دارم فکر میکنم ، من که زندهم ..
چه کارایی میتونم انجام بدم ،
که مرده ها حسرتشو میخورن🚶🏽♀️ .
من دلم ی دنیا میخاد
که توش تکلیفم مشخص باشه
بتونم اونی که واقعا هستم باشم !
مجبور نباشم نقش بازی کنم !
خنده هام از ته ِدل باشه ..
بتونم راحت و بدون ترس و عذاب وجدانی به هرکس دوسش دارم محبت کنم ، بتونم نصفه شب یا کله صبح
هرجا میخام برم و باشم !
ادمایی که بهم حس خوبی میدن همیشه پیشم باشن و ادمایی که حس بد بهم منتقل میکنن رو هیچوقت نبینم (:
بتونم ظاهرمو هرجور حال میکنم درست کنم و کسی بهم بد نگاه نکنه
استرس و ترس و عذاب وجدان و دلتنگی و احساس حقارت و اضافه بودن که مضخرف ترین حس هاست رو دیگه تجربه نکنم و ...
خدایا..!
ما که حسینگونه زندگی نکردیم
تا حسینگونه به شهادت برسیم
پس خدایا ، مارا حُرگونه بپذیر .