بر جادههای آبی سرخ هم برخلاف بقیه کتاباش زیاد جملات و کلمات سنگین نداره، ۷۰۰ صفحهست ولی قلم روانی داره و شدیدا کیف میکنید موقع خوندنش.
زیرزمین
حسی که اون لحظه داشتم(آی ام ایلان ماسک)
حسی که دارم وقتی تونستم سوالای المپیاد انگلیس و افریقا رو حل کنم(احساس مریم میرزاخانی بودن میکنم)