🕊 تفسیر آیه ۱ و ۲ سوره کهف 🕊 🍃 الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنزَلَ عَلَي عَبْدِهِ الْكِتَابَ وَلَمْ يَجْعَل لَّهُ عِوَجَا(۱) 🍃 🍃 قَيِّماً لِّيُنذِرَ بَأْساً شَدِيداً مِن لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً حَسَناً (۲)🍃 ترجمه : 🍃 ستايش مخصوص خدايى است كه كتاب (آسمانى قرآن را) بر بنده ى خود نازل كرد و براى آن هيچ گونه انحرافى قرار نداد. 🍃 🍃 (كتابى كه) استوار و نگهبانِ (كتاب هاى آسمانى ديگر) است، تا از عذاب شديدى كه از سوى اوست بترساند و به مؤمنانى كه كارهاى شايسته انجام مى دهند، بشارت دهد كه براى آنان پاداشى نيكوست. 🍃 از ميان سوره هاى قرآن، حمد، انعام، سبأ، فاطر و كهف، باجمله ى «الحمدللّه» شروع شده است و در سه سوره از آنها سخن از آفرينش هستى است. در سوره ى حمد از تربيت و در اينجا از كتاب آسمانى سخن به ميان آمده است. گويا هستى و آفرينش، همراه با كتاب و قانون، دو بال براى تربيت انسان ها هستند. «اِعوجاج» يعنى انحراف و كجى. «عَوَج» در مورد محسوسات و «عِوَج» در غير محسوسات به كار مى رود. («عَوَج» براى انسان ها و «عِوَج» براى غير انسان هاست. تفسير تبيان.) و «قيّم» به معناى برپادارنده وسامان بخش است. سوره ى قبل با «سبحان الّذى» شروع شده بود و اين سوره با «الحمدللّه»، تسبيح و تحميد معمولاً در كنار هم اند. كلمه ى «عبده» در قرآن هرجا به طور مطلق آمده، مراد پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله) است، مثل «انزل الفُرقان على عبده» ، «فاَوحى الى عبده»، «ينزّل على عبده»، «أليس اللّه بكاف عبده». 📌 پیام ها 🌿 نعمت كتاب وقانون، به قدرى مهم است كه خداوند، خود را به خاطر آن ستوده است. «الحمدلِلّه الّذى انزل...» 🌿 بندگى خدا، زمينه ساز دريافت كمالات معنوى است. «انزل على عبده» 🌿 نه در كتاب خدا اعوجاج است، نه در رسول او، نه از حقّ به باطل مى گرايد، نه از مفيد به غير مفيد و نه از صحيح به فاسد. «لم يجعل له عوجاً» 🌿 قرآن تا قيامت، استوار وغيرقابل نسخ است. «قيّماً» 🌿 قرآن، نگهبان كتب آسمانى ودر بردارنده تمام مصالح بندگان است. تناقض، اختلاف، افراط و تفريط در آن نيست، هم دعوت به قيام مى كند، هم قيام به دعوت دارد. «قيّماً» 🌿 شرط قيام به مصالح ديگران، اعوجاج نداشتن مصلح است. «لم يجعل له عوجاً، قيّماً» 🌿 دفع ضرر، مهم تر از جلب منفعت است. لذا انذار قبل از بشارت آمده است. «لينذر، يبشّر» 🌿 ايمان همراه با عمل صالح كارساز است. «المؤمنين، يعملون الصالحات» 🌿 عمل صالح بايد استمرار داشته باشد. «يعملون» 🕊️🍃🕊️🍃🕊️

🕊 تفسیر آیه ۳ و ۴ سوره کهف🕊 🍃 مَاكِثِينَ فِيهِ أَبَداً (۳) 🍃 🍃 وَيُنذِرَ الَّذِينَ قَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً (۴)🍃 ترجمه : 🍃 براى هميشه در آن (اجر الهى و بهشت) ماندگارند.🍃 🍃 و تا (كتاب الهى و پيامبر) به آنان كه گويند: خداوند براى خود فرزندى گرفته است، هشدار دهد. 🍃 با آنكه هشدار در آيه ى قبل نيز آمده بود، امّا به خاطر اهميّت انحراف مشركان در مورد فرزند گرفتن خدا، انذار تكرار شده است. با توجّه به آيات ديگر قرآن، اتّهام فرزند داشتن خدا، تهمتى بزرگ و شايع ميان مشركان بوده است. مسيحيان هم «أب، اِبن و روح القدس» مى گفتند. يهوديان نيز «عُزير» را فرزند خدا مى دانستند و مشركان، فرشتگان را دختران خدا مى پنداشتند. در حالى كه اين عقيده نه موافق با واقعيّت است و نه منطبق با عقل. 📌 پیام ها 🌿 عمل دائم، پاداش دائم دارد. در آيه ى قبل «يعملون الصالحات» نشانه دوام عمل بود و در اين آيه «ماكثين» يعنى پاداش دائم مى باشد. 🌿 انسان علاقه به زندگى هميشگى وماندگار دارد، و خداوند آن را در قيامت قرار داده است. «ماكثين فيه ابدا» 🌿 از ويژگى نعمت هاى الهى در آخرت، جاودانگى آنهاست و در قيامت، مرگ و فنا نيست. «ماكثين فيه ابداً» 🌿 اصلاح عقيده ى مردم، از وظايف انبياست. «ينذر الّذين قالوا» 🌿 جهل و ناآگاهى، بستر انحراف است. «قالوا... مالهم به من علم» 🌿 عقايد بايد بر اساس علم باشد و از عقيده بدون علم انتقاد شده است. «ما لهم به من علم» 🌿 كسى كه ايمان نداشته باشد، به خالق خود نيز تهمت مى زند. «كَبُرت كلمة...» 🌿 فرزند داشتن خداوند، تهمتى بى اساس است. «ما لهم به من علم» 🌿 نسبت دادن فرزند به خدا، هم شرك است، هم تشبيه نابجا و هم نيازمند دانستن خدا به جانشين و همكار. «كَبُرت...» 🕊️🍃🕊️🍃🕊️

آیات مهدویت.💚💚