خوشی های دنیا آلوده به غمه

-

نه من و رفیقام عادی ایم بابا فقط ممکنه؛ در جاهایی که هیچکس نمی شینه بشینیم به حرفهای یه خدا زده خارج از ماتریکس تا صبح بخندیم از گلابی میوه بکشیم بیرون پتو گاوی و بین چهل و چهار نفر تقسیم کنیم ساعت سه و نیم تو جگرکی باشیم نفری دو تا چایی مثل معتادا بخوریم سه بار در ساعت بزنیم سر و کله هم آره دیگه تازه این یه بخششه؛

از اینکه همه چیز را به شوخی میگیرم ، گِله میکنی ؟ بابت هرکدام تکه جانی را پودر کردم غمش دیگر به استخوانم گیر نمیکند .

قبل اینکه نظر بدی و دهن وا کنی برو ببین سگ کی ای چون من حتما میپرسم ؛

منو نمیتونی خودتو نجات بده. . .

یه روزی اون در باز میشه و همه چی خرد میشه؛