- حضور در خیابان چگونه تسخیر میادین و جنگ شهری را ناممکن می‌کند؟ راننده تاکسی کنار چهارراه ایستاده، در انتظار پیدا کردن آخرین مسافرش فریاد می‌زند. «راکب» موتورسوار نزدیک خط عابر پیاده توقف می‌کند و «سرنشین» موتور، دو حلقه لاستیک بدست از پشت آن پیاده شده به چراغ راهنمایی نگاه می‌کند. راننده تاکسی چشمش را از دو جوان که صورت‌هایشان را پوشانده‌اند برمی‌دارد و بیخیال مسافرش را سوار می‌کند. چراغ قرمز می‌شود و ماشین‌ها یکی یکی پشت خط توقف می‌کنند. 💢 «سرنشین» لاستیک‌ها را به میان خط عابر سُر می‌دهد و «راکب» به سرعت آن‌ها را آتش می‌زند. دود سیاه آسمان را پر می‌کند. راننده تاکسی دستش را روی بوق گذاشته، فحش می‌دهد. «سرنشین» از میان کاپشن خود قمه‌ای بیرون کشیده و به تهدید آن را برای رانندگان تکان می‌دهد. چراغ سبز شده اما چهارراه قفل باقی می‌ماند. آیا به همین سادگی خیابان‌ها تسخیر و شهرها به آشوب کشیده می‌شوند؟ 💢 کنش اجتماعی؛ کلیدواژه‌ای ست که چگونگی وقوع تغییر و تحولاتی از این دست در جامعه را توضیح می‌دهد. کنش‌گر در بی‌تفاوتی دیگران زنجیره حوادث را آغاز می‌کند و بعد، آن‌ها را مجبور می‌کند تا نسبت به عملی که انجام داده واکنش نشان دهند. حالا دیگر هیچ عضوی از جامعه نمی‌تواند بی‌تفاوت باشد! در واقع، مسئله این است که چه کسی در جامعه تهاجمی و چه کسی تدافعی عمل می‌کند؟! 💢 کنش اجتماعی، عملی است آگاهانه که با در نظر گرفتن واکنش احتمالی دیگران، به منظور دستیابی به هدفی خاص انجام می‌شود. پس این اراده یا بی‌ارادگی انسان‌هاست که تسخیر و آشوب را ممکن یا ناممکن می‌سازد. راننده تاکسی کنار ماشینش ایستاده، در انتظار پیدا کردن آخرین مسافرش فریاد می‌زند. «راکب» موتورسوار نزدیک خط عابر پیاده توقف می‌کند و «سرنشین» موتور، دو حلقه لاستیک بدست از پشت آن پیاده شده به چراغ راهنمایی نگاه می‌کند. 💢 علیرضا مکبر دانش‌آموز مسجد که آن‌ها را زیر نظر داشته، یک‌دفعه با بلندگوی موکب آن سوی چهارراه نماهنگ انقلابی پخش می‌کند. چراغ قرمز می‌شود و «سرنشین» در جا پشت موتور پریده، «راکب» گازکشان موتور را به حرکت درمی‌آورد. راننده تاکسی چشمش به دو موتور سوار دیگر می‌افتد که دورتر وارد عابر پیاده شده، دور زده و از چهارراه دور می‌شوند. راننده مسافرش را سوار می‌کند. چراغ سبز می‌شود و ماشین‌ها یکی یکی از میان دخترها و پسرهایی که پرچم ایران و عکس رهبر شهید را بالا گرفته‌اند عبور می‌کنند. 💢 مسدود کردن یک خیابان یا چهارراه، کندن یک تابلو یا بروز یک ناهنجاری اجتماعی، به تنهایی آشوب یا جنگ شهری را آغاز نمی‌کند. صرف موکب‌زدن یا به راه انداختن کاروان ماشین نیروهای انقلابی هم دردی را دوا نمی‌کند! بلکه این تکرار کنش‌های ضد اجتماعی در حین بی‌تفاوتی دیگران یا عدم حضور ناظرانی است که وجود آن‌ها می‌تواند مانع از شکل‌گیری سوء رفتار شود. موردی که در شرایط عادی، با فراهم بودن زمینه شروع زنجیره حوادث براندازانه به شیوه تهاجمی، نیروهای امنیتی، نظامی، انتظامی و شهروندان را در وضعیتی واکنشی و تدافعی قرار می‌دهد. 💢 برای همین است که از قدیم گفته‌اند جلوگیری از انداختن سنگی در چاه توسط یک دیوانه از بیرون آوردن آن به وسیله چهل عاقل همیشه آسان‌تر است. کنش‌ها وقتی با واکنش‌هایی که غالباً غیر احتمالی هستند مواجه می‌شوند با ناکامی در دستیابی به هدف خود ناتمام می‌مانند و قادر به جریان‌سازی نمی‌شوند. تنها این گونه خیابان‌های شهری که از اراده مردم خالی نباشد؛ با طلب کردن نظم اجتماعی نه تسخیر می‌شود و نه امکانی برای به آشوب کشیدن شهرها فراهم می‌گردد. علیرضا آقاباباگلی ۲۲ اسفند ۱٤٠٤

👆🏻 🔹نتانیاهو: درباره برنامه حملات بعدی‌مان علیه ایران با جزئیات صحبت نمی‌کنم. 🔹سپاه پاسداران ایران و بسیج را در مقرها و ایست‌ و بازرسی‌هایشان با قدرت هدف قرار می‌دهیم. 🔹 ائتلافی بی‌سابقه با آمریکا ایجاد کرده‌ایم و هر روز با ترامپ گفت‌وگو می‌کنم.

🌹شهیده راهپیمایی روز قدس بر اثر حمله رژیم صهیونیستی به مناطق مسکونی تهران.

.: مرور جُستارهای جنگ رمضان ۱۲/۱۲ | - چرا براندازان تاکنون جنگ شهری را آغاز نکرده‌اند؟ ۱۲/۱۳ | - چطور رهبر شهید پیش از شروع جنگ نقشه عملیات‌ها را طراحی کرد؟ ۱۲/۱٤ | - ما که اهل کوفه نبودیم، چرا علی تنها شهید شد؟ ١٢/١٨ | - از شیر جمل تا صلح حسن! چه چیزی آتش‌بس را به امام مجتبی تحمیل کرد؟ ١٢/٢٢ | - حضور در خیابان چگونه تسخیر میادین و جنگ شهری را ناممکن می‌کند؟ ۱۲/۲۳ | - انرژی هسته‌ای چه فایده‌ای دارد؟ وقتی مردم کشته می‌شوند اما مسؤلان حاضر به تسلیم نیستند! کتابچه جنگ رمضان | - جُستارهای اسفند ۱٤٠٤ ۰۱/۰۱ | - اگر با آتش‌بس پیروز نمی‌شویم پس چگونه صلح خواهیم داشت؟ ۰۱/۰۹ | - ترامپ چطور تصمیم می‌گیرد؟ چگونه حرف می‌زند؟ و چرا متفاوت عمل می‌کند؟ ۰۱/۱۱ | - دموکراسی چیست؟ و چگونه جنگ برای دموکراسی‌سازی پذیرفته شده است؟

🔹 ایالات متحده در حال اعزام حدود پنج هزار تفنگدار دریایی و ملوان دیگر به خاورمیانه می‌باشد.

- انرژی هسته‌ای چه فایده‌ای دارد؟ وقتی مردم کشته می‌شوند اما مسؤلان حاضر به تسلیم نیستند! دولت‌هایی که با الگوی «سرمایه‌داری» اداره می‌شوند به اقتصاد تولید محور نگاه می‌کنند. تولیدی که نیازمند منابع برای تشکیل چرخه تولید و بازارهای مصرف برای فروش است! پس زنجیره‌های تأمین، احداث راه‌های مواسلاتی، تأمین امنیت خطوط تجاری، ایجاد شبکه‌های بانکی و... همگی ذیل این نگاه در دستور العمل قرار می‌گیرند. استقرار سرمایه‌داری در نظام جهانی اما، تنها هنگامی ممکن می‌شود که سرمایه‌داران صاحب تولید محدود باشند! چرا؟ 💢 سرمایه‌داران صاحب تولید لزوماً تولیدکننده نیستند اما با نظارتی که بر عرضه و تقاضا اعمال می‌کنند نه تنها قادر به کنترل اقتصاد هستند بلکه عقبه فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و دینی رفتارهای مردم حوزه‌های مختلف چرخه تولید را می‌توانند زیر نظر داشته باشند. پس اگر تولیدکنندگان مستقل متعددی پا بگیرند و بازارهای مصرف خودشان را پیدا کنند نه تنها ثروت و قدرت کمتری نصیب سرمایه‌داران صاحب تولید کنونی می‌شود بلکه با توزیع متکثر، کانون‌های متعدد ضعیف‌تری از سرمایه را در نقاط مختلف ایجاد می‌کند. 💢 پس شرط ایجاد مراکز سرمایه‌داری، وابسته‌سازی پیرامون و اجازه ندادن خودکفایی و استقلال اقتصادی به آن‌هاست. بنابراین، از آنجا که استقلال اقتصادی اساساً موضوعی نسبی است و بخشی از تحقق آن با استقلال سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و مذهبی همپوشانی دارد؛ علاوه بر اقداماتی که مستقیماً ماهیت اقتصادی دارند تلاش‌هایی برای ترویج مسیحیت یا اسلام هراسی به منظور مقابله با جریان‌های غیر همسو انجام می‌شود. 💢 اهمیت مطلب هنگامی بهتر دانسته می‌شود که به کوشش آمریکا، فرانسه، انگلیس و... در ایجاد کودتا یا انقلاب‌های رنگی پس از منسوخ شدن استعمار توجه کنیم. در همین زمینه، پرسش اصلی این است که انرژی هسته‌ای کشورهای دارنده آن را قادر به تولید چه محصولاتی می‌سازد که کانون‌های سرمایه‌دار صاحب تولید دنیا را تحریک می‌کند تا برای سال‌ها بر سر دستیابی یا عدم دستیابی آن با قدرت‌های حاکم بر ایران از سلطنت پهلوی تا جمهوری اسلامی درگیر شوند؟ 💢 طبعاً همان‌طور که سوخت‌های فسیلی مانند نفت و گاز صرفاً برای سوزانده شدن، تولید فرآورده‌هایی مانند بنزین یا حتی برخی مصارف پزشکی استفاده نمی‌شوند؛ استفاده انرژی هسته‌ای هم محدود به افزایش مدت نگهداری میوه و سبزیجات، تولید داروهای خاص یا ساخت باتری‌هایی با انرژی نیروگاه برق اما در ابعاد قابل جابه‌جایی نیست. با این‌حال، شمردن فواید مختلف این انرژی پاسخ سؤال نیست بلکه دلیل منازعه در امکانی است که در اختیار تولیدکننده آن قرار می‌گیرد. 💢 تولیدکنندگان انرژی هسته‌ای با ابزارهای مختلف پیمان‌های بین‌المللی، تحریم‌ها و ابزارهای نظامی سایر کشورها را وادار می‌کنند تا از تلاش برای دستیابی به این انرژی خودداری کرده، تولیدات و فرآورده‌های آینده آن را در انحصار خود نگه دارند. شرایطی که با وابسته‌سازی دیگران در تأمین نیازهایشان، جریان سرمایه را به سوی همین تولیدکنندگان حفظ می‌کند. چنان‌که در قضیه فراگیری کرونا، دولت‌ها یا باید مانند ایران تولید کرده یا برای تأمین نیازهایشان از آمریکا، انگلیس، هند یا چین که عمده صادرکنندگان واکسن بودند خریداری می‌کردند. 💢 انحصاری که امنیت سلامتی شهروندان کشورهایی که قادر به تأمین نبودند را تهدید می‌کرد. به همین قرینه، در قضیه انرژی هسته‌ای هم گرچه دعوا به نام بمب هسته‌ای تمام شده اما، جنگ درباره افق‌های تولید و بازارهای مصرفی است که انرژی هسته‌ای در اختیار ایران می‌گذارد! تقلایی که شبیه به آن در تلاش برای ممانعت از ورود ایران به گروه کشورهای دارای فضاپیما و ماهواره هم انجام شد اما سرعت پیشرفت دانشمندان ما از پیمان‌سازی‌های انحصارگر بیشتر بود. 💢 پس جنگ رمضان بازتابی از یک دعوای موجودیتی است. مسابقه مچ‌اندازی که شرط آن باختن خیلی چیزهاست. شکست ایران راه اعمال محدودیت‌های مختلف بر روی حوزه‌های گوناگون را باز می‌کند. امروز انرژی هسته‌ای و فردا کشت پسته‌ای! اهمیت فشار دادن گلوگاه هرمز هم ناشی از همین زیر میز زدن ماست. آب‌های سرزمینی ایران نمی‌تواند گذرگاهی امن و تکه‌ای از پازل بازی علیه ما باشد. 💢 استقرار سرمایه‌داری در نظام جهانی، از مدت‌ها قبل جان‌های ایرانی را به بازیچه گرفته بود اما، سرنوشت ایران اکنون در دستان ملت ایران قرار دارد. دولت‌های مختلف باید بدانند بیش از این نمی‌توانند از پرداخت حق السهم ما خودداری نمایند. از امروز یا همه در کنار هم به بازی اقتصاد ادامه می‌دهیم یا تنگه هرمز صرفاً منافع ما و دوستان‌‌مان را تأمین می‌کند. حق دسترسی به انرژی هسته‌ای نه تنها در ید ایرانیان است بلکه حق تولید و فروش فرآورده‌های آن قابل معامله نیست. تحریم یا برای همه یا برای هیچ‌کس نیست. زنده باد ایران و ایرانی! علیرضا آقاباباگلی ۲۳ اسفند ۱٤٠٤