در سال ۱۹۳۴(تا ۲۹ سال)، آلکاتراز زندانی بود که قاتلین و جنایتکارهای بسیار خطرناک رو در خودش جای میداد.
که الان به یه مکان توریستی تبدیل شده(یه عده اسکلم میگن اونجا روح داره)
مشهورترین زندانیهای آلکاتراز افرادی به اسم آلکاپون و پرندهباز بودن.
و مشهورترین فراریها هم برادران انجلین و موریس.
برادران انجلین و موریس در سال ۱۹۶۲ نقشهای که مدتها براش برنامهریزی کرده بودند رو عملی کردن.
اونها از بارانیهای پلاستیکی جلیقههای نجات و قایق بادی دوختن و سرهای مصنوعی با موی واقعی رو از سلمانی زندان دزدیدن و شب فرارشون روی تخت گذاشتن تا نگهبانها فکر کنن که اونا تو سلولشون خوابن.(یه زندانی دیگه به اسم آلن وست هم قرار بود باهاشون بره، ولی نتونست به موقع سلولش رو باز کنه و جا موند). دیواره سلولهاشون رو با قاشق و نخدندون کنده بودن و در طول چندماه، سوراخها رو با خاکستر سیگار پر کردن تا مسیر فرار رو مخفی نگه دارن
هیچ اثری از اونها بعد از فرار دیده نشد، زنده بودن یا نبودن اونها همچنان یه معماست، هرچند نتیجه تحقیقات افبیآی این بود که حین فرار غرق شده بودن.