جز آه نمی‌آید از این قلب پر از درد این‌قدر مزن چنگ به سازی که شکسته ست...

ممکنه باورش سخت باشه ولی من سد اندینگ و پایان غمگین رو بیشتر از هپی اندینگ و پایان خوش (علی الخصوص زمانی که فکر نشده باشه و بخاطر اینکه مخاطب خوشش بیاد، ناگهانی همه چیز بهتر بشه) دوست دارم =‘)

من همیشه سد اندینگ رو بیشتر دوست دارم بدون علی الخصوص

یه دفعه در یک لحظه از لحظه های تکراریِ زندگی چشم باز می‌کنی و می‌بینی اون چیزی که برات خیلی اهمیت داشته دیگه ذره ای مهم نیست

حالت تهوع روحی*

احساس یهوییِ جدا ماندگی و بی‌ملجأی که از ناکجا آباد پیداش می‌شه، در کسری از ثانیه رو سرت آوار می‌شه و سینه‌ت رو سنگین می‌کنه*

«دردِ وجود داشتن»!

«دردِ دونستنِ حقیقت»!

باور کنید یا نه مدرسه ایده آل ترین بستر واسه ارتباط سالم و رضایت بخش برقرار کردن با اجتماع بود که ظاهراً اونم تموم شد

هر یک روز که به موعد قرار با کسی نزدیک می‌شم=هزاربار بیشتر شدن انگیزه ی کنسل کردنش🤝

تو بگو روال ترین بیرون رفتن با آشنا ترین فرد باز یه روز قبل همش به خودم می‌گم «می‌خوای اصن نرو ها؟»

میان این همه ناخوانده کفش های تو نیست ..