به عباس بن علی(ع) میگویند"کفیل" یعنی کسی که کفالت میکند
کسی که کنارت هست
و کارهایت را درست میکند.
.🥀
پیری که دیده راه به جایی نمی برد
آمد ادای تشنگی اش را در آورد...
#امام_حسین
#محرم
@ArtaGraph | آرتاگِراف
وقتی تمام یاران امام حسین (ع) به شهادت رسیدند و دشمن مشاهده کرد که ایشان تنها مانده است، گروهی از لشکریان به فرماندهی شمر به سمت خیمهگاه اهلبیت (ع) هجوم بردند. در آن لحظات، امام حسین (ع) که بر اثر جراحات فراوان و خونریزی شدید تاب ایستادن نداشت و بر زمین افتاده بود، با شنیدن صدای هیاهوی دشمن که قصد تعرض به حرم را داشت، تمام توان باقیمانده خود را جمع کرد. ایشان به نیزهای شکسته که در کنارش بود تکیه داد و با زحمت و مشقت بسیار از جا برخاست. در حالی که خون از پیکر مبارکش جاری بود، با صدایی بلند فریاد زد: «وای بر شما ای پیروان آل ابوسفیان! اگر دین ندارید و از روز قیامت نمیهراسید، پس در زندگی دنیایی خود آزاده باشید.» امام خطاب به آنان فرمود: «من با شما میجنگم و شما با من میجنگید، اما زنان را گناهی نیست. تا من زندهام، سرکشان و نادانان خود را از تعرض به حرم من باز دارید.»
از شیخ انصاری پرسید: شیخ؛
ما قبول داریم که حسینبنعلیﷺ
مظلوم شهید شد و یزید، انسان پست
و خونخواری بود؛
ما هم در عزای آن بزرگوار غمگینیم.
اما سوال من این است که
این مراسم یعنی چه؟!
سینه زنی، زنجیرزنی، دسته راه انداختن،
گِل به سر مالیدن و ...،
اینها چه هدفی را دنبال میکنند؟!
مرحوم شیخ انصاری به او گفت:
سِرّ مطلب این است که ما شیعیان
یک بار سرمان کلاه رفت!
و با این مراسم تلاش میکنیم
دوباره چنین نشود!
پرسید: یعنی چه؟!
شیخ انصاری گفت:
در جریان غدیر، پیامبرﷺ
در برابر صد هزار نفر
علی را با صراحت به وصایت خود برگزید
و شما انکار کردید و گفتید غدیر نبوده
یا اگر بوده چیز مهمی نبوده است
فقط سفارش به دوستی با علی بوده است.
اشکال از ما بود که ما عید غدیر خم را
با سر و صدا و شعار، بزرگ نداشتیم.
ترسیدیم که اگر عاشورا را
هم بزرگ نشماریم
و با شعار و تظاهر برگزار نکنیم،
شما انکار کنید و بگویید اصلا
حسین شهید نشد یا اینکه حسین
را راهزنان میان راه کشتند،
و یزید انسان با تقوایی است!
| صد نکته از هزاران
_ حاج شیخ علی رضایی