گاهی با یک نظر خواص مسیر تاریخ عوض می‌شود @Asemani_bashim

ای پادشاه کار و‌ کسی داشتی چه شد @Asemani_bashim

ذات پاک و طلای ناب استاد توکلی @Asemani_bashim

حرف اول و آخر @Asemani_bashim

دو خط ذکر مصیبت آیت الله جوادی املی @Asemani_bashim

جنگ و صلح شیخ اسماعیل رمضانی @Asemani_bashim

پرسش: آیا معنای سمع الله لمن حمده به صورت دعایی است یا خبری؟ پاسخ: معنای ساده جمله "سَمِعَ اللّه ُلِمَنْ حَمِدَهُ" که بعد از رکوع نماز گفته می شود این است که: خدا بشنود و بپذیرد(می شنود ومی پذیرد) ثناى كسی كه او را ستایش می كند.به تعبیر دیگر:خدا ستایش کسی که او را می ستاید،می شنود. نظیر این تعبیر در بعضی از آیات قرآن آمده است:"قَدْ سَمِعَ اللَّه ُقَوْلَ الَّتِي تُجَادِلُك َفِيزَوْجِهَا وَتَشْتَكِي إِلَی اللَّهِ وَاللَّهُ يَسْمَعُ تَحَاوُرَكُمَا إِنَّا اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ"(1) یعنی:خداوند گفتارآن زني رامي ‌پذيرد كه درباره شوهرش با تو بحث و مجادله مي ‌كند و به خدا شكايت مي ‌برد.خدا قطعاً گفتگوي شما دو نفررا مي‌ شنود،چرا كه خدا شنوا و بينا است . یکی از مفسرین این جمله را چنین توضیح داده است: هنگامی که نمازگزاردر رکوع می‌گوید: "سبحان ربی العظیم وبحمده" چون سراز رکوع برمی ‌دارد،می ‌گوید: "سمع الله لمن حمده" این عبارت،ازیک نظر دعا است و در بعضی از نصوص،نقل شده که ذات اقدس اله به زبان بنده‌اش می‌ گوید: "سمع الله لمن حمده" یعنی خدا ستایش بنده‌ اش را شنیده است. ذات اقدس اله دو سمع دارد؛ "سمع مطلق" که همه چیزحتی بدگویی بدان رانیزمی ‌شنود؛و "سمع خاص"،همان چیزی است که ما درتعبیرات محاوره‌ای می‌ گوییم: فلان شخص حرف ما رانشنیده است.؛یعنی به آن ترتیب اثرنداده است. نه این که متوجه نشده است. و اینکه گفته می ‌شود: خدا "سمیع الدعاء" است؛یعنی گوش به حرف دعا کننده داده و به آن ترتیب اثر می ‌دهد،و معنای، "سمع الله لمن حمده"این خواهد بود که خداوند تحمید سالک واصل را شنیده می ‌گیرد و برآن،آثارخاص رامترتب می ‌کند.(2) پی نوشت ها: 1. سوره مجادله،آیه 1 2.جوادی‌‌آملی عبدالله؛مبادی اخلاق درقرآن،قم،انتشارات مرکزنشراسراء،سال 1378 خورشیدی صص 200 – 199. @Asemani_bashim

پندی از آیت الله نجفی رحمت الله علیه @Asemani_bashim

حب به امام حسین علیه‌السلام آیت الله فروغی @Asemani_bashim

آیت الله مشکینی رحمت الله علیه؛ امام صادق (علیه السّلام) هم یک جمله می‌فرماید. ایشان یک تقسیمی دارند. چه زیبا است این تقسیم‌ها را مؤمنین در فکر خود یادداشت کنند و عمل کنند. ایشان صبر را معنا می‌کند. می‌فرماید صبر سه درجه دارد؛ صبر خوب، صبر خوب‌تر و صبری بهتر از آن خوب‌تر. سه درجه دارد. صبر خوب چیست؟ شما در دنیا برای مصائب دنیا صبور باشید. مالی تلف می‌شود، خدای ناکرده فرزندی می‌میرد، بیماری پیدا می‌شود، آسیبی به انسان می‌رسد، به مال، به جان. از این نوع چیزها در دنیا زیاد است، اصلاً دنیا جای این چیزها است. آخرت است که هیچ در آن نیست. نه بیماری است، نه در آن‌جا بهداری است، نه داروخانه است، نه بیمارستان است، نه قبرستان است، نه مسجد است، نه غسّال‌خانه است، نه مغازه است، نه نانوایی است، نه سوهان‌فروشی است. آن‌جا یک مسئله‌ی دیگر است. اگر موفّق شدم کمی از وضعیّت سکونت و زندگی اهل بهشت را برای شما شرح می‌دهم. کسی که بر مصیبت‌های دنیا صبر کند، این درجه‌ی اوّل صبر است. خدا این انسان را بزرگ می‌شمارد. من یک زمان یک روایتی دیدم تعجّب کردم، برای شما نقل کردم. خدا گاهی یک بنده‌ی فقیری که دین خود را خوب حفظ کرده روز قیامت جلوی همه‌ی مردم می‌آورد. بنده‌ی من به تو چیزی ندادم، از جلوی قماش‌فروش عبور کردی، همسر تو گفته بود فلان چیز را بخر نتوانستی بخری، از جلوی میوه‌فروش عبور کردی پول نداشتی بخری، از جلوی قصّاب عبور کردی نداشتی بخری. بنده‌ی من، من تو را این‌گونه کردم و الآن از تو معذرت می‌خواهم. عجیب است! خدایا از من معذرت می‌خواهی؟! بنده‌ی من از تو معذرت می‌خواهم، صلاح تو این بود. فلذا صبر اوّل، صبر بر مصیبت‌ها است. صبر دوّم بالاتر از این، صبر و حوصله به انجام واجبات است، در هوای گرم نماز جماعت و جمعه خواندن مشکل است، این صبر بالاتر است. واجبات خود را انجام دهید. صبر سوّم که بالاتر از این است، صبر از محرّمات است. گناه نکنید. مال حرام به‌ دست می‌آید، کار حرام پیش می‌آید، صبر از محرّمات. صبر از محرّمات هم بالاترین زهدها است و این زهد را توجّه کردید که زهد واجب یعنی از محرّمات پرهیز کردن. ✍🏻سایت معاونت تهذیب حوزه های علمیه درس اخلاق آیت الله مشکینی @Asemani_bashim

سؤال: چرا ذکر رکوع و سجده، یک بار باید گفته شود؟ پاسخ: اين سخن به عنوان سنت ذكر شده و دليلي ذيل آن بيان نشده است: ذكر ركوع و سجده سه مرتبه تسبيح است كه پنج مرتبه بهتر است و از آن بهتر، هفت مرتبه است و يک تسبيح تمام در هر ركوع و سجده براى مريض و شخصى كه عجله دارد، كافى است. (1) منبع: 1. احتجاجات، ترجمه جلد چهارم بحار الانوار، ج‌2، ص 384 بخش بيست و پنجم مطالبى كه صدوق محمد بن بابويه (رحمة الله عليهما) از مذهب اماميه در يک جلسه براى اساتيد ذكر كرده است، ص 381. @Asemani_bashim

فایل صوتی ۸ دقیقه آیت الله مجتهدی تهرانی رحمت الله علیه خوش اخلاقی @Asemani_bashim