🔹وقتی نقاشی‌های مکتب انقلاب را مرور می‌کنیم،‌ متوجه می‌شویم بیشتر آن‌ها یک ویژگی واحدی دارند؛ آن هم برپایی صحنه و عرصهٔ دائمی مبارزهٔ حق و باطل است که اوج رویارویی این خیر و شر نیز در قضیهٔ عاشورا رقم خورده است. در نتیجه، هرکدام از نقاشی‌ها، به‌نوعی روحی عاشورایی دارند و اشاره‌ای به تاریخ شیعی و مبارزه‌ٔ مقدسی می‌کنند که از عاشورا تا به اکنون ادامه دارد. 🔹از جملهٔ مضامین مشترک ترسیم شده در نقاشی‌ها که با توجه به این تاریخ مقدس ترسیم شده‌ است، همراهی حضرت امام‌ حسین (ع) با رزمندگان دفاع مقدس است. در این‌گونه بوم‌ها، معمولا رزمندگان، ادامه‌دهندهٔ راه سیدالشهدا هستند و شمایلی نمادین از حضرت، همواره در کنار مجاهدان رسم شده است. به عبارت دیگر، مبارزهٔ شهدا و رزمندگان، زیر سایهٔ سالار شهیدان، اباعبدالله تا لحظهٔ شهادتشان پیش می‌رود. حتی در لحظهٔ توفی نیز، این امام حسین (ع) است که سر آن‌ها را بر زانو می‌گیرد و به استقبالشان می‌شتابد. البته در برخی از این آثار، علاوه‌بر خود شهدا، خانواده‌های معززشان نیز هم‌جوار و هم‌نشین خانوادهٔ شهدای عاشورا رسم شده‌اند؛ مانند تابلوی «بر مزار شهید» اثر محمدباقر آقامیری. 🔹از این حیث، این بوم‌ها را هم می‌توان برگرفته از سرمشق عاشورا دانست و هم آثاری تلقی کرد که در زمرهٔ هنر جنگ و دفاع مقدس قرار می‌گیرند. البته که به قول خانم پروانه بهزادی آزاد: «تقویم پر از فرصت عاشورایی‌ست هر روز حسین یاوری می‌طلبد» تا همین وقایع اخیر و اغتشاشات و حتی در موقعیت‌های خاص دیگر نیز، همچنان علم سید‌الشهدا، یار و یاور می‌خواهد و صدای «هل من ناصر» ایشان به گوش می‌آید. به همین جهت، حتی برای وقایع اکنون نیز مضمونی که در نقاشی‌های دههٔ ۶۰ پررنگ است می‌تواند همچنان حضور داشته باشد و شاهد تابلوهایی با محوریت سید‌الشهدا و مدافعان ایران و ایمان بود. 🔹در این فرسته، به مناسبت ولادت فرزند امیرالمؤمین، امام حسین (ع) و روز پاسدار، به سراغ مجموعه تابلوهای نفیسی از هنر انقلاب رفته‌ایم که هم‌نشینی سیدالشهدا با شهدا در آن‌ها بازنمایی شده است. پ.ن: تیتر این فرسته، برگرفته از این رباعی میلاد عرفان‌پور است: «آن لحظه که جان می‌رود از دست، حسین! دیدار تو آخرین امید است حسین! تا همّت عشق است چرا منّت مرگ؟ باید به شهیدان تو پیوست حسین» همچنین نقاشی استفاده شده در طرح جلد، «شهید» (۱۳۶۰) اثر عبدالحمید قدیریان است که در ابعاد ۸۰×۱۰۰ و با تکنیک رنگ‌وروغن روی بوم کشیده شده است. 🔰برای دیدن و شنیدن مهم‌ترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: 🆔 https://eitaa.com/joinchat/4285857982C557b3c5b35

🔻مرام خمینی مرام حسین 🎼 سرود «بشکن بت» شاعر بند چهارم: علی‌اکبر خوشدل تهرانی متاسفانه اطلاعاتی دربارهٔ دیگر مؤلفان و خوانندگان این سرود در دسترس نیست. 🔰انتشار به مناسبت ولادت امام حسین (ع) توضیحات اثر: 🔹سرود گمنام «بشکن بُت» را در بین صدها اثری یافتیم که از دهه شصت، سرنوشت نا‌معلومی پیدا کرده و از شعر و ملودی خوبی که دارد، بهت‌زده شدیم. از این سرود هیچ اطلاعاتی در دسترس نیست؛ اما از موسیقی‌اش که شبیه به مارش‌های نظامی است، این احتمال داده می‌شود که آن را ارتش یا ژاندارمری اجرا کرده است. از این مسئله که بگذریم، با سرود شورانگیزی مواجهیم که خطاب به امام حسین (ع) خوانده شده و در شعر آن، مفاهیم راقّی در رابطه با امام حسین (ع) می‌توان شنید. امام حسینِ این سرود، امام آزادگی و ایستادگی در برابر مستکبران است. امامی که خون خودش را فدا کرده است تا دین بماند و ظالم رسوا شود. 🔹 گوشواره (ترجیع‌‌بند) این سرود که توسط گروه کُر خوانده می‌شود، ملودی حماسی دارد و تخاطبش با هر انسانی است که تحت ستم مستکبران است. «بشکن بُت»، هم‌چنین اشاره به داستان حضرت ابراهیم (ع) دارد که علیه مستکبران و زورگویان قیام کرد و بت‌هایشان را درهم کوبید. 🔹این نحوه نگاه سیاسی به مسئله قیام عاشورا و امتداد آن تا به امروز و جاری کردن آن در زندگی انسان، اعتقاد راسخی‌ست که امام خمینی (ره) به ما آموخت و در این جهان جدیدی که به روی ما گشود، امکان ساختن چنین آثاری را برای ما فراهم کرد. 🎙بافتار موسیقی 🆔@baftarmusic

🔻حسین‌وار مرور نگارهٔ «بر مزار شهید» اثر محمدباقر آقامیری با هم‌نشینی «نینوا»ی حسین علیزاده 🔹«بر مزار شهید» به این باور، تکیه دارد که خون امام‌حسین (ع) و هر شهیدی در هر تاریخ و سرزمینی (به‌ویژه دوران انقلاب اسلامی ایران) با یکدیگر درهم‌می‌آمیزند و به‌سوی آینده‌ جاری می‌شوند تا خون‌ شهیدان دیگری نیز به آن‌ها بپیوندند. متن کامل یادداشت را از اینجا بخوانید 🔰برای دیدن و شنیدن مهم‌ترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: 🆔 https://eitaa.com/joinchat/4285857982C557b3c5b35

«از شهادت حسین (ع)، حرارتی در قلب‌هاى مؤمنانْ برپاست که هرگز خاموش نمى‌شود.» (منسوب به پیامبر اکرم (ص) / مجموعۀ «جامع احادیث شیعه»، جلد دوازدهم: صفحۀ ۵۵۶) 🔹محمدباقر آقامیری در «بر مزار شهید»، گوشه‌ای از همان حرارت را برافروخته است. این تابلو در هفتمین سال جنگ تحمیلی به سرانجام رسید؛ زمانۀ جان‌فشانی‌های رزمندگان در جبهه. در میانۀ این نگارگری، خانوادۀ شهید حسن کرمی (۱۳۳۶-۱۳۵۸) یا گروهی از زنان، کنار مدفن گل‌باران‌‌شدۀ او در بهشت زهرای (س) تهران، گرد هم آمده‌اند (این پاسدار وظیفۀ جوان در پی اصابت گلوله‌ای به سر او در منطقۀ «بوکان» به شهادت رسید). این موقعیت در امتداد روز عاشورا و صحرای کربلا قرار دارد؛ درحالی‌‌که بانوان اهل حرم رسول خدا (ص) (به‌ویژه رباب بنت اِمرُؤُالقیس (س) که علی‌اصغر (ع) را پس‌از شهادتش به دامان گرفته است) به‌همراه فرشتگان و روبه‌روی خیمه‌های سوزان، به خون غلطیدن اباعبدالله‌الحسین (ع) در گودال قتلگاه را می‌نگرند. 🔹«بر مزار شهید» به این باور، تکیه دارد که خون امام‌حسین (ع) و هر شهیدی در هر تاریخ و سرزمینی (به‌ویژه دوران انقلاب اسلامی ایران) با یکدیگر درهم‌می‌آمیزند و به‌سوی آینده‌ جاری می‌شوند تا خون‌ شهیدان دیگری نیز به آن‌ها بپیوندند (ازقضا نام پدر و مادر شهید کرمی نیز علی و فاطمه است). گویی سوگ هر دو نیز هیچ فاصله‌ای از یکدیگر ندارند؛ همچنان که خانواده‌های آنان همچون دانه‌های یک تسبیح، پیوند دارند. علاوه‌بر این جریان فرازمانی و فرامکانی، سنت دیرینۀ نگارگری ایرانی در این اثر به دگرگونی‌های روزگار معاصر خود (نبرد حق و باطل)، واکنش نشان می‌دهد و در برابر آن، سکوت نمی‌کند. ازاین‌رو با بهره‌گیری از درون‌مایۀ متداول خود (هم‌نشینی جهان واقعیت و جهان معنا در گستره‌ای انتزاعی) به‌سوی واقع‌نمایی و واقع‌گرایی، گامی تازه و نوآورانه برداشته است. 🔹به مناسبت زادروز حضرت امام‌حسین (ع) و روز پاسدار، نگارگری «بر مزار شهید» (۱۳۶۶) در فرستۀ حاضر، با قطعۀ «نغمه» از آلبوم «نی‌نوا؛ برای نِی و ارکستر زهی» (۱۳۶۲) به آهنگ‌سازی حسین علی‌زاده همراه شده است؛ اثری نام‌آشنا که ساخت نسخۀ تکمیل‌شدۀ آن نیز برآمده از روزگار دهۀ ۱۳۶۰ بوده و همواره در ذهن بسیاری از مخاطبانش نغمه‌ای یادآور حماسۀ عاشورا به شمار آمده است. در چنین زمانی با تأمل در این آثار، خاطرۀ شهیدان جان‌برکفی را پاس می‌داریم که در هر زمان (به‌ویژه دی‌ماه گذشته) از امنیت میهنمان دفاع کردند. 🔰برای دیدن و شنیدن مهم‌ترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: 🆔 https://eitaa.com/joinchat/4285857982C557b3c5b35

🔻بسیجی؛ یگانه‌علمدار مبارزه مرور شخصیت «بسیجی» در نگارهٔ «مظلوم» اسکندرپور در هم‌نشینی با کلام آوینی بخشی از متن: 🔹آوینی که چشمانش را همواره به میدان نبرد دوخته است، در میانۀ میدان تنها بسیجیانی را می‌بیند که نه رفاه‌زده‌اند و نه غرب‌زده و نه شرق‌زده که می‌توانند مبارزه کنند. رفاه‌زاده‌ها و مرفهان آنقدر روحشان درگیرودار عادات و نیاز‌های حیوانی‌شان است که جسم و روحشان توانی برای مبارزه ندارد و گویی همچون مردگانی چسبیده بر زمین شده‌اند. متن کامل این مرور را از اینجا بخوانید... 🔰برای دیدن و شنیدن مهم‌ترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: 🆔 https://eitaa.com/joinchat/4285857982C557b3c5b35

🔹گرگ‌های درنده‌خو، دندانْ ‌تیز کرده و زیر پای خود، لاله‌ها را لگدمال کرده‌اند. قلاده‌هایی با نشان ستارۀ داوود (نماد صهیونیسم) به گردن‌هایشان آویخته شده و به سمت رزمنده، یورش برده‌اند؛ اما او در این محاصره با چهره‌ای مصمم و مؤقر، بیرقی را از چنگال گرگ‌ها در امان می‌دارد. هرچند که این شخصیت در نگارۀ «مظلومْ» سربند، چفیه، لباس رزم خاکی و پوتین به تن دارد تا رزمندگان دفاع مقدس را به خاطر ‌آورَد؛ اما پس‌از حدود چهل سال، زمانه هم آن‌چنان دگرگون نشده که بسیجی از این وظیفۀ همیشگی خود، یعنی مدافع ایمان بودنْ کناره بگیرد. 🔹در پرچم برافراشته‌شده به دست «مظلوم»، هیچ عبارتی به چشم نمی‌آید؛ اما رأس «پنجه‌»‌نشان و رنگ سبز آن، استعاره‌ای از ایمان است که بسیجی آن را در دست گرفته است و از جهتی دیگر ما را به یاد حضرت ابوالفضل (ع) و علمداری ایشان در روز عاشورا می‌اندازد. ازاین‌رو بسیجی اصیل نیز همانند آن حضرت به پای ایمان و ارزش‌های والایش، جان‌فشانی می‌کند. عَلَم، روشنی‌بخش محیط پیرامون خود و چهرۀ بسیجی‌ست؛ درحالی‌که بدن‌ گرگ‌ها و فضای ناشی از حضور آن‌ها تیره‌وتار است. شاید آن رزمنده تا شهادت، فاصله‌ای نداشته باشد؛ اما تا آخرین لحظه نمی‌گذارد تا پرچم، سرنگون شود. ازاین‌رو بسیجی، مظلومی نیست که ستم بپذیرد؛ بلکه ایثارگرانه سینه‌سپر کرده و خود را آماج ضربه‌های تیغ‌ و زبان‌ دشمنان داخلی و بیگانه قرار می‌دهد تا حقیقتی ناب، پایدار بماند. 🔹اثری که در این فرسته مشاهده می‌کنید، تابلوی نگارگری «مظلوم» (۱۳۸۲) با طراحی زنده‌یاد پرویز اسکندرپور خرمی است که هم‌نشین بخشی از گفتارخوانی سید مرتضی آوینی از «روایت فتح» شده. آوینی از بسیجیانی می‌گوید که تنها وارثان حقیقی علم مبارزه و دفاع‌اند؛ آوینی که چشمانش را همواره به میدان نبرد دوخته است، در میانۀ میدان تنها بسیجیانی را می‌بیند که نه رفاه‌زده‌اند و نه غرب‌زده و نه شرق‌زده که می‌توانند مبارزه کنند. رفاه‌زاده‌ها و مرفهان آنقدر روحشان درگیرودار عادات و نیاز‌های حیوانی‌شان است که جسم و روحشان توانی برای مبارزه ندارد و گویی همچون مردگانی چسبیده بر زمین شده‌اند. 🔹پ.ن: قطعه‌ای که در این ویدیو می‌شنوید، موسیقی متن سریال‌مستند «آخرین روزهای زمستان» به آهنگ‌سازی حبیب خزایی‌فر است. (دریافت این قطعه از بافتار موسیقی) 🔰برای دیدن و شنیدن مهم‌ترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: 🆔 https://eitaa.com/joinchat/4285857982C557b3c5b35

🖼نگارهٔ «مظلوم» (۱۳۸۲) نگارگر: پرویز اسکندرپور خرمی تکنیک: گواش و آبرنگ روی مقوا اندازه: ۱۰۰×۷۰ سانتی‌متر 🔰برای دیدن و شنیدن مهم‌ترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: 🆔 https://eitaa.com/joinchat/4285857982C557b3c5b35

🔰پیشتر در این فرسته، وجه دیگری از «بسیجی» را در نقاشیِ استاد کاظم چلیپا مرور کردیم که دیدن آن را بار دیگر به شما مخاطبین عزیز پیشنهاد می‌کنیم.

«حرامیان همه بیزار از تواند و چه بهتر خوشا به کعبه که از چشم بی‌نماز بیفتد» (میلاد حبیبی) #رهبر_انقلاب 🔰برای دیدن و شنیدن مهم‌ترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: 🆔 https://eitaa.com/joinchat/4285857982C557b3c5b35