𝗋𝖾𝖺𝗅 𝗅𝗈𝗏𝖾 𝖿𝖾𝖾𝗅𝗌 𝗅𝗂𝗄𝖾 𝖼𝗈𝗆𝗂𝗇𝗀 𝗁𝗈𝗆𝖾, 𝗇𝗈𝗍 𝗀𝗈𝗂𝗇𝗀 𝗍𝗈 𝗐𝖺𝗋.

من نه آدم خاصی ام،نه عجیبم،نه مرموزم،نه پیچیده ام،نه به یاد موندنی ام،نه دوست داشتنی ام،نه بهترینم،نه بدترینم،نه مهم ترینم،نه کسی ام که تو دوسش داشته باشی،نه کسی ام که تو به یادش بیاری،نه کسی ام که وقتی مدادت رو به دست میگیری از من بنویسی یا منو نقاشی کنی،نه کسی ام که تو ذهنت یه هایلایت صورتی برجسته باشه و نه کسی ام که همه راجب من کنجکاو شن. دلیل این حد از بی خودی بودن رو نمیفهمم ، به قدری ادم ساده و معمولی ام که هیچکس علاقه نداره سمتم بیاد ، یه آدم حوصله سر بر با کارهای حوصله سر بر.

به اندازه ی نوشیدن یک چای برگرد

معلومه که منم می‌تونستم قلبت رو بشکونم،اما قلب شکستت به چه درد من میخورد؟

یلدای من وقتیه که از تو دور باشم .