از غم و خشم. خشمی که لحظه شماری می‌کند بر سر قاتلین آقای شهید و دختران و پسران لامردی و مینابی فرود آید. و همین رنگ‌ها و تصاویرِ تشییع دشمن را عصبانی و هارتر کرده. به خیالش با کشتن آقای ما، کار ایرانِ‌ اسلامی عزیز هم تمام می‌شود و دستش برای به غارت بردن این کشور باز می‌شود. اما همیشه و همواره در محاسباتش دچار خطاست. دشمن سد محکم ایمان ما را مقابل خودش یا نمی‌بیند یا تاثیر آن را نادیده می‌گیرد، و پایش را از گلیمش درازتر می‌کند. ایرانِ ما، ایران امام رضاست‌. ما زیر سایه‌ی اهل‌بیتیم و دشمن اگر هم آسیبی به ما بزند اصل و ریشه‌ی ما بیدی نیست که با این بادها بلرزد. حتی این را هم نمی‌فهمد که داغ شهادت خانواده حسینی خامنه‌ای از جنس داغ اباعبدالله است و ما را برای قیام و خونخواهی از جا کنده است. آن روح بلند استقامت در جان‌های ما تکثیر شده و برایمان شجاعت را به ارث گذاشته. در خیابان‌ها از زمین آدم می‌جوشد. آن هم در ظهر گرم تابستانی که هر آدم عاقلی ترجیح می‌دهد در خانه زیر کولر باشد و استراحت کند. و البته که اینجا عقل هیچ کاره است. این قلب است که فرمان می‌دهد‌. مردم از دورترین نقطه کشور و حتی کشورهای دیگر هزاران کیلومتر از سر دلخوشی راه نیامده‌اند تا به مشهد برسند. آمده‌اند تا پاهایشان خسته شود، لبانشان خشک شود و تشنگی جگرشان را بسوزاند، سایه‌بانی پیدا نکنند و آفتاب صورت‌هایشان را بسوزاند و مهم‌تر از همه سرگردان این خیابان و آن خیابان شوند تا آقا را بیاورند و از مقابلشان عبور دهند. همه‌ی اینها را برای بدرقه آن مقتدرِمظلوم آمده‌اند تحمل کنند. چقدر هر قدم این تشییع روضه است و یاد کربلا می‌افتم. آری مردم آمده‌اند نگذارند آقای ما مظلومانه مثل جدش تشییع شود و به خاک سپرده شود. آمده‌اند تا کاری کنند خون خامنه‌ای شهید عالم‌گیر شود. آمده‌اند که خط ولایت حفظ شود. تا فرزندش و رهبر عزیزتر از جانم به سلامت پرچم این کشور را به دست صاحبش برساند. برساند به دست آن که علاج ما تنها و تنها در دستان اوست... خیالت‌رادرآغوش...

زیرنویس شبکه ۱ _ای پناه ایران! آرامیدن در آغوشِ پناهِ بی‌پناهانِ عالم گوارای وجودتان...

آقا رسیده حرم و شاید رو به امام‌رضا زمزمه می‌کنه: آمدم ای شاه پناهم بده...😭

پدر است دیگر؛ نمی‌تواند از دخترش دل بِکَنَد... خیالت‌رادرآغوش...

تمام این چند روز بابا، دخترش رو همراهی می‌کرد کنارش بود با چشم‌هاش مراقب پیکر دختر کوچولوش بود گاهی که فرصتی پیش می‌اومد تابوتش رو به یاد صورت ماه زهراش می‌بوسید زهرا خیلی شبیه باباش بود همش با خودم میگم کاش امشب توی مراسم تدفین نباشه و نبینه به خاک سپردن زن و بچه‌اش رو😭