تفسیر: چنان که گفتیم در این سوره، بعد از بیان اهمیت قرآن، گوشه اى از سرگذشت پنج تن از پیامبران بزرگ و قوم آن‌ها به میان آمده است، و وعده پیروزى مؤمنان و مجازات کافران در آن‌ها به روشنى بازگو شده. نخست، از پیامبر اولوا العزم موسى(علیه السلام) شروع مى کند و مستقیماً به سراغ حساس‌ترین لحظات زندگانى او، یعنى لحظه اى که نخستین جرقه وحى در دل او درخشید و با پیام و سخن الهى آشنا شد، مى رود، و مى گوید: به خاطر بیاور هنگامى را که موسى به خانواده خود گفت: من آتشى از دور دیدم. (إِذْ قالَ مُوسى لاِ َهْلِهِ إِنِّی آنَسْتُ ناراً). همین‌جا توقف کنید، من به زودى خبرى براى شما مى آورم و یا شعله اى از آتش، تا گرم شوید (سَآتِیکُمْ مِنْها بِخَبَر أَوْ آتِیکُمْ بِشِهاب قَبَس لَعَلَّکُمْ تَصْطَلُونَ). 🌺🌺🌺 و این در همین شبى بود که، موسى (علیه السلام) با همسرش دختر شعیب، در راه مصر در بیابانى تاریک و ظلمانى گرفتار آمد، راه را گم کرد، و باد و طوفان وزیدن گرفت، و در همین حال درد وضع حمل به همسرش دست داد. موسى (علیه السلام) احساس نیاز شدیدى به افروختن آتش و استفاده از گرماى آن مى کرد، ولى در آن بیابان چیزى پیدا نبود. همین که شعله آتشى را از دور دید خوشحال شد، و آن را دلیل بر وجود انسان یا انسان هائى گرفت، و گفت: مى روم، یا براى شما خبرى مى آورم و یا شعله آتشى که با آن گرم شوید. قابل توجه این که موسى (علیه السلام) مى گوید: من براى شما خبرى مى آورم یا شعله آتشى (ضمیر شما به صورت جمع است) این تعبیر، ممکن است به خاطر این بوده که علاوه بر همسرش، فرزند یا فرزندانى نیز با او همراه بوده است; چرا که ده سال از ازدواج او در مدین گذشته، و یا به این جهت که در بیابان وحشتناک این تعبیر آرامش بیشترى به مخاطب مى دهد. (تفسیر نمونه/ ذیل آیه ۷ سوره‌ مبارکه نمل) #هر_صبح_یک_آیه @ayehsobh

هر صبح یک آیه: 🌺اَعوذُ باللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم🌺 🌹بسم الله الرحمن الرحیم🌹 «فَلَمَّا جَاءَهَا نُودِيَ أَن بُورِكَ مَن فِي النَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَا وَسُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ» هنگامی که (موسی علیه‌السلام) نزد آتش آمد، ندایی برخاست که: «مبارک باد آن کس که در آتش است و کسی که در اطراف آن است [= فرشتگان و موسی‌] و منزّه است خداوندی که پروردگار جهانیان است! (سوره مبارکه نمل، آیه ۸ ) #هر_صبح_یک_آیه @ayehsobh

تفسیر: موسى علیه‌السلام، خانواده اش را در همانجا گذاشت و از آن سو که آتش دیده بود، حرکت کرد. هنگامى که نزد آتش رسید، ندائى برخاست که مبارک باد آن کس که در آتش است و کسى که در اطراف آن است، و منزه است خداوندى که پروردگار عالمیان است (فَلَمّا جاءَها نُودِیَ أَنْ بُورِکَ مَنْ فِی النّارِ وَ مَنْ حَوْلَها وَ سُبْحانَ اللّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ). در این که منظور از کسى که در آتش است و کسى که در اطراف آن، کیست؟ مفسران احتمالات گوناگونى بیان کرده اند، آنچه نزدیک تر به نظر مى رسد این است: منظور از کسى که در آتش است موسى(علیه السلام) بوده که به آن شعله آتش که از میان درخت سبز نمایان شده بوده، آن قدر نزدیک گردیده که گوئى در درون آن قرار داشت. و منظور از کسى که اطراف آن قرار دارد، فرشتگان مقرب پروردگار است که در آن لحظه خاص، آن سرزمین مقدس را احاطه کرده بودند. 🌺🌺🌺 و یا این که به عکس، منظور از کسانى که در آتشند فرشتگان الهى مى باشند و کسى که در گرد آن قرار دارد موسى(علیه السلام). به هر حال، در پاره اى از روایات آمده است: وقتى موسى(علیه السلام) به نزدیکى آتش رسید، ایستاد و خوب دقت کرد، دید از درون شاخه سبزى شعله آتش مى درخشد، شعله، لحظه به لحظه پرفروغ تر و درخت سبزتر و زیباتر مى گردد، نه حرارت آتش درخت را مى سوزاند، و نه رطوبت درخت شعله آتش را خاموش مى کند! تعجب کرد، با شاخه کوچکى که در دست داشت، خم شد تا کمى از آن را بگیرد، آتش به سوى او آمد، او وحشت کرد و عقب رفت، گاه او به سوى آتش مى آمد و گاه آتش به سوى او، که ناگهان ندائى برخاست و بشارت وحى به او داده شد. منظور این است: آن قدر موسى(علیه السلام) به آتش نزدیک شد که با جمله مَنْ فِى النّارِ تناسب پیدا کرد. تفسیر سومى که براى این جمله گفته اند، این است که منظور از مَنْ فِى النّارِ نور خدا است که در شعله آتش خودنمائى مى کرد، و منظور از مَنْ حَوْلَها موسى(علیه السلام) است که نزدیکى آن قرار داشت، ولى در هر صورت براى این که توهمى در مورد جسمیت خداوند در اینجا پیدا نشود، در آخر آیه جمله سُبْحانَ اللّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ آمده، که منزه بودن خدا را از هر گونه عیب و نقص و جسمیت و عوارض جسم، روشن مى سازد. (تفسیر نمونه/ ذیل آیه ۸ سوره‌ مبارکه نمل) #هر_صبح_یک_آیه @ayehsobh

هر صبح یک آیه: 🌺اَعوذُ باللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم🌺 🌹بسم الله الرحمن الرحیم🌹 «يَا مُوسَىَ إِنَّهُ أَنَا اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ» ای موسی! قطعاً من خداوند شکست‌ناپذیر حکیم هستم! (سوره مبارکه نمل، آیه ۹ ) #هر_صبح_یک_آیه @ayehsobh

تفسیر: بار دیگر، ندائى برخاست و موسى علیه‌السلام را مخاطب ساخته، گفت: اى موسى! من خداوند عزیز و حکیمم (یا مُوسى إِنَّهُ أَنَا اللّهُ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ). این جمله براى این بود که هرگونه شک و تردید از موسى، بر طرف شود، و بداند که این خداوند عالمیان است که با او سخن مى گوید، نه شعله آتش یا درخت، خداوندى که شکست ناپذیر و صاحب حکمت و تدبیر است. 🌺🌺🌺 این تعبیر، در حقیقت مقدمه اى است براى بیان معجزه اى که در آیه بعد مى آید; چرا که اعجاز از این دو صفت پروردگار سرچشمه مى گیرد، قدرت و حکمت او، ولى قبل از آن که به آیه بعد برسیم، این سؤال در اینجا مطرح است که موسى علیه‌السلام از کجا یقین پیدا کرد که این ندا، نداى الهى است و نه غیر آن؟ در پاسخ این سؤال، مى توان گفت: توأم بودن این صدا با یک اعجاز روشن یعنى درخشیدن آتش از درون شاخه درخت سبز، گواه زنده اى بود که این یک امر الهى است. به علاوه، چنان که در آیه بعد خواهیم دید، به دنبال این ندا، دستورى به موسى داده شد که، معجزه عصا و ید بیضاء را در برداشت، و این دو گواه صادق دیگر بر واقعیت این ندا بود. 🌺🌺🌺 از همه این‌ها گذشته، قاعدتاً نداى الهى ویژگى و خصوصیتى دارد که آن را از هر نداى دیگر ممتاز مى کند و به هنگامى که انسان آن را مى شنود چنان در قلب و جانش اثر مى گذارد که هیچ‌گونه شک و تردیدى در این که این ندا، از سوى خداوند است، باقى نمى ماند. (تفسیر نمونه/ ذیل آیه ۹ سوره‌ مبارکه شعراء) #هر_صبح_یک_آیه @ayehsobh

استاد قرائتی موضوع: تفسیر قرآن نوع:سخنرانی کوتاه سوره مبارکه نَمل آیه: ۷_۹ @ayehsobh

هر صبح یک آیه: 🌺اَعوذُ باللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم🌺 🌹بسم الله الرحمن الرحیم🌹 «وَأَلْقِ عَصَاكَ فَلَمَّا رَآهَا تَهْتَزُّ كَأَنَّهَا جَانٌّ وَلَّىَ مُدْبِرًا وَلَمْ يُعَقِّبْ يَا مُوسَىَ لَا تَخَفْ إِنِّي لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُونَ» و عصایت را بیفکن! -هنگامی که (موسی علیه‌السلام) به آن نگاه کرد، دید (با سرعت) همچون ماری به هر سو می‌دود (ترسید و) به عقب برگشت، و حتی پشت سر خود را نگاه نکرد- ای موسی! نترس، که رسولان در نزد من نمی‌ترسند! (سوره مبارکه نمل، آیه ۱۰ ) #هر_صبح_یک_آیه @ayehsobh

تفسیر: از آنجا که مأموریت رسالت، آن هم در برابر ظالم و جبارى همچون فرعون، نیاز به قدرت و قوت ظاهرى و باطنى و سند حقانیت محکم دارد، در اینجا به موسى (علیه السلام) دستور داده شد عصایت را بیفکن (وَ أَلْقِ عَصاکَ). موسى (علیه السلام) عصاى خود را افکند، ناگاه تبدیل به مار عظیمى شد. هنگامى که موسى نظر به آن افکند، دید با سرعت همچون مارهاى کوچک به هر سو مى دود و حرکت مى کند، ترسید و به عقب برگشت و حتى پشت سر خود را نگاه نکرد (فَلَمّا رَآها تَهْتَزُّ کَأَنَّها جَانٌّ وَلّى مُدْبِراً وَ لَمْ یُعَقِّبْ). این احتمال نیز وجود دارد که عصا در آغاز کار تبدیل به مار کوچکى شد و در مراحل بعد تبدیل به اژدهائى عظیم! 🌺🌺🌺 در اینجا بار دیگر به موسى (علیه السلام) خطاب شد اى موسى نترس که رسولان در نزد من ترس و وحشتى ندارند (یا مُوسى لا تَخَفْ إِنِّی لا یَخافُ لَدَیَّ الْمُرْسَلُونَ). اینجا مقام قرب است، و حریم امن پروردگار قادر متعال، اینجا جائى نیست که ترس و وحشتى وجود داشته باشد، یعنى اى موسى! تو در حضور پروردگار بزرگ هستى، و حضور او ملازم با امنیت مطلق است!. نظیر این تعبیر را در سوره قصص آیه 31 نیز مى خوانیم: یا مُوسى أَقْبِلْ وَ لا تَخَفْ إِنَّکَ مِنَ الآمِنِینَ: اى موسى نترس و برگرد که تو در امنیتى. (تفسیر نمونه/ ذیل آیه ۱۰ سوره‌ مبارکه نمل) #هر_صبح_یک_آیه @ayehsobh

هر صبح یک آیه: 🌺اَعوذُ باللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم🌺 🌹بسم الله الرحمن الرحیم🌹 «إِلَّا مَن ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًا بَعْدَ سُوءٍ فَإِنِّي غَفُورٌ رَّحِيمٌ» مگر کسی که ستم کند؛ سپس بدی را به نیکی تبدیل نماید، که (توبه او را می‌پذیرم، و) من آمرزنده و مهربانم! (سوره مبارکه نمل، آیه ۱۱ ) #هر_صبح_یک_آیه @ayehsobh

تفسیر: اما در آیه بعد، استثنائى براى جمله إِنِّی لا یَخافُ لَدَیَّ الْمُرْسَلُونَ بیان کرده، مى گوید: مگر کسى که ستم کرده و سپس در مقام توبه و جبران برآید و بدى را به نیکى تبدیل کند که من غفور و رحیمم ، توبه آن‌ها را پذیرا مى شوم و به آنان نیز امنیت مى بخشم (إِلاّ مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْناً بَعْدَ سُوء فَإِنِّی غَفُورٌ رَحِیمٌ). 🌺🌺🌺 در این که این استثناء چگونه با جمله قبل ارتباط دارد دو نظر متفاوت از سوى مفسران ابراز شده است. نخست، این که در ذیل آیه گذشته محذوفى وجود دارد و آن این که غیر پیامبران در امان نیستند، سپس استثناء کرده مى گوید: مگر کسانى که بعد از ظلم و گناه توبه و اصلاًح کنند که آن‌ها نیز مشمول امنیت الهى هستند. دیگر این که استثناء از خود جمله مزبور باشد و ظلم اشاره به ترک اولائى که گاهى از پیامبران سرمى زند و با مقام عصمت منافات ندارد، یعنى اگر پیامبران ترک اولائى انجام دهند، آن‌ها نیز در امنیت نیستند، و خداوند بر آن‌ها سخت مى گیرد همان گونه که درباره آدم و یونس در آیات قرآن آمده است. مگر آن دسته از پیامبران که به زودى متوجه ترک اولاى خویش شوند، و به دامان پر مهر پروردگار درآیند، و با اعمال صالح و حسنات خود آن را جبران کنند، چنان که در مورد موسى(علیه السلام) در داستان کشتن آن مرد قبطى آمده است که موسى به ترک اولاى خود اعتراف کرده، عرض نمود: رَبِّ إِنِّی ظَلَمْتُ نَفْسِی فَاغْفِرْ لِی: پروردگارا من بر خویشتن ستم کردم و مرا ببخش. (تفسیر نمونه/ ذیل آیه ۱۱ سوره‌ مبارکه نمل) #هر_صبح_یک_آیه @ayehsobh

هر صبح یک آیه: 🌺اَعوذُ باللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم🌺 🌹بسم الله الرحمن الرحیم🌹 «وَأَدْخِلْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ فِي تِسْعِ آيَاتٍ إِلَىَ فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهِ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ» و دستت را در گریبانت داخل کن؛ هنگامی که خارج می‌شود، سفید و درخشنده است بی آنکه عیبی در آن باشد؛ این در زمره معجزات نه‌گانه‌ای است که تو با آن‌ها به سوی فرعون و قومش فرستاده می‌شوی؛ آنان قومی فاسق و طغیان‌گرند!» (سوره مبارکه نمل، آیه ۱۲ ) #هر_صبح_یک_آیه @ayehsobh

تفسیر: پس از آن دومین معجزه موسى (علیه السلام) را به او ارائه کرده، فرمود: دستت را در گریبانت داخل کن، هنگامى که خارج مى شود، نورانى و درخشنده است بى آن که عیبى در آن، وجود داشته باشد (وَ أَدْخِلْ یَدَکَ فِی جَیْبِکَ تَخْرُجْ بَیْضاءَ مِنْ غَیْرِ سُوء). اشاره به این که این سفیدى، ناشى از بیمارى برص نیست، بلکه نورانیت، درخشندگى و سفیدى جالبى است که خود بیانگر وجود یک معجزه و امر خارق عادت است. 🌺🌺🌺 باز براى این که به موسی (علیه السلام) لطف بیشترى کند، و به منحرفان امکان بیشترى براى هدایت دهد، مى گوید: معجزات تو منحصر به این دو نیست، بلکه این دو معجزه در زمره نُه معجزه قرار گرفته که تو همراه با آن‌ها به سوى فرعون و قومش فرستاده مى شوى; چرا که آن‌ها قوم یاغى و فاسقى بوده اند و نیاز به راهنمائى دارند مجهز با معجزات بزرگ فراوان (فِی تِسْعِ آیات إِلى فِرْعَوْنَ وَ قَوْمِهِ إِنَّهُمْ کانُوا قَوْماً فاسِقِینَ). از ظاهر این آیه چنین استفاده مى شود: این دو معجزه جزء نُه معجزه معروف موسى بوده است و در بحث مشروحى که در تفسیر سوره اسراء آیه 101 داشتیم چنین نتیجه گرفتیم که هفت معجزه دیگر عبارتند از: طوفان ، آفات گیاهان ، ملخ خوراگى ، فزونى قورباغه ، دگرگون شدن رنگ رود نیل به شکل خون که هر یک از این پنج حادثه، به عنوان یک هشدار، دامن فرعونیان را مى گرفت، هنگامى که در تنگنا قرار مى گرفتند، دست به دامن موسى مى زدند تا رفع بلا کند. و دو معجزه دیگر خشکسالى و کمبود انواع میوه ها بود که در آیه 130 سوره اعراف به آن اشاره شده است: وَ لَقَدْ أَخَذْنا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِینَ وَ نَقْص مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ یَذَّکَّرُونَ: ما آل فرعون را گرفتار خشکسالى و کمبود انواع میوه ها کردیم، شاید بیدار شوند. (تفسیر نمونه/ ذیل آیه ۱۲ سوره‌ مبارکه نمل) #هر_صبح_یک_آیه @ayehsobh