پس امام بسیار گریه کرد و عمامه ی برادرش امام حسن رو بر سرِ عبدالله گذاشت و شمشیری به کمرش بست. پس عبدالله پیشِ مادرش و حضرت زینب صلوات الله علیهما رفت و هر دو جلوی عبدالله رو گرفتن که مبادا به میدان بره، پس عبدالله که این حالت رو دید، سرش رو روی زمینِ کربلا گذاشت و با سوز دل گریه کرد و عرض کرد: خدایا! معلومه که تو عموم حسین رو از همه بیشتر دوست داری؛ خدایا! به حق عموم حسین به من فیضِ شهادت عنایت کن، و طوری شهید بشم که تشنه و زخمی رویِ زمینِ خشک جان دادن رو بیینم.

چه شَهزاده هایی داشت امام حسن:)))

رَواست که امشب تو روضه بمیریم اما امان از این قساوتِ قلب..

؛

بسم‌الله

بیشترین چیزی که در شیرِ مادر موثره، آب و مایعاته یعنی اگه این ها به مادر نرسه، به مرور شیر هم در کار نخواهد بود. از طرفی هم همون آبِ ذخیره شده در بدن هم در نتیجه یِ تَعَرُقِ بدن و اشک و گریه و زاری، کمتر هم میشه. واسه همین به زنی که شیر میده، میگن کارِ سنگین نکن که عرق نکنه و گریه نکن که اشک آبِ ذخیره یِ بدن رو کاهش نده.

شرایطی که حضرت رباب سلام الله علیها باهاش مواجه بود هر دویِ این ها بود! هم هوا گرم بود و تَعَرُّقِ بدن بالا و هم با شهادتِ هر یک از عزیزان دچارِ غم و اندوه بودند...

خیمه ها هم جنسش از پشم بود و هوایِ گرم و سوزانِ کربلا، تَعریق و از دست دادنِ آبِ بدن رو تشدید کرده بود و چون سیدالشهدا در ساعاتِ آخر هم امر به پوشش چادر کردن دیگه حرارتِ هوا در نهایتِ خودش و اَعلی درجه بود.

خودِ حضرت علی اصغر هم در قنداقه بوده و گرما بر ایشون هم غالب شد و سیدالشهدا به حضرت زینب سلام الله علیها فرمود چرا این طفل رو ساکت نمیکنید؟ (چرا آروم نمیگیره؟) خانم جان فرمود برادرجان از گرسنگی شکمِ علی اصغر به پشت چسبیده...

آقا میخوای بدونی و درک کنی که کربلا چقدر گرم بود؟ نقل شده کربلا در اوجِ حرارت بود! ابلیسِ ملعون روی به جانبِ خدا کرد و گفت اگه هوا رو از این هم گرم تر کنی، آیا حسین به عهدش وفا میکنه؟ یعنی بعیده حسین پایِ عهدش بمونه اگه هوا گرم تر بشه... خدا هم برایِ اینکه عظمتِ حسین رو نشون بده، نقل شده گرمترین روزِ زمین رو رقم زد طوری که از شدتِ گرما ابلیس خودش اون سرزمین رو ترک کرد!

فضه خاتون نقل میکنه حضرت زینب سلام الله علیها لباسِ حضرت علی اصغر رو کنار میزد و با مَقنعه باد میزد تا تب و تاب و حرارتِ بدنِ علی اصغر کاهش پیدا کنه...