تفسیر:
در این بخش از آیات، به دهمین صحنه یعنى آخرین بخش از آیات مربوط به داستانِ پر ماجراى موسى (علیه السلام) مى رسیم، که سخن از نزول احکام و تورات مى گوید، یعنى زمانى که دوران نفى طاغوت پایان گرفته و دوران سازندگى و اثبات آغاز مى شود.
🌺🌺🌺
نخست مى فرماید: ما به موسى علیهالسلام کتاب آسمانى دادیم، بعد از آن که اقوام قرون نخستین را هلاک کردیم. کتابى که براى مردم بصیرت آفرین بود، و مایه هدایت و رحمت، تا متذکر شوند (وَ لَقَدْ آتَیْنا مُوسَى الْکِتابَ مِنْ بَعْدِ ما أَهْلَکْنَا الْقُرُونَ الْأُولى بَصائِرَ لِلنّاسِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً لَعَلَّهُمْ یَتَذَکَّرُونَ).
در این که، منظور از قرون اولى (اقوام عصرهاى پیشین که هلاک شدند)، کدام اقوامند؟ بعضى از مفسرین، آن را اشاره به کفار قوم نوح و عاد و ثمود و مانند آنها مى دانند، چرا که با گذشت زمان، آثار انبیاى پیشین محو شده بود و لازم بود کتاب آسمانى تازه اى در اختیار بشریت قرار گیرد.
و بعضى، اشاره به هلاکت قوم فرعون که بازماندگان اقوام پیشین بودند مى دانند، چرا که خداوند، تورات را بعد از هلاک آنها به موسى (علیه السلام) داد.
اما، هیچ مانعى ندارد که جمله فوق اشاره به همه این اقوام باشد.
بَصائِر جمع بصیرت به معنى بینائى است، و در اینجا، منظور، آیات و دلائلى است که موجب روشنائى قلب مؤمنان مى شد. و هدایت و رحمت نیز از لوازم این بصیرت است، و به دنبال آن، تذکر و بیدارىِ دلهاى آماده.
(تفسیر نمونه/ ذیل آیه ۴۳ سوره مبارکه قصص)
#هر_صبح_یک_آیه
@ayehsobh
Mohsen Qaraati4930127322782965507_1428498797872990.mp3
زمان:
حجم:
2.9M
استاد قرائتی
موضوع: تفسیر قرآن
نوع:سخنرانی کوتاه
سوره مبارکه قصص
آیه: ۴۰_۴۳
@ayehsobh
هر صبح یک آیه:
🌺اَعوذُ باللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم🌺
🌹بسم الله الرحمن الرحیم🌹
«وَ مَا كُنتَ بِجَانِبِ الْغَرْبِيِّ إِذْ قَضَيْنَا إِلَىَ مُوسَى الْأَمْرَ وَمَا كُنتَ مِنَ الشَّاهِدِينَ»
تو در جانب غربی نبودی هنگامی که ما فرمان نبوّت را به موسی دادیم؛ و تو از شاهدان نبودی (در آن هنگام که معجزات را در اختیار موسی گذاردیم)!
(سوره مبارکه قصص، آیه ۴۴)
#هر_صبح_یک_آیه
@ayehsobh
تفسیر:
پس از آن، به بیان این حقیقت مى پردازد که آنچه را در باره موسى علیهالسلام و فرعون، با تمام ریزه کارى هاى دقیق آن بیان کردیم، خود دلیلى است بر حقانیت قرآن تو، چرا که تو در این صحنه ها، هرگز حاضر نبودى و این ماجراها را با چشم ندیدى، بلکه این لطف خدا بود که این آیات را براى هدایت مردم، بر تو نازل کرد.
🌺🌺🌺
مى گوید: تو در جانب غربى نبودى، هنگامى که ما فرمان نبوت را به موسى دادیم، و تو از شاهدان این ماجراها محسوب نمى شدى (وَ ما کُنْتَ بِجانِبِ الْغَرْبِیِّ إِذْ قَضَیْنا إِلى مُوسَى الْأَمْرَ وَ ما کُنْتَ مِنَ الشّاهِدِینَ).
توجه به این نکته لازم است که موسى(علیه السلام) در مسیرش از مدین ، به سوى مصر که از سرزمین سینا مى گذشت، درست از سوى شرق به غرب حرکت مى کرد، و به عکس هنگامى که بنى اسرائیل از مصر ، به سوى شام آمدند و از سینا گذشتند، از طرف غرب به شرق مى آمدند (و لذا بعضى از مفسران، جمله فَأَتْبَعُوهُمْ مُشْرِقِینَ را در سوره شعراء آیه 60، که درباره تعقیب فرعونیان از بنى اسرائیل سخن مى گوید، اشاره به همین معنى دانسته بودند).
(تفسیر نمونه/ ذیل آیه ۴۴ سوره مبارکه قصص)
#هر_صبح_یک_آیه
@ayehsobh
هر صبح یک آیه:
🌺اَعوذُ باللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم🌺
🌹بسم الله الرحمن الرحیم🌹
«وَ لَكِنَّا أَنشَأْنَا قُرُونًا فَتَطَاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُ وَمَا كُنتَ ثَاوِيًا فِي أَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِنَا وَلَكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ»
ولی ما اقوامی را در اعصار مختلف خلق کردیم، و زمانهای طولانی بر آنها گذشت (که آثار انبیا از دلهایشان محو شد؛ پس تو را با کتاب آسمانیت فرستادیم)! تو هرگز در میان مردم مدین اقامت نداشتی تا (از وضع آنان آگاه باشی و) آیات ما را برای آنها [= مشرکان مکّه] بخوانی، ولی ما بودیم که تو را فرستادیم (و این آیات را در اختیارت قرار دادیم)!
(سوره مبارکه قصص، آیه ۴۵)
#هر_صبح_یک_آیه
@ayehsobh
تفسیر:
سپس، مى افزاید: ولى ما اقوامى را در اعصار مختلف خلق کردیم، اما زمان هاى طولانى بر آنها گذشت و آثار انبیاء و هدایت آنها، از قلبها و اندیشه هایشان محو شد، لذا تو و قرآنت را آوردیم، و سرگذشت پیشینیان را بیان کردیم، تا روشنگر انسانها باشد (وَ لکِنّا أَنْشَأْنا قُرُوناً فَتَطاوَلَ عَلَیْهِمُ الْعُمُرُ).
🌺🌺🌺
و تو هرگز در میان اهل مدین اقامت نداشتى (تا آیات و اخبار زندگى آنها را به دست آورى) و براى آنها (اهل مکّه ) بخوانى (وَ ما کُنْتَ ثاوِیاً فِی أَهْلِ مَدْیَنَ تَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِنا).
این ما بودیم، که تو را فرستادیم (و این اخبار دقیق مربوط به هزاران سال پیش را در اختیار تو قرار دادیم، تا هادى این خلق شوى) (وَ لکِنّا کُنّا مُرْسِلِینَ).
(تفسیر نمونه/ ذیل آیه ۴۵ سوره مبارکه قصص)
#هر_صبح_یک_آیه
@ayehsobh
Mohsen Qaraati2253809041308655363_1487323881670727.mp3
زمان:
حجم:
2.6M
استاد قرائتی
موضوع: تفسیر قرآن
نوع:سخنرانی کوتاه
سوره مبارکه قصص
آیه: ۴۴_۴۵
@ayehsobh
هر صبح یک آیه:
🌺اَعوذُ باللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم🌺
🌹بسم الله الرحمن الرحیم🌹
«وَ مَا كُنتَ بِجَانِبِ الطُّورِ إِذْ نَادَيْنَا وَلَكِن رَّحْمَةً مِّن رَّبِّكَ لِتُنذِرَ قَوْمًا مَّا أَتَاهُم مِّن نَّذِيرٍ مِّن قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ»
تو در کنار طور نبودی زمانی که ما ندا دادیم. ولی این رحمتی از سوی پروردگارت بود (که این اخبار را در اختیار تو نهاد) تا به وسیله آن قومی را انذار کنی که پیش از تو هیچ انذارکنندهای برای آنان نیامده است؛ شاید متذکّر شوند!
(سوره مبارکه قصص، آیه ۴۶)
#هر_صبح_یک_آیه
@ayehsobh
تفسیر:
باز، براى تأکید همین معنا، مى افزاید: تو در طرف طور نبودى، زمانى که ما ندا دادیم (و فرمان نبوت را به نام موسى صادر نمودیم) (وَ ما کُنْتَ بِجانِبِ الطُّورِ إِذْ نادَیْنا).
ولى ما این اخبار را که بر تو نازل کردیم; به خاطر رحمتى است که پروردگارت دارد، تا به وسیله آن قومى را انذار کنى که قبل از تو هیچ انذار کننده اى براى آنها نیامده، شاید متذکر شوند (وَ لکِنْ رَحْمَةً مِنْ رَبِّکَ لِتُنْذِرَ قَوْماً ما أَتاهُمْ مِنْ نَذِیر مِنْ قَبْلِکَ لَعَلَّهُمْ یَتَذَکَّرُونَ).
🌺🌺🌺
کوتاه سخن این که حوادث بیدارکننده و هشداردهنده اى را که در اقوام دور دست واقع شده، و تو حاضر و ناظر آن نبودى، براى تو بازگو کردیم، تا آنها را براى این قوم گمراه، بخوانى، شاید مایه بیدارى آنها گردد.
🌺🌺🌺
در اینجا، این سؤال پیش مى آید که چگونه قرآن مى گوید: هیچ انذار کننده اى قبل از تو، براى این قوم (اعراب معاصر پیامبر(صلى الله علیه وآله)) نیامده ، در حالى که مى دانیم، هرگز روى زمین، از حجت الهى خالى نمى شود، و اوصیاى پیامبران، در میان این قوم نیز بوده اند؟!
در پاسخ مى گوئیم: منظور، فرستادن پیامبر صاحب کتاب و انذارکننده آشکار است، چرا که میان عصر حضرت مسیح(علیه السلام) و ظهور پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله)، قرن ها طول کشید و پیامبر اولوالعزمى نیامد، و همین موضوع، بهانه اى به دست ملحدان و مفسدان داد.
على(علیه السلام) در یکى از سخنانش، مى فرماید: إِنَّ اللّه بَعَثَ مُحَمَّداً(صلى الله علیه وآله) وَ لَیْسَ أَحَدٌ مِنَ الْعَرَبِ یَقْرَأُ کِتَاباً وَ لایَدَّعِی نُبُوَّةً فَسَاقَ النَّاسَ حَتَّى بَوَّأَهُمْ مَحَلَّتَهُمْ وَ بَلَّغَهُمْ مَنْجَاتَهُمْ: خداوند، هنگامى محمّد(صلى الله علیه وآله) را مبعوث کرد که هیچ کس از عرب، کتاب آسمانى نمى خواند و مدعى نبوتى نبود، او، مردم را در جایگاه لایقشان جاى داد و به سر منزل نجاتشان رسانید.
(تفسیر نمونه/ ذیل آیه ۴۶ سوره مبارکه قصص)
#هر_صبح_یک_آیه
@ayehsobh
هر صبح یک آیه:
🌺اَعوذُ باللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم🌺
🌹بسم الله الرحمن الرحیم🌹
«وَلَوْلَا أَن تُصِيبَهُم مُّصِيبَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَيَقُولُوا رَبَّنَا لَوْلَا أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آيَاتِكَ وَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ»
هرگاه (پیش از فرستادن پیامبری) مجازات و مصیبتی بر اثر اعمالشان به آنان میرسید، میگفتند: «پروردگارا! چرا رسولی برای ما نفرستادی تا از آیات تو پیروی کنیم و از مؤمنان باشیم؟!»
(سوره مبارکه قصص، آیه ۴۷)
#هر_صبح_یک_آیه
@ayehsobh
تفسیر:
از آنجا که در آیات گذشته، سخن از ارسال پیامبر(صلى الله علیه وآله) به عنوان انذار کننده و بیم دهنده بود، در آیه مورد بحث، به لطفى که بر وجود پیامبر(صلى الله علیه وآله)مترتب است، اشاره کرده، مى گوید: هر گاه ما، پیش از فرستادن پیامبرى، آنها را به خاطر اعمالشان مجازات مى کردیم، مى گفتند: پروردگارا! چرا رسولى براى ما نفرستادى، تا آیات تو را پیروى کنیم و از مؤمنان باشیم اگر به خاطر این نبود، مجازات آنها، به جهت اعمال و کفرشان، حتى نیاز به ارسال پیامبر نداشت (وَ لَوْلا أَنْ تُصِیبَهُمْ مُصِیبَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَیْدِیهِمْ فَیَقُولُوا رَبَّنا لَوْلا أَرْسَلْتَ إِلَیْنا رَسُولاً فَنَتَّبِعَ آیاتِکَ وَ نَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ).
🌺🌺🌺
در حقیقت، آیه، اشاره به این نکته مى کند که راه حق روشن است و هر عقلى، حاکم به بطلان شرک و بت پرستى است، و زشتى بسیارى از اعمال آنها، همچون مظالم و ستم ها، از مستقلات حکم عقل مى باشد، و حتى بدون فرستادن پیامبران در این زمینه، مى توان آنها را مجازات کرد، ولى خداوند، حتى در این قسمت که حکم عقل در آن، واضح و روشن است، براى اتمام حجت و نفى هر گونه عذر، پیامبران را با کتاب هاى آسمانى و معجزات مى فرستد; تا کسى نگوید: بدبختى ما به خاطر نبودن راهنما بود، اگر رهبر الهى داشتیم، اهل هدایت و نجات بودیم.
🌺🌺🌺
به هر حال، این آیه از آیاتى است که دلالت بر لزوم لطف، از طریق ارسال پیامبران دارد و نشان مى دهد که سنتِ خداوند، بر این است که، قبل از ارسال پیامبر، هیچ امتى را به خاطر گناهانشان مجازات نکند، همان گونه که در سوره نساء آیه 165 نیز مى خوانیم: رُسُلاً مُبَشِّرِینَ وَ مُنْذِرِینَ لِئَلاّ یَکُونَ لِلنّاسِ عَلَى اللّه حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ وَ کانَ اللّه عَزِیزاً حَکِیماً: ما پیامبرانى فرستادیم، که بشارت دهنده و بیم دهنده بودند، تا براى مردم، بعد از این پیامبران، حجتى باقى نماند، و خداوند، توانا و حکیم است .
(تفسیر نمونه/ ذیل آیه ۴۷ سوره مبارکه قصص)
#هر_صبح_یک_آیه
@ayehsobh
Mohsen Qaraati-7185731321207120126_1549618904887902.mp3
زمان:
حجم:
2.5M
استاد قرائتی
موضوع: تفسیر قرآن
نوع:سخنرانی کوتاه
سوره مبارکه قصص
آیه: ۴۶_۴۷
@ayehsobh