«دنیا گاهی بیرحم است..اما این بیعدالتیها هم نمیتوانند ریشههای درون تو را از بین ببرند؛ فقط بدان که در این تاریکی، تو تنها نیستی.»
عجیب است!
چرا همیشه از سوی پناهگاه، طوفان میآید!؟
ضربهی شمشیر شاید تن را ببرد، اما بیمهری نزدیکان، روح را منجمد میکند..
حالا دیگر، در من فقط سکوت و سرمای یک زمستانِ ناگهانی باقی مانده است.:)