از شیخ انصاری پرسید: شیخ؛ ما قبول داریم که حسین‌بن‌علیﷺ مظلوم شهید شد و یزید، انسان پست و خون‌خواری بود؛ ما هم در عزای آن بزرگوار غمگینیم. اما سوال من این است که این مراسم یعنی چه؟! سینه زنی، زنجیرزنی، دسته راه انداختن، گِل به سر مالیدن و ...، این‌ها چه هدفی را دنبال می‌کنند؟! مرحوم شیخ انصاری به او‌ گفت: سِرّ مطلب این است که ما شیعیان یک بار سرمان کلاه رفت! و با این مراسم تلاش میکنیم دوباره چنین نشود! پرسید: یعنی چه؟! شیخ انصاری گفت: در جریان غدیر، پیامبرﷺ در برابر صد هزار نفر علی را با صراحت به وصایت خود برگزید و شما انکار کردید و گفتید غدیر نبوده یا اگر بوده چیز مهمی نبوده است فقط سفارش به دوستی با علی بوده است. اشکال از ما بود که ما عید غدیر خم را با سر و صدا و شعار، بزرگ نداشتیم. ترسیدیم که اگر عاشورا را هم بزرگ نشماریم و با شعار و تظاهر برگزار نکنیم، شما انکار کنید و بگویید اصلا حسین شهید نشد یا اینکه حسین را راهزنان میان راه کشتند، و یزید انسان با تقوایی است! | صد نکته از هزاران _ حاج شیخ علی رضایی

. چرا ما زنده ایم؟

هر جا غم تو نیست همان جا جهنم است هر جا عزای توست بهشت مکرر است مادر مرا به بزم عزای تو شیر داد این اشک نیست بر رخ من شیر مادر است

منی که آسمان خاک رهم بود تمام هستیم زیر و زبر شد تمام مردها رفتند اما نصیب من فقط خون جگر شد #امام_سجاد #سیدپوریا_هاشمی @ArtaGraph