دوسالیست که اردیبهشتِ ما
اُردیجهنم شده است...!
ای رئیس جمهورِ شهید،
ای فرزندِ خراسان...
برای همه ی مشکلات کشور،
راهِ حل های طلایی داشتی..
کاش برای دلتنگیِ ما هم
پس از رفتنَت، راهی نشان میدادی!
از همان روزی که بالگردِ شما سقوط کرد،
تکه ای از قلبِ ما نیز در ورزقان جاماند!
کاش منِ عاقل ِ دیوانه ؛
قهوه خانه ای در شارع العباس بودم .
مگر همین برای یک انسان کافی نیست؟!