[اشواق] جمعِ‌شوق،آرزوها،آرزومندی :)!

هل أنت مُتعبٌ؟ ولكنكَ لا تزالُ واقفاً؛ وهذا هو مَجدُكَ .. خسته ای؟ اما هنوز ایستاده‌ای؛ و همین، شکوهِ توست.. #عربیات

بهانه ی من، بغض خانه ی من، گرفته دلم، گریه می‌خواهم...!

صدایِ‌رعدوبرق...[در سه نقطه هرچه می‌تواند باشد]

چیزی که قراره فردا جای محتوای کتاب بره تو برگه ی امتحان✓

میگم، میشه در حق هم دعاکنیم،نه:)؟

رزقِ‌امشب‌ما...؛

[میدانی؟! ناتوانی تا اعماق قلبم هم نفوذ کرده؛ در مویرگ های مغز، نفس های ریه، سلول های موجود در هرقطره از خونم.. همه ی همه. درگیری و جدالی است خودش..!] ـ سوره‌ی‌باران

- حتما دلیل داشته، که‌ با وجود چهار هزار دین در دنیا ؛ تو‌، شیعه‌ امیرالمومنین به دنیا اومدی !

-

[والبحر المسجور. قسم به دریاهای برافروخته؛] آرام است...آرامش را هم هدیه می دهد. آبیِ آبی است و جان آدم ها را آبی می کند؛ صدای تصادف حمله ی موج با صخره ها ، گوشِ هر آرامش‌طلبی را نوازش می‌دهد چشمانم را به صدف‌های ارمغان دریا به ساحل می دوزم و انگار کسی می گوید: مرج البحرین یلتقیان... دل می دهم به نشانه ها، چه رمزی دارد که می گوید شور و شیرین را در کنار هم گذاشته اما انگار دیواری بین شان حایل کرده که مخلوط نشوند؟! ذهنم سرچ میکند در اطلاعات موجود در حافظه. جغرافیا همیشه میگوید عبور جریان های آب گرم در آب سرد دریا و برعکس.. یاد شیرینی ها و سختی های زندگی می افتم. عحب حکایتی دارد این خلقت حکیمانه ی خدا.. دنیای آدم ها هم همین است دیگر؛ هم ماجراهای تلخ دارد ،هم شیرین طوری میچیند که تا مدت ها کنارهم اند و گاه درهم آمیخته هم می شوند و همین پیوند ، همین جمعِ اضداد سختی ها و آسانی هاست که دنیا را برای انسانِ تنوع‌طلب تکراری و خسته کننده نمی کند؛ و البحر المسجور که تو عالم ترین و حکیم ترین خالقی... ۲۲خرداد ماه ۱۴۰۴ / عکس‌آرشیوی‌از۱۴۰۳ -سوره‌ی‌باران

- خونِ‌غدیر‌جوشیده‌درزمین...!