‌ وقـتـشه چـنـدتا از سـوال‌هـاتـون در مورد بسـته‌های مطالـعاتیِ تابسـتون که این روزا زیاد ازمون پرسیده شد رو جواب بدیم که احـتـمالاً سوالِ خـیلـیای دیگه هم هست... هر وقت هر سوال دیگه‌ای بود، با اشـتـیاق پاسخـگویـیم! #یه_بسته_آگاهی 📚@bartarin_arezu ‌

‌ ‌«چون با آن حـضرت به جز خـانـدانـش کسی نماند، على‌بن‌الحسین علیه‌السّلام که از زیبا‌صورتان و نیکوسیرتان روزگار بود، برای جـنـگ بـیرون آمد و از پدرش اجازه جنگ خواست؛ حضرت بلافـاصله به او اجازه داد.» دوباره بخوان: اذن گرفت؛ پدر بی‌درنگ اجازه داد! کسی که از تمام هستی خود بـرای مـعـشـوقـش گـذشـته، از فـرزنـد رشـید خـود نیز بـدون مـکـث می‌گـذرد... «سپس نـگاهی مـأیـوسـانه به او کرد و نگاهش را به زیر افکند و اشک ریخت.» اما امام عـشـق، دریای عاطـفه است... و فـرو ریزد زمـین، که نـگاه مأیـوسـانه‌ی حسین را دید و به حرکت ادامه داد...! - کتاب #نور_خدا، ‌روضه‌ی بیست‌وششم. #محرم 📚@bartarin_arezu ‌

‌ ‌قصه‌ی ما به "سر" رسید... ‌ #محرم #عاشورا 📚@bartarin_arezu ‌

‌ ‌هرچه خون انبیاء و اولیاء بر زمین ریخته و هرچه خدا، از زبان بندگان صالحش برای انـسان پـیام آورده، تنـها برای این است که ابراهـیم‌وار بُـتِ «من» را بشکنی؛ از «من» عبور کنی، تا رخ «او» در جانت طلوع کند. حـال تک‌تک صـفـحات تـاریـخ را ورق بـزن؛ کجا را پیدا می‌کنی که مانند ظهر داغ دهم محرّم ۶۱ هجری، درس عبور از «من» بدهد؟! حسـین، الـگوی تـمام‌عـیارِ ذبح جان، به پای جانان است؛ برای همین از همان خطبه‌های اول پس از شـهـادت، می‌شود شناسـنامه‌ی فـرزنـدان فـاطـمـه که حـامل لـواء هـدایـت «انـسان» به سـوی «او» هسـتند. مگر خطبه زین‌العابدین را در شـام نخُوانده‌ای که فـرمـود: هـر کـس مرا نـمـی‌شـناسـد، خـودم را به او می‌شناسانم. من، علی‌بن‌الحسين بن علی‌ بن‌ ابی‌طالب هستم. من پسر کسی هستم که در رود فرات بدون آن که کسی از شما را کشته باشد و خونی ریخـته باشد، سـر بـریـده شد. من پسر کسی هستم که حریمش هتک شد و نعمتش سلب گردید و مالش به غارت رفت و خانواده‌اش اسیر شدند... من پسر کسی هستم که به قـتـل صـبر کشته شد و این برای افتخار من، کافی است.» می‌دانی قـتـل صـبـر یعـنی چه؟ یعنی دور یکی را محاصره کنند، از هر طرف بزنند، شکنجه کنند، تا جان دهد... بله! بعد از حماسه حـســین، دیگر هرجا پای «انسان» در میان باشد، باید روضـه خواند، آن هم روضهٔ باز! قصه، قصه دعوای خانوادگی نبوده؛ ما با طـاغـوت، از سـحـر بیـست و یـکـم رمـضان، «پدرکـشتگی» داریم؛ (همان پدری که فرزندی او به نسب نیسـت؛ باید خـاک شد و از هستی خود گذشت تا خنکای ولایت «ابوتراب» را چشید...) و این ثـاراللّٰه بود که بـاید بر زمین جـاری می‌شـد تا از غـروب عـاشـورا، تـا طـلوع دولـت سـبـز، خـط سـرخ بکـشد بر هرچه «من» و منـیت است؛ ماهـتاب باشـد در شـب بـیدادِ طاغوت، تا برساند به مذبح شاه نجف... آن‌جا که شاهراه است برای عبور از خود و رسیدن به او..... و برای همین است که فرزند فاطمه، هنگامه‌ی محو طواغیت، بر رایات خود، نقشِ یا لثارات‌ الحسین می‌زند، و در خطابه خود، روضهٔ جد غریب می‌خواند: «ای مردم! من همان منجی آخرینم؛ ای مردم! من همان شمشیر انتقام گیرنده‌ام؛ ای مردم! جدم حسین را تشـنه کشتند... ای مردم! تن جدم را عریان رها کردند... ای مردم! پیکر جدم را در نهایت دشمنی، لگدمال کردند.» این چنین است که حسین، نه فقط شهید کربلا، که رمـز عـبور از هرچه طـاغوت، و رهـبر انـسان می‌شود؛ برای وصال، برای عبور از «من»، برای فـصـلِ وصـلِ آرزوی نابِ تمام انبـیاء و اولیاء... - کتاب #نور_خدا، روضه‌ی آخر... #عاشورا 📚@bartarin_arezu ‌

‌ ‌این یه ترکیبِ برنده‌ست! ‌ اگه می‌خوا‌ی بدونی ترکـیبِ این سـه‌تا کتاب چی می‌شه و چه‌جوری می‌تونی با تخفـیف باورنکردنی داشته‌باشی‌‌ش، کلمه قلب رو بفرست که سـیرتاپـیازش برات ارسـال بشه🤝 #یه_بسته_آگاهی 📚@bartarin_arezu ‌

‌ ‌- تابسـتان خود را چگونه گذراندید؟ 😁 + سـنـگِ وجـودمو تـراش دادم و رسـیدم به یه تندیس خوش‌تراش از خودِ جدیدم! کـسـی که بیشـتر از قـبـل، مسـیر سـفـرش رو می‌شـناسـه؛ چون با خـط به خـطِ #راه‌واژه‌ها زندگی کرده! مطمئن‌تر و قوی‌تر و امیدوارتر از قـبـله؛ چـون #توکل تـوی سـبـد مـطالـعه‌ش بوده! و ریـزه‌کـاری‌های ارتباط با آدما رو بهتر از قبل بلده؛ چون #تواضع رو خونده! بسـته‌ی «تراشِ روح»، یکی از بسته‌های مطالـعاتی تابسـتونه‌ی برترین آرزوست؛ هـمـه‌ی بـسـته‌ها رو در سـایـت بـبـین و بسته‌ای که بیشتر از همه به کارت میاد رو انتخاب کن، سفارش بده و با ارسال رایگان تحویلش بگیر! #یه_بسته_آگاهی 📚@bartarin_arezu ‌

‌ ‌می‌گفت: حالا ما که عادی‌ایم؛ ولی کاش تو نذاری همین‌جوری عادی بمونیم خدا! ‌ #دریای_بی‌کران 📚@bartarin_arezu ‌