❥ محمدصادق باقری از آموزه گیران دوره  حکمت و تفقه (استراتژی) برای کودک و نوجوان، درباره آیت خرچنگ می گوید. 🌻 اختتامیه دورهٔ آموزشی  «تربیت مربی حکمت و استراتژی(ویژه مربی) » و « دوره کودکان تمدن ساز(ویژه کودک و نوجوان)» ( 1405) ❥ آموزگار: باقری ✨اندیشکده رؤیت - مشهد ✨ 🦋 کانال آیت بین splus.ir/AyatBin eitaa.com/AyatBin

صحنه: اتاقی نیمه‌تاریک در سکوت شب. در میانه صحنه، زنی روبه‌روی آینه‌ای قدی نشسته است. بازتاب آینه دوپاره است؛ نیمی از نور صحنه در سمت راست، سرخ و شراره‌گون است و نیمی دیگر در سمت چپ، نوری سپید، آرام و مهتابی دارد. زن با دو لحن و دو حس درونی که مدام در جانش درگیرند، سخن می‌گوید. شخصیت‌ها: * نَفْسِ ناری (سیندرلا گونه ): تشنه‌ی دیده‌شدن، شیفته‌ی شوکت، کاخ، ماشین‌های براق و فرار از رنج به هر بهایی. * نَفْسِ نوری ( کدبانو): جویای وقار، هم‌کفو بودن، سکینت، مادری و برکت در پیوندی ساده و اصیل. ادامه ...👇

زن به کفش پاشنه‌بلند ظریفی که روی میز آرایش برق می‌زند نگاه می‌کند. نَفْس ناری با لحنی اغواگر و شتاب‌زده برمی‌خیزد. نَفْس ناری: نگاهش کن! این همان کلید طلایی است. پایت را که در آن بگذاری، دیگر دختر خسته‌ی این پستو نیستی. جهان زیر پایت فرش می‌شود! چرا باید با مردی باشی که دست‌هایش بوی عرق و خاک می‌دهد؟ شاهزاده دارد می‌آید؛ با کالسکه‌ای که اسب‌هایش قیر شب را می‌شکافند. با ساختمانی که سقفش آسمان را می‌بوسد و کیف‌هایی که هرگز از اعتبار تهی نمی‌شوند. چرا قناعت؟ تو شایسته‌ی کاخی! شایسته‌ی آن‌که جهان به پایت بریزد و فقط نظاره‌ات کنند! نَفْس نوری: *(با صدایی نرم، ژرف از اعماق آینه پاسخ می‌دهد)* پایت را در آن بلور تنگ بگذاری، قلبت را کجا جا می‌دهی؟ تو داری برای یک نام، روح خودت را حراج می‌کنی. آن‌که سوار بر کالسکه یا ماشین آخرین مدل می‌آید، آیا خودش انسان است یا فقط پوسته‌ای پر از سکه؟ اگر فردا روزی ورق برگشت و آن قصر در باد فروریخت، تو پای کدام ویرانه خواهی ایستاد؟ تو به دنبال همسر نیستی؛ تو به دنبال یک خودپردازی! مردی که باید سگ‌دو بزند تا برای تو ویترین بسازد. آیا آرامش خانه در برق طلا زاده می‌شود یا در نگاهی که حرمت می‌شناسد؟ نَفْس ناری: *(با خنده‌ای عصبی و تند)* اخلاق؟ شرافت؟ واژه‌هایی برای فقرا! در دنیایی که قیمت آدم‌ها با مارک روی تن و پلاک ماشینشان خط می‌خورد، من چرا باید به یک لقمه نان و زندگی ساده با مردی بی نام ونشان دل ببندم؟ من ملکه بودنم را می‌خواهم! چه فرقی می‌کند در دل او چه می‌گذرد؟ همین‌که می‌تواند برایم دنیایی بخرد که دختران دیگر از حسادت بسوزند، یعنی خوشبختی! ازدواج یعنی صعود، یعنی بالا رفتن از نردبان ثروت. چرا باید هم‌کفوِ نداری باشم وقتی می‌توانم طفیلیِ دارایی شوم؟ نَفْس نوری: *(دست روی قلب زن می‌گذارد، با اندوهی مادرانه)* طفیلی... چه نام درستی بر خود گذاشتی! گیاهی هرزه که گرد درختی تناور می‌پیچد تا سبز دیده شود، اما ریشه‌ای از خود ندارد. اگر تو برای پولش رفتی، او هم تو را برای بزک رویایت خریده است. فردا که چین و شکنی بر گونه‌ات نشست یا شاهزاده‌ای دیگر در چشمانش درخشید، جایگاهت کجاست؟ خانه‌ای که بر پایه‌ی معامله بنا شود، با نخستین طوفان ورشکستگی فرومی‌ریزد. کجاست آن «مودّت»؟ کجاست آن «رحمت» که خدا وعده داده بود؟ تو ازدواج را از یک حریم قدسی به یک دادوستد بازار تنزل داده‌ای. نَفْس ناری: *(دست‌هایش را به هم می‌فشارد و به آینه نزدیک می‌شود)* من نمی‌خواهم رنج بکشم! از بی‌پولی، از کار کردن، از شمردن اسکناس‌های مچاله خسته‌ام! من ناز و نعمت می‌خواهم. مگر دختران دیگر چه داشتند که من ندارم؟ چشمانم زیباتر است، قامتم رساتر است. زیبایی من اسلحه من است! چرا باید برای لقمه‌ای نان بجنگم وقتی یک لبخند من می‌تواند پادشاهی را به زانو درآورد؟ نَفْس نوری: چون زیبایی تو وقتی دستمایه‌ی رخنه و باج‌خواهی شد، نجابتت را می‌بلعد. زن، کدبانوی خانه‌اش است؛ ستون سکینت، آرامش‌بخش قلبی که از غوغای روزگار به او پناه می‌آورد. تو از سختی می‌گریزی اما با پای خودت به اسارتی فاخر می‌روی. زنی که در آتش جاه‌طلبیِ رسیدن به قصر می‌سوزد، هرگز مادر نخواهد شد؛ او برای فرزندش آغوش نخواهد بود، بلکه ترازویی خواهد شد برای سنجیدن دارایی‌ها. خانه‌ای که در آن «پارسایی» نباشد، مرد درویشش پادشاه نمی‌شود؛ بلکه پادشاهش نیز گدای یک جرعه عشق حقیقی خواهد ماند. نَفْس ناری: *(نگاهش میان کفش شیشه‌ای و سادگی چادر آویخته بر دیوار مردد می‌شود؛ زمزمه می‌کند)* اما تنهایی سرد است... اگر دستم خالی بماند چه؟ اگر شاهزاده نیاید و جهان مرا نبیند چه؟ نَفْس نوری: *(نور مهتابی بر تمام چهره‌ی زن سایه می‌افکند)* جهان اگر تو را در پرنیان ببیند ولی روحت تهی باشد، تو گمشده‌ای. بگذار آن‌کس که می‌آید، هم‌کفو روح تو باشد؛ نه مسحور نقاب تو و نه خریدار تن تو. مردی که با او بتوان در خانه ای هرچند کوچک، سفره‌ای از قناعت انداخت و باران برکت را چشید. ✍پروینیان برگرفته از جلسه رویکرد عرصه مدار(۷۹) | نفوذ سیندرلا |دوره تربیت مربی استراتژی برای کودکان 🦋 کانال آیت بین splus.ir/AyatBin eitaa.com/AyatBin کانال برتربین | اندیشکده رؤیت 👇 splus.ir/Bartarbin eitaa.com/Bartarbin

🔰علم بدون جهان‌بینی توحیدی، انسان را به بیراهه می برد. ❌خطر دانش‌های بالذات مسموم، مورد مهمی که امام شهید چندین بار در جلسات گوناگون بیان کردند... ⭕️ دانشی که در آن حضرت الله از معادلات زندگی حذف شده، انسان را صرفاً موجودی مادی و حیوانی می‌بیند و علم را موازین الهی جدا می‌کند، به‌جای رشد انسان، ابزار سقوط او می شود. خطر فقط ندانستن نیست؛ گاهی خطر بزرگ‌تر، دانستن علمی است که مبانی آن با حقیقت انسان و جهان ناسازگار است. استاد بااوسی @ghalbesalim_com 🦋 کانال آیت بین splus.ir/AyatBin eitaa.com/AyatBin کانال برتربین | اندیشکده رؤیت 👇 splus.ir/Bartarbin eitaa.com/Bartarbin

امروز در سومین جلسه، آیت زنبور عسل گفته شد و بچه ها نیز با زنبور عسل و نحوه تهیه عسل و آیت آن آشنا شدند. آموزگار: بانو ایزدی تعداد آموزه‌گیران: حدود 30 نفر مکان اصلی: مشهد- خواجه ربیع ۲۹/۳ دارالقرآن زمان: شنبه 16 آبان 1405 شنبه ها ساعت 13-14 هر هفته اندیشکده رؤیت مشهد 🦋 کانال آیت بین splus.ir/AyatBin eitaa.com/AyatBin کانال برتربین | اندیشکده رؤیت 👇 splus.ir/Bartarbin eitaa.com/Bartarbin

🎥 #پرورش_حکمت 🧠 تبعیت از اهل‌بیت(ص)، آغاز تفکر است نه پایان آن. 🔻 اهل‌بیت مبانی را می‌آموزند تا عقل ما رشد کند و به حکمت برسیم. 📌 روایت را فقط نقل نکنیم؛ با درایت، فهم و کنار هم گذاشتن معارف، اندیشه تولید کنیم. (تفقه) 🎙 #حمیدرضا_خاندوزی 🦋 کانال آیت بین splus.ir/AyatBin eitaa.com/AyatBin کانال برتربین | اندیشکده رؤیت 👇 splus.ir/Bartarbin eitaa.com/Bartarbin

✨ سومین جشنواره ملی حکمت و تفقه برای کودکان و نوجوانان 🌹کودک طراز انقلاب اسلامی ۲ 🔹آدم بهشتی 🔸کودک مبعوث شده کلبه کرامت+اندیشه جویان splus.ir/abbasiclip کانال جامع برتربین | اندیشکده رؤیت 👇 splus.ir/Bartarbin eitaa.com/Bartarbin

داستان بردیا وکامیار این قسمت :فرار از دام عجب و خودنمایی ادامه ...👇

هیاهوی بازارچه‌ی خیریه، حیاط و سالن دبیرستان را در بر گرفته بود؛ میدانی برای همدلی، تعاون و پیاده‌سازی مفاهیمی چون انفاق و برکت برای احیای کتابخانه‌ی مدرسه. با این حال، در آستانه‌ی این رویداد، دو شیوه از زیستن و دو پارادایم فکری در اتاق کوچک دو برادر دوقلو در برابر هم صف‌آرایی کرد: یکی گرفتار در مدار «نار» و دیگری جاری در ساحت «نور». کامیار در لایه‌های سطحی نفس—«صدر» و غلیان حیوانیِ «شغاف»—دست‌وپا می‌زد. برای او، ارزش انسانی نه در کرامت باطنی، بلکه در جلوه‌گری و تفاخر به مصرف تعریف می‌شد؛ همان الگوی تمدن مصرف‌زده که بر شهوتِ دیده‌شدن، شهرت‌پرستی و تولید تمایزهای طبقاتی بنا شده است. او کاپشن مارک‌دار و براقش را بر تن کرد، ساعت هوشمندی را که مدام با نورهای تند و نوتیفیکیشن‌های اضطراب‌آور چشمک می‌زد به مچ بست و گوشی آخرین مدلش را به رخ کشید. او آماده می‌شد تا به یک رویداد خیریه برود، اما با منطقِ میدان‌های رقابت تجاری و فتحِ نگاه‌ها. در سوی دیگر، بردیا ایستاده بود؛ نوجوانی که تربیت گودِ زورخانه، نفسش را از حیات غریزی به سمت آرامشِ «فؤاد» و مهار طغیان سوق داده بود. او آموخته بود که زور بازو و هر بهره‌ای از دنیا، امانتی الهی برای خدمت و گره‌گشایی است، نه هیزمی برای برافروختن آتش حقارت در دل دیگران. بردیا کاپشن کهنه و ساده‌اش را برداشت. می‌دانست در جمع مدرسه، دانش‌آموزانی از خانواده‌های دست‌تنگ و کم‌برخوردار حضور دارند؛ کسانی که نسیم ملایم یکدلی نیاز دارند، نه بادِ سوزان و تحقیرکننده‌ی اشرافیت. کامیار در آینه به قامت بردیا نگریست و با پوزخندی که از کبر ریشه می‌گرفت، گفت: «پسر، چرا این ریختی شدی؟ مگه داری می‌ری عملگی؟ اون کاپشن خارجیِ نو رو که برات فرستادن بپوش. زشته جلوی بچه‌ها با این تیپِ ساده بیای؛ باید نشان بدی کی هستی!» بردیا زیپ کاپشن ساده‌اش را بالا کشید و با طمأنینه‌ای که از سکینه سرچشمه می‌گرفت، پاسخ داد: «کامیار، بازارچه برای مسابقه‌ی برندها و فخرفروشی نیست. خیلی از بچه‌هایی که امشب میان، ماه‌هاست رختِ نو به تن ندیده‌اند. چرا باید جوری وارد شیم که حسرت و انکسار در دل کسی بنشیند؟ دارایی برای پوشاندن عیب‌ها و دستگیری است، نه برای سوزاندن دل عابران.» کامیار شانه‌ای بالا انداخت: «داشته باشیم و پنهانش کنیم؟ آدم باید جلوه کنه تا بقیه حساب کار دستشون بیاد!» بردیا گوشی ساده‌اش را در جیب گذاشت و گفت: «این آتشِ شغاف است که می‌خواهد بسوزاند و ستایش بخرد. مرشد همیشه می‌گفت پهلوانی یعنی در میان تهیدستان جوری بنشینی که هیچ‌کس سنگینیِ نداری‌اش را حس نکند. فرار از دام عجب و خودنمایی، بزرگ‌ترین جهادِ نفس است.» ادامه ....👇

وقتی وارد سالن شدند، دو جریان متضاد شکل گرفت. کامیار در غرفه‌ی مرکزی و پررفت‌وآمد نشست. او کاپشن فاخرش را به رخ کشید، گوشی گران‌قیمتش را روی میز گذاشت و ساعت نورانی‌اش مدام جلب توجه می‌کرد. اما این درخششِ مادی، حاصلی جز انجماد و فاصله نداشت؛ فضایی مانند «مکاناً ضیّقا» که دیگران را پس می‌زد. بچه‌های ساده‌تر با دیدن ظاهر پرزرق‌وبرق او، شرمگینانه عقب کشیدند. سهراب که پالتوی ساییده‌اش گویای رنج معیشت بود، با دیدن ابزار تجملی کامیار، دست‌هایش را پنهان کرد و آستین‌های کهنه‌اش را پایین کشید تا فقرش دیده نشود. حضور کامیار، آتش حسرت و بیگانگی را در فضا می‌پراکند. اما بردیا بی‌درنگ کاپشنش را آویزان کرد و بدون کوچک‌ترین تظاهری، راهی غرفه‌های حاشیه‌ای و خلوت‌تر شد؛ جایی که سهراب و بچه‌های کم‌برخوردار با وسایل ساده‌شان ایستاده بودند. بردیا کلمه‌ای از دارایی‌ها، سفرها یا امکاناتش نگفت. او با چهره‌ای گشاده و تبسمی گرم، در کنار سهراب ایستاد، یاعلی گفت و شروع به بلند کردن کارتن‌های سنگین کتاب و چیدن میزها کرد. حرکاتش سرشار از تواضع و اخلاص بود؛ گویی هیچ فاصله‌ای میان او و دیگران وجود ندارد. او حضور خود را نه به عنوان «کالای تماشا»، بلکه به عنوان مجرایی برای همبستگی و تزریق امید قرار داد. کم‌کم گرمای آن اخلاص، یخ‌های خجالت را آب کرد. بچه‌ها یکی پس از دیگری با شوق و لبخند دور بردیا حلقه زدند؛ خنده‌ها جان گرفت، کارها روان شد و غرفه‌ی کوچک آن‌ها به کانون صمیمیت و همدلی تبدیل شد؛ برکتی عیان که در پی حذف هواهای نفسانی پدیدار گشته بود. کامیار از گوشه‌ی سالن به آن صحنه خیره شد. ساعت هوشمندش با نوری تیز روشن و خاموش می‌شد و کاپشن مارک‌دارش تنش را گرم نگه می‌داشت، اما سرمای سنگین انزوا و بی‌مهری بر شانه‌هایش سنگینی می‌کرد. او در محاصره‌ی برندها و نشانه‌های برتری دنیوی‌اش تنها مانده بود، در حالی که برادرش، پیراسته از هر آلایشی، دل‌ها را روشن کرده بود. برای نخستین بار، شعله‌ی سرکش درون کامیار در برابر زلالیِ نوری که از سادگی و فتوّت می‌تابید، به لرزه افتاد. ✍پروینیان 🦋 کانال آیت بین splus.ir/AyatBin eitaa.com/AyatBin کانال برتربین | اندیشکده رؤیت 👇 splus.ir/Bartarbin eitaa.com/Bartarbin

مهم این هست در کجا موضع بگیری تا دشمن نتواند بر تو مسلط شود ...  ‌ 🦋 کانال آیت بین splus.ir/AyatBin eitaa.com/AyatBin کانال برتربین | اندیشکده رؤیت 👇 splus.ir/Bartarbin eitaa.com/Bartarbin