eitaa logo
بصائر
1.8هزار دنبال‌کننده
555 عکس
193 ویدیو
44 فایل
«هذا بَصائِرُ لِلنَّاس‏؛ این قرآن کتابی است بصیرت آفرین برای مردم.» (جاثیه: 20) ارتباط با ادمین: @basaer_admin
مشاهده در ایتا
دانلود
3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔹 سوال استاد رحیم پور از رهبر : آینده انقلاب اسلامی چه خواهد شد؟ 🔻کانال اصلی اندیشه پژوهان استاد حسن رحیم_پور 🔻🔻🔻🔻🔻🔻 @rahimpoor_azghadi
هدایت شده از امیرحسین ثابتی
اتفاقات این روزها را خوب به یاد داشته باشید. این کف روی آب از بین خواهد رفت اما یک پاس گل به امریکا و غرب برای تشدید تحریمها در آینده خواهد بود. لذا بسیاری از همین کسانی که امروز در آتش آشوب می دمند و کشور را ناامن جلوه می دهند چند ماه دیگر یکدفعه نگران تحریم ها و افزایش فشار بر کشور به بهانه حقوق بشر و ... می شوند! نگران فشارها و تحریم هایی که خودشان پاس گل آن را به غربی ها داده اند! یک دور باطل؛ دقیقا مثل سال 88 که کشور را به ورطه آشوب و اغتشاش کشاندند و دقیقا یک سال بعد از آن در سالگرد فتنه، قطعنامه 1929 علیه ایران تصویب شد. سه سال بعد از آن هم نماینده سیاسی آن جریان با شعار «رفع تحریم» رییس جمهور شد. یک مهندسی سیاسی اجتماعی دقیق از طرف امریکا و عوامل داخلی اش که در نهایت منجر به کسب قدرت غربگرایان به مدت 8 سال شد... @Sabeti
ا❁﷽❁ا یکشنبه‌های 📜 خطبه صد و چهل و هفتم وَ إِنَّهُ سَيَأْتِي عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِي زَمَانٌ لَيْسَ فِيهِ شَيْ‏ءٌ أَخْفَى مِنَ الْحَقِّ وَ لَا أَظْهَرَ مِنَ الْبَاطِلِ وَ لَا أَكْثَرَ مِنَ الْكَذِبِ عَلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ لَيْسَ عِنْدَ أَهْلِ ذَلِكَ الزَّمَانِ سِلْعَةٌ أَبْوَرَ مِنَ الْكِتَابِ إِذَا تُلِيَ حَقَّ تِلَاوَتِهِ وَ لَا أَنْفَقَ مِنْهُ إِذَا حُرِّفَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَ لَا فِي الْبِلَادِ شَيْ‏ءٌ أَنْكَرَ مِنَ الْمَعْرُوفِ وَ لَا أَعْرَفَ مِنَ الْمُنْكَرِ فَقَدْ نَبَذَ الْكِتَابَ حَمَلَتُهُ وَ تَنَاسَاهُ حَفَظَتُهُ فَالْكِتَابُ يَوْمَئِذٍ وَ أَهْلُهُ طَرِيدَانِ مَنْفِيَّانِ قطعاً به‌زودی پس از من دورانی فرامی‌رسد که چیزی پنهان‌تر از حق و آشکارتر از باطل و چیزی فراوان‌تر از دروغ بستن بر خدا و رسولش وجود ندارد و نزد مردمان آن زمان، متاعی بی‌رونق‌تر از کتاب خدا -اگر آنگونه که باید، حق تلاوتش ادا شود- وجود ندارد و نیز اگر آیات قرآن از جایگاه‌های خودش تحریف شود، کالایی پررونق‌تر از آن یافت نمی‌شود و در شهرها چیزی منکرتر از معروف و معروف‌تر از منکر دیده نمی‌شود و حاملان (و مدعیان ترویج) قرآن آن را ترک می‌کنند و حافظانش آن را به‌فراموشی می‌سپارند. چنین است که در آن روزگار، کتاب خدا و آنان که اهل عمل به این کتاب‌اند، دو حقیقت طردشده و انکارشده خواهند شد. 🖋 🛒https://ketabejamkaran.ir/110960 📙📙📙📙📙 ✅ کانال رسمی کتاب جمکران: @ketabeJamkaran
هدایت شده از خانه طلاب جوان
🌅 دوره با هدف آموزش و شبکه سازی فعالان جهاد تبیین تشکیل شده است. ✅ هدف اینست که جوانانی بسان شهید آوینی آموزش ببینند که توانایی روایت دقیق از فتوحات انقلاب اسلامی را داشته باشند. 🌀 این جوانان باید: 🔻 اولا درست ببینند. یعنی با زاویه نگاه درست و بصیرتی توحیدی واقعیت انقلاب را ببینند. نگاهی که اسیر رسانه های نا امید کننده و تحقیر کننده غرب نشده باشد و بتواند زاویه نگاه رهبران انقلاب اسلامی را در فهم انقلاب بشناسد و بکار بگیرد. 🔻 ثانیا باید بتوانند هنرمندانه روایت کنند. روایتی که بتواند اندیشه ها و دلهای مردم را همراه کرده و واقعیت پیرامون را آن طور که هست بنمایاند. 🔻 ثالثا باید بتوانند یک شبکه منسجم را شکل دهند تا در پرتو این انسجام، قدرت مبارزه با امپراتوری رسانه ای دشمن را داشته باشند. حضوری(تهران) مجازی (شهرستان ها) 🌀🌀 خانه طلاب جوان 🔰🔰 🆔 @Khanetolab
هدایت شده از روزنه
5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
مردمی که عاشقانه رهبرشان را دوست می‌دارند.... ؛ دریچه ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:👇 https://eitaa.com/joinchat/2032861191C0a0a43a053
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
🔰 کتاب درسی دانشگاه "انقلاب اسلامی، زمینه‌ها، دستاورها و آسیب‌ها" 💢 اثر جدید به چاپ سوم رسید 🔹 این اثر مشترک سیدمحمدحسین راجی و دکتر امیر سیاهپوش و دکتر محمدشفیعی فر توسط نشر معارف به چاپ سوم رسید ♨️ قابل توجه است که این کتاب از امسال، کتاب درسی و اصلی انقلاب اسلامی دانشگاه‌ها خواهد بود 💠 اندیشکده راهبردی 🆔 @soada_ir
✍ این یک عکس نیست! 🔰 این فقط یک قاب عکس معمولی نیست یک "روایت" است. روایتی که مثل یک موشک بالستیک فاتح در انهدام کج‌روایتها و فروریختن انگاره‌های غلط ذهنی، نقطه‌زن عمل می‌کند. انقلاب مدتهاست درگیر "جنگ روایتها"ست و این روزها در اوج این جنگ. 🔰 در ماجرای مهسا امینی، در سطح رسانه و فضای مجازی، با "واقعیت" طرف نیستیم؛ با "روایت" طرفیم. اینکه رسانه‌های ما به دنبال نشان دادن واقعیت هستند و مدام استدلال می‌آورند که فلان ادعای دشمن منطقی و عقلانی نیست، دردی را دوا نمی‌کند. جریان رسانه‌ای مقابل به دنبال "اثبات واقعیت" نیست، به دنبال "تثبیت روایت" است. به همین دلیل هرچقدر بی‌اعتبارشان کنیم با اثبات دروغهایشان، در کوتاه‌مدت جوابگو نیست و مخاطبشان همچنان پذیرای روایت آنها خواهدبود. ما هم باید به دنبال "روایت" باشیم؛ 🔰 این عکس صمیمی رئیسی با دانشجویان دختر از تیپ و قیافه‌های مختلف در وسط دانشگاهی در قلب تهران، نمونه کارآمدی از ارائه "روایت" است. بدون شرح، بدون متن و بدون استدلال، کار دهها کلیپ و مستند و گزارش و خبر در اثبات دروغ بودن روایت دشمن از وضعیت زن در ایران را یکجا انجام می‌دهد. به این روایتها خیلی نیاز داریم. 🔸 حسین نقی @basaer_fi
✍️ از «فتنه اِفک» تا «فتنه 1401»؛ شروع فتنه: «روایت پردازی دروغ» و «تصویرسازی غلط» از نظام اسلامی؛ پایان فتنه: «طمع دشمن برای فشار بیشتر» (بخش اول) 🔸شبیر فیروزیان 🔰آیات 11 تا 20 سوره مبارکه نور مربوط به ماجرایی است که در آن، منافقان برای تخریب شخصیت پیامبراسلام(ص) و کاستن از اعتبار و قداست ایشان و نظام اسلامیِ تحت رهبری ایشان، به یکی از همسران ایشان که به هنگام بازگشت از یکی از جنگها، از کاروان جا مانده بود و به کمک یکی از صحابه به مدینه آورده شده بود، «تهمتِ» رابطه نامشروع زدند و این «دروغ» را در سطح جامعه اسلامی گسترش دادند تا «اعتماد» مردم به پیامبر(ص) و نظام اسلامیِ تحت مدیریت ایشان را خدشه دار نمایند.(تفسیر نمونه؛ ج14، ص394-387) طلیعه این آیات شریفه اینگونه است: 🔸«إِنَّ الَّذِينَ جاؤُ بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ لا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ وَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذابٌ عَظِيمٌ؛ مسلّماً كسانى كه آن «تهمت عظيم» را عنوان كردند گروهى (متشكّل و توطئه‏گر) از شما بودند؛ امّا گمان نكنيد اين ماجرا براى شما «شرّ» است، بلكه «خير» شما در آن است. آنها هر كدام سهم خود را از اين گناهى كه مرتكب شدند دارند و از آنان، كسى كه بخش مهمّ آن را بر عهده داشت، عذاب عظيمى براى اوست!» (نور:11) خداوندمتعال در این آیه شریفه، خطاب به جامعه مؤمنین می فرماید گمان نکنید که این ماجرا برای جامعه اسلامی «شرّ» است، بلکه برآیند آن، «خیر» بوده و خیریّت آن نیز در این است که اهل ضلالت و فساد در آن جامعه (که همان منافقان و بیماردلان هستند) شناخته شوند، تا جامعه نسبت به وضع آنها «بصيرت» پيدا كند، و براى اصلاح اين اعضاى فاسد دست به اقدام بزند.(تفسیر نمونه؛ ج14، ص394-387) خداوند در آیه بعد به توبیخ کسانی پرداخته است که وقتی این « روایت پردازی دروغ» را شنیدند، آن را رد نکردند و نظام اسلامی را از آن مبرّا ندانسته اند؛(نور: 12) چراکه فتنه گران هیچ «شاهد» و «مدرکی» برای اثبات حرفشان ارائه ندادند: 🔸«فَإِذْ لَمْ يَأْتُوا بِالشُّهَداءِ فَأُولئِكَ عِنْدَ اللَّهِ هُمُ الْكاذِبُونَ؛ پس زمانیکه شاهدانی برای اثبات این مسئله نياوردند، آنان در پيشگاه خدا دروغگو هستند!» (نور: 13) خداوندمتعال در آیات بعد نیز به توبیخ کسانی می پردازد که این روایت دروغ را «بدون فکر» و «تحقیق»، پذیرفتند و آن را زبان به زبان منتشر ساختند و این کار را «سبک» شمردند؛ درحالیکه نزد خداوند «گناهی بزرگ» است: 🔸«إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَ تَقُولُونَ بِأَفْواهِكُمْ ما لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَ تَحْسَبُونَهُ هَيِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيم‏؛ بخاطر بياوريد زمانى را كه (به استقبال اين دروغ بزرگ رفتيد و) اين شايعه دروغ را از زبان يكديگر مى‏گرفتيد، و با دهان خود سخنى مى‏گفتيد كه به آن يقين نداشتيد، و گمان مى‏كرديد اين مساله كوچكى است، در حالى كه نزد خداوند بزرگ است!» (نور: 15) علامه طباطبایی(رحمة الله علیه) علت بزرگ بودن زشتی این عمل نزد خداوند را دو چیز می دانند؛ اول اینکه نفس بهتان و افترا به افراد دیگر، عملی است قبیح و دوم اینکه این تهمت، تهمت به یک شخص معمولی نیست، بلکه تهمت به پیامبر اسلام(ص) است؛ وشيوع «افك» درباره ایشان در ميان مردم، باعث مى‏شود كه آن حضرت در جامعه رسوا گشته و امر دعوت دينی اش تباه شود.(المیزان فی تفسیر القرآن؛ ج 15،ص92) درنتیجه باید گفت هر افک، دروغ و تهمتی که از سوی گروهی متشکّل و با هدف ضربه به اعتبار نظام اسلامی و ولیّ خدا در جامعه اسلامی ساخته و ترویج می شود، در دایره شمولیت این آیات شریفه قرار می گیرد. 🔰آنچه در فتنه اخیر اتفاق افتاد، دقیقاً اجرای همین توطئه توسط منافقان درون نظام اسلامی بود. فتنه گران، همچون منافقان دخیل در ماجرای «افک»، با گسترش شایعه «برخورد خشن پلیس با دختری جوان»، ابتدائاً به دنبال ارائه تصویری «خشن» و «سیاه» از نظام اسلامی بودند و سپس با تحریک احساسات و عواطف افکار عمومی، به دنبال «ایجاد آشوب و اغتشاش» و به خیال خام خود به دنبال «براندازی» بودند؛ آنان به تعبیر این آیات شریفه، برای اثبات این اتهام دروغ هیچ مدرکی ارائه ندادند و حتی پس از انتشار فیلم ها و مستندات مربوطه و اظهارنظر رسمی «پزشک قانونی» در این زمینه، از اتهاماتی که به نظام اسلامی وارد کردند، عذرخواهی نکردند و زمینه ایجاد اختلاف و دوقطبی در جامعه را فراهم نمودند. ادامه👇👇👇 @basaer_fi
✍️ از «فتنه اِفک» تا «فتنه 1401»؛ شروع فتنه: «روایت پردازی دروغ» و «تصویرسازی غلط» از نظام اسلامی؛ پایان فتنه: «طمع دشمن برای فشار بیشتر» (بخش دوم) 🔸شبیر فیروزیان 🔰این در حالی است که ایجاد اختلاف در میان مردم، «اقتدار» و «ابهت» نظام اسلامی و جامعه اسلامی را از بین برده و درنتیجه «طمع» دشمنان را برای ضربه زدن به مردم و نظام اسلامی بیشتر می نماید. خداوندمتعال در آیه ای از قرآن کریم می فرماید: 🔸«وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَ اصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ؛ و از خدا و پيامبرش اطاعت كنيد و با هم نزاع مكنيد كه سُست می شويد و مهابت و شوکت شما از بين می رود؛ و صبر كنيد كه خداوند با شكيبايان است.» (انفال: 46) مطابق مضمون این آیه شریفه، نزاع و تفرقه در جامعه اسلامی، دو نتیجه دارد: «ضعف درونی» و «از بین رفتن ابهت و اقتدار بیرونی»؛ و هنگامی که نظام اسلامی از درون دچار «ضعف» شد و «ابّهت» و «اقتدار» بیرونی اش نیز از بین رفت، آنگاه بصورت طبیعی، «طمع دشمنان» نیز برای ضربه زدن به نظام اسلامی بیشتر می شود. 🔰مضمون این آیه شریفه در برخی مقاطع دیگر از انقلاب اسلامی مصداق یافت؛ فتنه 88، که با «دروغ تقلب در انتخابات» آغاز شد، «تحریم های حداکثری» دشمنان علیه ملت ایران را به ارمغان آورد! و فتنه 98 نیز به دشمن برای ترور سردار سلیمانی «جرأت» بخشید. بی تردید اگر دشمنان از قِبَل فتنه 1401، بخواهند فشارهایی به مردم ایران وارد نمایند، خواص فتنه گری که خواسته یا ناخواسته در ایجاد یا تداوم آن نقش داشته اند نیز در ایجاد آن فشارها سهیم اند؛ و بلکه سهم اصلی برای آنان است. جرم بزرگ این «خواص فتنه گر» تنها در صورتی قابل بخشش است که بصورت «علنی» و «عملی»، «توبه» کنند و مسیر گذشته خود را «اصلاح» نمایند: 🔸«إِلاَّ الَّذِينَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ بَيَّنُوا فَأُولئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَ أَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيم؛ مگر آنها كه «توبه» کرده و (رفتار خود را) «اصلاح» نمودند و (آنچه را كتمان كرده بودند،) «تبیین» ساختند؛ كه من توبه آنها را مى‏پذيرم و من بسیار توبه پذیر و رحيمم.» (بقره: 160) در غیر اینصورت مصداق این آیه شریفه خواهند بود: 🔸«إِنَّ الَّذِينَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذابُ جَهَنَّمَ وَ لَهُمْ عَذابُ الْحَرِيقِ؛ كسانى كه مردان و زنان با ايمان را دچار «فتنه» کردند و سپس «توبه» نکردند، عذاب دوزخ براى آنان است، و عذاب آتش سوزان.» (بروج: 10) @basaer_fi
🔻طریقۀ دیکتاتوری، طریقۀ گفتگو 🖋 مهدی جمشیدی ۱. نظر قطعیِ امام خمینی این بود که او بر «کرسیِ رهبری» تکیه بزند، امّا هرگز از این امر استقبال نکرد، بلکه خویش را به حاشیه راند تا حتّی در معرض چنین انتخابی نیز قرار نگیرد. در پی ارائۀ هیچ «مؤیّد»ی از سوی امام خمینی نبود تا مبادا به پشتوانۀ این‌چنین نظری، ذهن دیگران را مرعوب و به خود متمایل سازد. نگفت و نهفت و از صحنۀ بازیِ قدرت گریخت، درحالی‌که دیگرانی بودند که طلب و تمنّای قدرت داشتند، امّا چنین «برگ برنده»‌ای در اختیار نداشتند. آری، او به‌دنبال رهبریِ امّت نبود، امّا «تقدیر» چنین می‌خواست. ۲. آن‌گاه که به قدرت دست یافت، «مخالفان» و «منتقدانِ» پیشین خویش را قلع‌وقمع نکرد و از قدرت نراند، بلکه با همۀ آنها مدارا کرد و از درِ لطف و مرحمت وارد شد. او در پیِ آن‌همه ظلم و جفای نخست‌وزیرِ دهۀ شصت برنیامد و بر او نتاخت و از او انتقام نگرفت. اگر در گذشته که رئیس‌جمهور بود، صبر ورزید و مدارا کرد، اینک که رهبر شد، بسیار بیش از آن‌هنگام، طریق «پدرانه» و «دوستانه» را در پیش گرفت و موافقت و مخالفت با «خویش» را معیار حقّ و باطل ندانست. ۳. او «ولیّ‌فقیه» است و «نائب امام معصوم»، امّا هرگز برای خویش، «قداست» نمی‌تراشد. مبدأ «مشروعیّت» است، امّا بر دین و مردم اصرار می‌ورزد و از خویش سخن نمی‌گوید. می‌گوید نه‌فقط قابل‌مقایسه با حضرت امیر نیست، بلکه از قنبر، غلام آن حضرت نیز فروتر است. او می‌توانست «دکّان قداست‌فروشی» بگشاید و خویش را دریچۀ امام معصوم معرفی کند، امّا هرگز به‌گونه‌ای سخن نگفت و عمل نکرد که از آن، بوی الوهی و آسمانی بودن برخیزد. ۴. او همیشه به «قانون»، ارجاع داده و قانون را فصل‌الخطاب دانسته است، نه خویش را. بارهاوبارها گفته است که باید قانون، ملاک عمل باشد و نباید «بدعت‌های قانون‌گریزانه» ایجاد کرد. او نظر خودش را بر قانون حاکم نمی‌کند، بلکه حتّی آنجا که قانون برخلاف نظرش باشد، باز خویش را موظّف به «اطاعت از قانون» می‌شمارد و معترض نمی‌شود. او قانون را محترم می‌انگارد تا همگان دریابند که حتّی رهبر نیز از قانون عبور نمی‌کند. او برای خویش در برابر قانون، «استثناء» نمی‌تراشد و «تبصره» نمی‌زند و «ویژه‌خواری» نمی‌کند، بلکه همچون یک شهروند عادی، تابع و تسلیم قانون است. ۵. او قدرت را در خویش، متمرکز نساخته و خود را تبدیل به «قدرت متمرکز» نکرده است. مجال نداده که در اطرافش، «انباشت قدرت» به وجود بیاید و نهادها و قوا، «بی‌قدرت» و «صوری» شوند. از یک سو، عمدۀ بضاعت‌های نظام در دولت، تجمیع و انباشته شده است و از سوی دیگر، او خود در پی «تفویض» و «واگذاری» برآمده و بسیاری از نیروهای سیاسی و اجتماعی در قالب شوراها و نمایندگی‌ها و ... به «حضور مؤثّر» فراخوانده و قدرت در میان «کنشگران متنوّع»، توزیع کرده است. ازاین‌رو، امروز با «قدرت توزیع‌شده» و «کنشگری‌های پخش‌شده» مواجه هستیم. ۶. او جامعه را نیز به‌صورت حداکثری، به «مشارکت» فراخوانده است و از نظریۀ «مردم‌سالاریِ دینی»، روایت رقیق و اقلّی نداشته است. مردم‌سالاریِ دینی به روایت او، جوهرۀ نظام است و مناسبات و معادلات سیاسی، وابسته به آن و برآمده از آن است. مردم‌سالاریِ دینی، محدود به انتخابات نیست و او «مردم‌سالاریِ انتخاباتی» را سقف و حداکثرِ مشارکت مردم در قدرت و تدبیر معرفی نکرده است، بلکه بر «مردم‌سالاریِ پساانتخاباتی» نیز اصرار ورزیده و فروع و اضلاعی را نیز برای حضور و فاعلیّتِ مردم در دورۀ پساانتخابات عرضه داشته است. او خواهانِ «حضور حداکثریِ مردم» است، نه گریزان از آن. او مردم را «رقیبِ» خویش نمی‌شمارد و نمی‌خواهد با تنگ‌کردن دامنۀ انتخاب‌ها و کنشگری‌های مردم، قدرتِ خویش را تثبیت کند، بلکه «مردمی‌سازی» را سازوکارِ نافع و قطعیِ نظام قلمداد می‌کند. ۷. او یک «رهبرِ گفت‌وگویی» است؛ آن هم نه «گفت‌وگوی ساختگی»، بلکه «گفت‌وگوی واقعی». گفت‌وگویی که در آن «استدلال»، غالب است و «برهان»، تعیین‌کننده. گفت‌وگو در «شرایط برابر» و «بدون هراس از عواقب گفته‌ها». منطق او، «تحکّم» و «فرمان» و «امر» و «تحمیل» نیست، بلکه «همراه‌سازی» و «استدلال‌پردازی» و «اقناع» و «مباحثه» است. آن‌گاه که با دانشجویان دیدار می‌کند، به‌واقع «می‌شنود» و خود را در جایگاه «مخاطب مستقیم» می‌نشاند. به دانشجو حقّ می‌دهد که «صریح» بگوید و «شفاف» بخواهد و «انتقاد» کند؛ چه از او و چه از دفترش و چه از نهادهای منصوبش. هیچ‌چیز از پیش، طرّاحی نشده است و تصنّعی نیست، بلکه مجال برای «گفت‌وگوی ساختارنیافته» فراهم شده است. گفته‌های چالشی و منتقدانه نیز زیر آن سقف، محبوس نمی‌شوند و خاص آن جمع محدود نیستند، بلکه رسانه‌ای می‌شوند. https://eitaa.com/sedgh_mahdijamshidi‌