_ بگو بعدش به چی فکر می‌کنی؟ + بعدِ چی؟ _ بعد گریه تا وقتی رگه های روشنایی خورشید و ببینی + به گرفتن دستش تا نور ، به ول نکردنش وسط تاریکی . _ ولی تو اونجا رها شده بودی + من فقط سعی می‌کردم راه و پیدا کنم. برای نور بودن باید رها شد توی تاریکی .

02:34 منو مثل همون روزا ، با آغوشت بپوشونم یه جایی توی قلبت هست ، که روزی خونه‌ی من بود به این زودی نگو دیره ، به این زودی نگو بدرود

اگه مامان داره می‌خنده پس حتما خوبه ، پس حتما امنه . ‌

من بجز آهنگ فرستادن ، جور دیگه‌ای بلد نیستم حرف بزنم .

پر از احساسِ آزادی ، نشسته کنج زندونم یه بغض کهنه که انگار میون ابر و بارونم وجودم بی تو یخ بسته بی تو سردم ، زمستونم ،

منو مثل همون روزا

چمیدونم

هرچی صلاحه

نجلاخانم