*

فردوسی بسی رنج نبرد در این سالِ سی که من بیام روز بزرگداشتش انگلیسی بخونم‌.

۱۵ مه؛ روزی که صهیونیست‌ها تاریخ را با جنایت نوشتند امروز، ۱۵ مه، سالگرد نکبت است؛ هفتاد و هشتمین سال فاجعه‌ای که فلسطین وامت اسلامی را برای همیشه زخمی کرد. دیروز، صهیونیستها روی دیوار مسجدالاقصی نوشتند: «نکبه دیگری در راه است». اما حقیقت اینکه نکبت برای ما هرگز تمام نشده؛ فقط شکلش عوض شده. سال ۱۹۱۷ زمانی که استعمار انگلیس پای به فلسطین گذاشت، جمعیت یهودیان ساکن در فلسطین تاریخی کمتر از ۵۰ هزار نفر بود. اما انگلیسیها با طرح خبیثانه خود، مهاجرت یهودیان از سراسر جهان را به فلسطین تسهیل کردند. تا سال ۱۹۴۸، این عدد به ۴۶۰ هزار نفر رسید. یعنی در کمتر از سه دهه،جمعیت یهودیان نزدیک به ده برابر شد. در واقع این "مهاجرت" نبود؛ این "جایگزینی جمعیت" وزمینه‌سازی برای نسل ‌کشی بود. طی این سال‌ها انگلستان وقوای دیگر استعماری جهان گروههای تروریستی صهیونیستی مثل ارگون، هاگانا و اشترن – با پشتوانه تسلیحاتی و مالی تاسیس کردند، این گروه‌ها در سال ۱۹۴۷ عملیات پاکسازی قومی را آغاز کردند. آنها به شهرهایی مثل یافا، حیفا، صفد و بئرالسبع حمله کردند، خانه‌ها را به آتش کشیدند، دیوارها را روی سر ساکنان خراب کردند و هزاران غیرنظامی را کشتند. فلسطینی‌ها اما اجازه نداشتند سلاح داشته باشند. انگلیسی‌ها هر گونه تسلیحاتی را از آنها گرفته بودند. پدران و پدربزرگهای ما با بیل و کلنگ و تفنگهای شکاری ساده در برابر صهیونیست‌های تا دندان مسلح ایستادند. اما در برابر توپ و تانک و هواپیمایی که پشتشان انگلیس بود، حرفی برای گفتن نداشتند. این یک جنگ نبود؛ این یک اعدام جمعی بود با نظارت مستقیم قدرتهای استعماری. در نتیجه این جنایت ها بیش از ۷۰۰ هزار فلسطینی – نیمی از جمعیت فلسطین – آواره شدند. بیش از ۴۰۰ روستا و شهر تاریخی به طور کامل تخریب یا خالی از سکنه شد. هزاران نفر کشته و قتل‌عام شدند. یک ملت از خانه‌های خود رانده شد؛ فقط به این دلیل که عرب بود و مسلمان، امروز هم وپس از ۷۸ سال، نکبت تمام نشد بلکه بطور آشکار و در برابر جهانیان ادامه دارد . پدربزرگم اهل یافا بود. در سال ۱۹۴۸، وقتی گروه‌های صهیونیستی به یافا حمله کردند و خانه‌ها را آتش زدند و عزیزانش را جلوی چشمش کشتند، او چاره‌ای جز فرار نداشت و به نوار غزه آواره شد؛ همان جایی که امروز دوباره زیر بمبارانهای همان ایدئولوژی نسلکش، خاکستر میشود. در تمام سالهای آوارگی در غزه، پدربزرگم هیچوقت از حرف زدن درباره یافا خسته نشد. با همان شوق و حسرت بیکران، از باغ پرتقال‌هایش میگفت، از کوچه‌های سنگفرش یافا، از دریا، از همسایه‌ها، از خانه‌ای که کلیدش را تا آخرین روز عمرش کنار سینه‌اش نگه داشت. هر شب قبل از خواب، منتظر لحظه برگشتن به خانه‌اش بود. هر سال در ۱۵ مه، میگفت: «امسال شاید…». اما آن لحظه هیچوقت نرسید. پدربزرگم در آوارگی از دنیا رفت، بدون اینکه حتی یکبار دیگر خاک یافا را زیر پایش حس کند. ما ماندیم؛ نسل سوم نکبت. ما که در قدس شهید میدهیم، در غزه خانه‌هایمان بمباران میشود، در کرانه باختری زمین‌هایمان را مصادره می‌کنند، ما که هر روز نکبت را با گوشت و پوستمان لمس می‌کنیم؛ نسلی بودیم که برای اولین بار در عملیات طوفان‌الاقصی توانستیم وارد سرزمین‌های اشغالی خودمان بشویم و به اشغالگران ضربات محکم و دردناکی وارد کنیم؛ نسلی که به آزادی قریب‌الوقوع فلسطین اعتقاد دارد و برای این هدف تا آخرین قطره خون خواهد جنگید. #فلسطين #نكبت @monem_ps

:))))))

بسم‌الله عید غدیر، عید تمام خوبی‌ها و عید تجدید پیمان با ولایت است. روزی که دل‌ها در کنار هم، عشق و ارادتشان را به رسمِ بهترین نیت‌ها به نمایش می‌گذارند✨ اگر دلتان هواییِ کرمِ این عید شده، قدمتان بر چشم :)) واریز کمک‌های شما را به این شماره پذیرا هستیم 6037991558641761 غلامرضائی به این امید که اجرش برایتان باقی الصالحات باشد🌱

برای یکی از شما هاست☝️🏻

چرا قیمتا سر به فلک کشیده:)))؟

[ما زنده از عطای جوادالائمه ایم]

:)))

*