خب این تا اینجا ما فهمیدیم نیازی هست و پاسخی برای ان هست حالا این خود نیازها هم پله هایی هستند برای رسیدن

عجیب است نه؟ اینکه این نیازهایی که کلا می گوییم پست و حقیر هستند می شوند پله ی رشد و ترقی ما اما خب خداوند ما حکیم است و رب ست پرورش دهنده است

چیزی بی حکمت نیست حالا اگر ما شعور درک و فهم ان را نداریم به معنای وجود نداشتنش نیست

ببینید

شما برای همین نیازها باید احساس نیاز کنی یعنی اگر کسی را می بینید بخور و بخواب کار اوست یقینا در همین حد احساس نیاز کرده صرفا ولو خوابیدن و خوردن باشد و پاسخ هم دریافت کرد برای همین نیاز حال اگر شما در همین مرتبه ماندی و احساس نیازی بیشتری نکردی مشکل شماست که نیازی پیدا نکردی وَاِلا که خداوند پاسخ میدهد و اسباب ان فراهم هست حالا این نیازها که پله های رسیدن هستند پله های رسیدن به کجا هستند؟؟؟

این ها پله های رسیدن به هدف هستند اگر شما خواب را میخواهی این هدف شما از زندگی است تقصیر خداوند نیست شما خودتان را در این حد دیده‌اید ولی اگر شما پا فراتر گذاشته و احساس نیاز بیشتری کنید خداوند اجابت میکند

حالا اگر شما هدف های کوتاه مدت داری مشکل از شماست اگر بخواهیم به خیلی عقب‌تر برگردیم به پله های اولین ماجرا می شود شناخت خودتان

ما متاسفانه خودمان را نمی شناسیم که ثانیه های هدر میدهیم وگرنه اگر ادمی می دانست که چه گوهری وجود دارد لحظه ای وقت تلف نمی کرد

لحظه ای ابطال عمر نمیکرد حتی برای صدم ثانیه هایش را برنامه داشت

مشکل ما از نبودن شناخت خودمان است

شما وقتی خودتان را بشناسید به خدای خودتان می رسید

از خود شناسی تا خدا شناسی