در خویش سفر كردم ، ویرانه به ویرانه از خواب به بیداری، افسانه به افسانه با مختصری از عقل خوش بودم و حالم را با خنده نشان مي داد ، دیوانه به دیوانه در خواب یقین بودم ، سر مست شعور خود هشیار ترم اكنون ،میخانه به میخانه هر لحظه كه مي ماندم یک فرصتِ رفتن بود تا دوست خطر كردم بیگانه به بیگانه _افشین یداللهی

من دلم آسمون می خواهد مرتضی؛ آسمون! _خداحافظ رفیق

ای آمده در خیال من؛ کی می‌روی از یاد من؟ #ا‌لف‌سین‌رآ

_

با هر آنچه در توانم بود می خواستم بگریزم ولیکن؛ پای رفتنم لنگ میزد... #طاقت_طاق_شده

می‌خواستم بگریزم ولی یادم آمد که کسی به انتظارم ننشسته؛ پس کردم عادت به خون دل خوردن... #ا‌لف‌سین‌رآ

تمام بشود.

بلدی نمي خواد كه فقط ازشون بخواه انقدر كریمن كه نخواسته حاجتت رو مي دن چه برسه به این كه بخوای!

_خدا قسمت هر كسي نمي كنه سر خوان اهل بیت نشستن رو این غذا هر دونه اش حکم شفاست مثل این مي مونه كه كریم اهل بیت سفره انداخته باشه و تو رو رسما دعوت كرده باشه

_قلبت رو از كینه پاک كن و اعتماد كن به هر چي كه خدا مقدر كرده ... خودت رو بهش بسپار بهترین رو برات مي خواد...