- حتما دلیل داشته، که‌ با وجود چهار هزار دین در دنیا ؛ تو‌، شیعه‌ امیرالمومنین به دنیا اومدی !

-

[والبحر المسجور. قسم به دریاهای برافروخته؛] آرام است...آرامش را هم هدیه می دهد. آبیِ آبی است و جان آدم ها را آبی می کند؛ صدای تصادف حمله ی موج با صخره ها ، گوشِ هر آرامش‌طلبی را نوازش می‌دهد چشمانم را به صدف‌های ارمغان دریا به ساحل می دوزم و انگار کسی می گوید: مرج البحرین یلتقیان... دل می دهم به نشانه ها، چه رمزی دارد که می گوید شور و شیرین را در کنار هم گذاشته اما انگار دیواری بین شان حایل کرده که مخلوط نشوند؟! ذهنم سرچ میکند در اطلاعات موجود در حافظه. جغرافیا همیشه میگوید عبور جریان های آب گرم در آب سرد دریا و برعکس.. یاد شیرینی ها و سختی های زندگی می افتم. عحب حکایتی دارد این خلقت حکیمانه ی خدا.. دنیای آدم ها هم همین است دیگر؛ هم ماجراهای تلخ دارد ،هم شیرین طوری میچیند که تا مدت ها کنارهم اند و گاه درهم آمیخته هم می شوند و همین پیوند ، همین جمعِ اضداد سختی ها و آسانی هاست که دنیا را برای انسانِ تنوع‌طلب تکراری و خسته کننده نمی کند؛ و البحر المسجور که تو عالم ترین و حکیم ترین خالقی... ۲۲خرداد ماه ۱۴۰۴ / عکس‌آرشیوی‌از۱۴۰۳ -سوره‌ی‌باران

- خونِ‌غدیر‌جوشیده‌درزمین...!

بده که نوکرت بمیره و شهید نشه!

- قربانِ اشک های مردی که علی‌گونه‌ رهبری می‌کند این جنگِ نابرابر را...

بماند در تاریخ. تمام ايمان در برابر تمام شرك ، ظاهر می‌گردد باذن‌الله...

شما سنگر‌شکن دارید؟ ما خیبرشکن داریم..!(:

- کاش آوینی باشیم برای این دوران؛

-

من نظامی نبوده ام... سردار ها و فرمانده های عالی رتبه را از نزدیک ندیده ام. به هیچ کدام از این سردار ها احترام نظامی نگذاشته ام. صدای پوتین هایم و ضربه ی شلیک های اسلحه ام خواب از چشم هیچ دشمنی نربوده است. برای هیچ وضعیت آماده باشی بی خوابی نکشیده ام . در هیچ جنگی، زخمی نشده ام. لباس پاسداری برای این مملکت و جمهوری اسلامی نپوشیده ام. هیچ گاه با ایمان کامل و شجاعت الهی برای دشمنم رجز نخوانده ام. تهدید به ترور نشده ام . از شهادت خیلی ها شنیده ام ولی هیچ گاه به چشم ندیده ام. اما تمام وجودم برای مقاومت به تپش افتاده است. با دستانی لرزان خبر شهادت سرداران و نظامیان زیادی را به جان شنیده ام. خشم از دشمن جانم را تسخیر کرده است. خبرهای شوکه کننده ی زیادی را لمس کرده ام. صدای شهادت مظلومیت را با قلبم شنیده ام. از عظمت نگرانی هایم برای هیچ کس نگفته ام. برای هیچ پیامی و خبری از حمله های دشمن، جوابی برای گفتن نداشته ام و فقط سوخته ام. اشک هایم برای این جنگ نابرابر را هیچ کس ندیده است. غم از دست دادن آدم هایی را که هموطنم بوده اند و سرداران مبارز، کوچک نشمرده ام و هربار پای تک تک خبرها گویی جان سپرده ام. از غم جانم بی جان شده است ولی ترسیدنم در برابر ظلم ،ستم و دشمن را کسی ندیده است. درهرحالی با تمام وجود برای ندیدن غم و بغض در چشمان رهبرم ایستاده ام. من نظامی نبوده ام اما تا آخرین قطره های خون در بدنم پای دفاع از کشورم ایستاده ام. - سوره ی باران/۲۴خرداد۱۴۰۴

- من از مردن نمی‌ترسم.از ازدست‌دادن می‌ترسم.