#راستی‌_آزمایی ♨️کانال رجانیوز به نقل از آیت‌الله جوادی آملی: «مذاکره با مستکبر تمنای محال است، فقط باید جنگید.» ❌ نتیجه بررسی: نادرست و گمراه‌کننده 🔻کانال خبری رجانیوز و برخی رسانه‌های دیگر، به نقل از آیت‌الله جوادی آملی نوشتند که ایشان فرمودند: «مذاکره با مستکبر، تمنای محال است و تنها راه، جنگیدن است. هیچ‌کس به اندازه حضرت امام راحل خطر استکبار را درک نکرد. او کفر را محکوم می‌کرد، اما می‌فرمود: “اگر کافر از مرز کفر خود فراتر نرود، می‌توان با او زندگی مسالمت‌آمیز داشت؛ چراکه کافر به خود ستم می‌کند.”» ▫️بر اساس بررسی‌ها، آیت‌الله جوادی آملی سخنان جدیدی درباره مذاکرات بیان نکرده‌اند. مطلب منتشرشده نیز مربوط به کتاب «بنیان مرصوص» است که در دهه هفتاد منتشر شده است. ▫️با این حال، حتی در همان کتاب نیز چنین جمله‌ای («مذاکره با مستکبر تمنای محال است، فقط باید جنگید») از ایشان نقل نشده، بلکه ایشان در آنجا دیدگاه قرآن درباره نقض عهد کفار را تبیین کرده‌اند.

«ترامپ دنبال اطلاعات طلایی از مجتبی خامنه‌ای می‌گردد و به محض این‌که آن را به دست بیاورد، در حمله تردید نخواهد کرد.» پ.ن: حالا هی یک عده در داخل بگن چرا حضرت آقا نمیاد برای ما مصاحبه تلویزیونی بکنه؟؟!!! ما دوست داریم آقا رو ببینیم؟!!! ما می‌خوایم از زبان آقا بشنویم تدبیر نظام چیه؟!! و ....

‌ ‌ سلام شما صوت آقای نبویان رو شنیدید ؟ نظرتون چیه؟! بله شنیدم، پیرامون صوت ایشون نکاتی دارم که برخی از آنها را عرض می‌کنم؛ ۱_ ایشان ادعا می کنند که ما در مذاکرات موضوع هسته ای را دخیل کرده ایم که نباید می‌کردیم و این عقب نشینی منتهی به جری شدن طرف آمریکایی شد این موضوع کاملا اشتباه است چون طرف ایرانی هیچگونه مذاکره ای پیرامون این موضوع نداشته است بلکه طرف آمریکایی در فرایند مذاکرات موضوع هسته‌ای را بر خلاف دستور جلسه طرح می‌کند و طرف ایرانی تخشیص می‌دهد به جای سکوت و بی پاسخ گذاشتن ماجرا در دفاع از حقوق ایران، نکاتی را قاطعانه در رد آن ادعاها گوشزد کند. رد ادعا و پاسخ قاطع به خواسته آمریکایی ها مذاکره یا امتیاز دادن نیست. ۲_ اگر ما در موضوع هسته ای و دیگر موضوعات [که ایشان می فرمایند در محتوای مذاکرات اشتباه راهبردی کردیم] عقب نشینی کرده بودیم چرا مذاکرات شکست خورد؟! در مذاکراتی که به بن بست رسید و شکست خورد چگونه چیزی اعطا کردیم؟! ۳_ جناب نبویان را فرد محترمی می‌دانم و طبیعی است که در این کشور پیرامون یک رویداد، اختلاف نظر داشته باشیم اما روایتشان از مذاکرات غلط است و ایشان نیاز به بررسی بیشتر دارند. ۴_ بین مذاکره شکست خورده و محاصره دریایی هیچ نسبتی دال بر ضعف مذاکره کنندگان ایرانی وجود ندارد. کافی است کمی تامل کنیم تا درک کنیم آمریکا که در میز مذاکرات نتوانست امتیازی دریافت کند تلاش دارد تا در میدان با ایجاد ورق های جدید، دست خود را برای امتیازگیری های بعدی باز کند. ۵_ پنجمین نکته برای علاقمندان حوزه علوم سیاسی می‌باشد: عزیزان نتیجه مذاکرات هرچه می‌بود، اقتضای تحزب بازی های کشورمان این بود که دستاوردهای آن دستخوش نقد جریان های مختلف سیاسی قرار گیرد. توافق در مذاکرات را می گفتند با خیانت امتیاز داده اند و توافق شده، شکست در مذاکرات را می گویند سست برخورد کردیم و دشمن به محاصره روی آورد. [ البته جناب نبویان برای شخص بنده فرد محترمی است و بیشتر جریان هایی که در حال سو استفاده از صوت و تصویر ایشان هستند مدنظر بنده می باشد.] 📝رضاخانعلی‌زاده

گزارش به‌روزرسانی وضعیت جنگ - شماره 27 بخش اول (وضعیت میدان) مهدی محمدی - 3 اردیبهشت 1405 @mohammadi61

گزارش به‌روزرسانی وضعیت جنگ - شماره 27 بخش دوم (جنبه جنگ شناختی) مهدی محمدی - 3 اردیبهشت 1405 @mohammadi61

✏️چرا کسی چیزی نمی‌گوید؟ ۵۰ روز از حمله‌ی بزرگترین باند تروریستی جهان یعنی امریکا علیه ایران می‌گذرد. 🔺می‌دانید ۵۰ روز حمله‌ی امریکا به یک کشور یعنی چه؟ یعنی علی القاعده و به حسب تجارب گذشته، اتفاقاتی شبیه عراق باید می‌افتاد، تفتیش خانه به خانه توسط سربازان امریکایی و قتل عام مردان به بهانه‌های واهی و تجاوز به زنان و دختران! یا شاید شبیه افغانستان، نابودی زیرساخت‌های ارتباطی و قطعی برق و آب و‌ گاز بر اثر حملات پی در پی و خداحافظی با نظام بهداشت و سلامت. چرا انقدر سخت بگیریم، کمترینش این بود که خدمات بانکی و اداری باید تعطیل می‌شد و تا روزی که امریکا هوس می‌کرد تعیین تکلیف کند، زندگی مردم زیر فشار اقتصادی و اجتماعی له می‌شد. همین الانش کوبا دو ماهی می‌شود که توسط ارتش تروریستی امریکا محاصره است و خبری از برق نیست، البته هنوز جنگی آغاز نشده و همه‌ی این بحران‌ها فقط با محاصره رخ داده است. در ونزوئلا که نه جنگی رخ داده و نه محاصره‌ای، فقط یک رئیس جمهور به صورت شبانه سرقت شده و امروز با چنبره‌ی امریکا بر منابعش، شاهد صف پمپ بنزین ۲۴ ساعته هستیم و در‌ کشور نفت خیز، مردمانش باید برای قطره‌ای نفت و بنزین، پول خون‌شان را بدهند. سوریه هم که دیگر گفتن ندارد، همین الانش که با امریکا در صلح و سازش است، جنوب غرب کشورش تحت تصرف است و جرات ندارد جیک بزند... بگذریم، انقدر از این‌نمونه‌ها در کشورهای دور و نزدیک چون لیبی و مکزیک و ویتنام رخ داده که نوشتنش یک طومار می‌طلبد! اما ایران پس از ۵۰ روز مقاومت در برابر حملاتی که هر کدامش می‌توانست کشوری را به خاک سیاه بنشاند، نه تنها یک وجب خاک نداده بلکه امروز شبکه برق پایدار دارد، خدمات درمانی‌اش برقرار است، صف پمپ بنزین‌ها خلوت است، شبکه بانکی طبق روال عادی کار می‌کند، ادارات مشغول خدمت‌رسانی هستند، فضای شهر به لطف پاکبان‌ها تمیز و چشم نواز است، مردم مشغول عبور و مرور هستند و زندگی در جریان است. اما چرا کسی چیزی نمی‌گوید؟ این اتمسفری که پس از جنگ در ایران برقرار است و برای ما عادی است، در نگاه دنیا خودش یک اعجاز است. کشوری که به ابتلائات همسایگانش دچار نشد بلکه با نیروی مقاومت، هیمنه‌ی این نیروی اهریمنی را در هم شکست و حالا در تنگه‌ای به نام هرمز او را گرفتار کرده است. باید چشم‌ها را بشوییم و نعمت‌ها را ببنیم و روایت کنیم " وَ اَمّا بِنِعمَةِ رَبِّکَ فَحَدِّث" [ضحی،۱۱] نعمت‌ها را آشکار کنید و آن‌ها را شکر کنید که "لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ ۖ وَلَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ" [ابراهیم،۷]

🔻از عمار تا حراف؛ تنزلِ بصیرت به هیاهوی کلمات 🖊محمدعلی رنجبر در روزگاری که «سخن گفتن» بیش از هر زمان دیگری آسان شده، «سنجیده سخن گفتن» به امری کمیاب بدل گشته است. بازار تحلیل و تفسیر گرم است، اما آنچه کمیاب می‌نماید، «بصیرتِ مسئولانه» است. در این میان، پدیده‌ای نگران‌کننده رخ نموده است: خلطِ میان «عماری‌بودن» و «حرافی». گویی هرکه بلندتر و بیشتر سخن گفت، خود را به عمار نزدیک‌تر پنداشته است؛ حال آن‌که این شباهت، بیش از آن‌که واقعی باشد، لفظی و سطحی است. الگوی تاریخی عمار، نه یک «پرگویِ پرادعا»، بلکه «حقیقت‌سنجی بصیر» در متنِ فتنه بود. او در میانه غبارآلودترین صحنه‌ها، سخن می‌گفت؛ اما نه هر سخنی و نه در هر زمانی. سخن او برآمده از درکِ عمیقِ واقعیت، وفاداری به معیار، و ملاحظه دقیقِ مصالح بود. عمار می‌دانست که حقیقت، اگر بی‌زمان و بی‌ملاحظه عرضه شود، می‌تواند به ضد خود تبدیل گردد. از این‌رو، میان «گفتن» و «نگفتن»، «افشا» و «امساک»، و «تصریح» و «اشاره»، به‌دقت تفکیک می‌کرد. در نقطه مقابل، «حرافی» محصول نوعی بی‌قراری فکری و شتاب‌زدگی در موضع‌سازی است. حراف، پیش از آن‌که بفهمد، می‌گوید؛ و بیش از آن‌که حقیقت را کشف کند، آن را تولید می‌کند. برای او، کلمات نه ابزار کشف حقیقت، بلکه وسیله‌ای برای دیده‌شدن و اثرگذاریِ فوری‌اند. از همین‌رو، سخنش غالباً فاقد عمق تحلیلی و بی‌اعتنا به پیامدهای اجتماعی و سیاسی است. نتیجه چنین رویکردی، نه روشنگری، بلکه غبارافزایی است. تمایز عمار و حراف را می‌توان در سه ساحت بنیادین صورت‌بندی کرد: نخست، ساحت حقیقت: عمار، خود را با حقیقت میزان می‌کند؛ حراف، حقیقت را با خود. یکی در پی کشف است، دیگری در پی اثبات. دوم، ساحت مصلحت: عمار، حقیقت را در ظرف زمان و اقتضائات میدان می‌فهمد و از افراط در بیان یا تعجیل در داوری پرهیز دارد؛ حراف، بی‌توجه به زمینه‌ها و پیامدها، هرچه به ذهنش می‌رسد بر زبان می‌آورد. سوم، ساحت هدایت: عمار، مخاطب را به سوی وضوح و تمییز رهنمون می‌شود؛ حراف، او را در تلاطم گزاره‌ها و هیجانات رها می‌کند. آنچه امروز گاه به نام «روشنگری» عرضه می‌شود، اگر از این سه ساحت تهی باشد، در حقیقت «حرافیِ ایدئولوژیک» است؛ حرافی‌ای که با واژگان بزرگ، اما محتوایی کم‌مایه، نه‌تنها به تقویت جبهه حق نمی‌انجامد، بلکه آن را دچار تشتت و فرسایش می‌سازد. در چنین فضایی، حتی جریان‌های پوچ و کم‌مایه نیز مجال عرض‌اندام می‌یابند و خود را در هیاهوی کلمات بازتولید می‌کنند. عماری‌بودن، بیش و پیش از آن‌که به «گفتن» مربوط باشد، به «چگونه گفتن» و «چه‌زمان گفتن» بازمی‌گردد. این همان نسبتِ دقیقِ میان آرمان‌گرایی و واقع‌بینی است؛ نسبتی که عمار را از ساده‌لوحی و انفعال، و در عین حال از بی‌محاباگویی و افراط، مصون می‌داشت. او نه در دام مصلحت‌اندیشیِ منفعلانه می‌افتاد و نه به ورطه حقیقت‌گوییِ بی‌حکمت. اگر قرار است از عمار سخن بگوییم، راه آن نه تکرار نام او، بلکه التزام به «منهج» اوست. در غیر این صورت، فاصله ما با عمار، فاصله‌ای خواهد بود از جنس فاصله حقیقت تا هیاهو؛ فاصله‌ای که هرچه کلمات بیشتر شوند، عمیق‌تر نیز می‌گردد.

تاحالا این سخنان رهبرو نشنیده بودم... میگن امام علی رو کسانی کشتن که به امام علی اتهام سازشکار میزدن... چقدر عجیب... ۱۳۵۸/۰۵/۲۴

▪️تغییر الگوی جنگ! ترامپ در آخرین اظهار نظر خود به حربه همیشگی و مرسوم آمریکا و غرب روی آورده و از تفرقه میان مسئولان و فرماندهان و در سطحی کلان‌تر، از بحران تصمیم گیری در جمهوری اسلامی ایران سخن گفته است. در این‌ زمینه دست کم دو نکته حائز اهمیت است: نخست این‌که روی آوردن ترامپ به مسائل سیاست داخلی در ایران، نشان می‌دهد او آشکارا در حال گذار از عرصه نظامی به جنگ ترکیبی و شناختی است و شدیدا به درگیری‌های سیاسی و ذهنی در فضای سیاسی و اجتماعی جامعه ایران امید بسته است. او احتمالا بر روی به هم ریختگی سیاسی و رسانه‌ای در داخل ایران برای اجرای طراحی‌های آینده خود نیاز مبرم دارد. دومین نکته خطاب به اهالی سیاست در کشور است؛ جای طرح مسائل امنیت ملی و اسرار کشور و بیرون ریختن مباحثات حوزه تصمیم‌سازی کشور در رسانه‌ها نیست. مثلا صِرف همراهی با هیأت دیپلماتیک ایران در مذاکرات اسلام آباد، هیچ امتیاز و موقعیتی برای هیچ عضوی ایجاد نمی‌کند تا با ارائه اطلاعات ناقص و گاه مخدوش، فضای عمومی در کشور را به سمت تفرقه و تقابل بکشاند؛ از این بعد هر فردی یا رسانه‌ای حرفی بزند که نتيجه آن تنش آفرینی و دو قطبی سازی در فضای سیاسی و اجتماعی ایران باشد، چه بداند و چه نداند در حال تکمیل سناریوی ترامپ رئیس‌جمهور تروریست آمریکاست؛ به همین صراحت. حیف نیست انسجام و اتحاد ملی برآمده از جنگ، که با مبعوث شدن مردم ایران به اوج خود رسیده، توسط برخی چهره‌ها و رسانه‌های منفعت‌طلب خدشه‌دار شود و دشمن را به انجام شرارت امیدوار سازد. #عزیز_غضنفری @omidha_va_daghdagheha

🌐 برگ های تازه ایران برای مقابله با محاصره دریایی ایران؛ از بندرهای فجیره و جده و ینبع تا دریا سرخ و خط لوله پترولاین عربستان مسدود شدن تنگه هرمز به تنهایی نمی‌تواند سیستم فروش نفت کشورهای عربی و متحد آمریکا را متوقف کند، چرا که بسیاری از شرکت‌های آمریکایی در استخراج و فروش آن سهم دارند و بخش مهمی از صادرات نفت جهان به نفت این کشورها وابسته است. بنابراین، مسیرهای جایگزین متعددی برای این امر در نظر گرفته شده است که هرچند نمی‌تواند به اندازه تنگه هرمز نفت را عبور دهد و به فروش برساند، اما به هر حال بخشی از ضربه‌های اقتصادی که ایران به این کشورهای متخاصم وارد کرده را جبران می‌کند. در حال حاضر که آمریکا در راستای نقض آتش‌بس، ایران را محاصره دریایی کرده است، می‌توان مسیرهای موثر و جایگزین را که در ادامه ذکر می‌شود، هدف قرار داده و ناامن کرد تا کارت‌های جدیدی برای مذاکره و معامله با دشمن آمریکایی به دست آید. 🔹خط لوله حبشان–فجیره از میادین نفتی حبشان در امارات به بندر فجیره در دریای عمان می‌رود و جایگزین تنگه هرمز برای امارات است. 🔹خط لوله شرق–غرب عربستان از منطقه نفتی البقیق در شرق عربستان به بنادر ینبع و جده در دریای سرخ می‌رود و جایگزین تنگه هرمز برای سعودی‌ها است. 🔹کشورهای دیگر حوزه خلیج فارس مانند کویت، عراق و بحرین می‌توانند از سیستم‌های انتقال منطقه‌ای یا خطوط مشابه برای رساندن نفت خود به دریای سرخ استفاده کنند، اگرچه مسیرهای مستقل کمتری دارند.

🎥 ایران؛ تمدنی ۳۰۰۰ ساله که با انقلاب، جنگ و مقاومت هویت خود را تثبیت کرده است! 🔹فرخ نگهدار، فعال سیاسی اپوزیسیون: ایران کشوری بوده که ۳۰۰۰ سال سابقه تمدن داشته. برای حق حاکمیت ملی خودش جنگیده است، برای نهضت ملی شدن نفت جنگیده برای استقلال و منافع ملی خودش جنگیده ، انقلاب ۵۷ که با بزرگترین قدرت حاکم بر جهان در آویخته و آن را از کشور بیرون کرده و احساس اقتدار کرده که من می‌توانم.

💢#یادداشت | پاسخ ترکیبی ایران محاصره را می شکند 🔹اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، در تازه‌ترین اظهارات خود از تداوم «خشم اقتصادی» علیه ایران خبر داد و هشدار داد که تأسیسات ذخیره‌سازی نفت در جزیره خارک طی روزهای آینده پر خواهد شد و چاه‌های نفت ایران تعطیل می‌شوند. 🔹وی مدعی شد ایران فقط چند روز فرصت دارد و پس از پر شدن مخازن، تولید نفت متوقف خواهد شد.این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که ایران تجربه کاهش شدید و طولانی‌مدت فروش نفت در دوره اول ریاست جمهوری ترامپ را داشته و به خوبی توان مدیریت فنی این شرایط را داراست. 🔹ایران مخازن ذخیره‌سازی متعددی در خشکی و دریا دارد و جزیره خارک تنها یکی از پایانه‌های صادراتی و ذخیره‌سازی کشور است. پر شدن خارک به معنای پایان ظرفیت ایران نیست. 🔹کشور می‌تواند نفت استخراج‌شده را در مخازن دیگر ذخیره کند و فرصت لازم برای یافتن مسیرهای جایگزین فروش را به دست آورد.این ماجرا فرصتی به ایران می‌دهد که ادعای بسنت را باطل کند؛ اینکه ایران «بیشتر از چند روز فرصت ندارد»، یک ادعای بی‌اساس است. 🔹علاوه بر این، ایران در دوره فشار حداکثری دولت اول ترامپ با پدیده مشابهی مواجه شد و ایده «ذخایر شناور» را عملیاتی کرد. 🔹در آن مقطع، نفت استخراج‌شده در نفتکش‌های مستقر در آب‌های بین‌المللی ذخیره می‌شد تا زمان مناسب برای فروش. این تجربه گرانبها نشان داد که حتی در سخت‌ترین شرایط تحریم نیز می‌توان فشار دشمن را خنثی کرد. حالا نیز ایران از همان تجربه استفاده خواهد کرد. 🔹در کنار راهکارهای فنی، قرارگاه خاتم‌الانبیا (ص) تصمیم گرفته به محاصره پاسخ نظامی بدهد. توقیف دو نفتکش توسط نیروهای ایرانی و هدف قرار گرفتن یک نفتکش دیگر نیز شاهدی بر این واقعیت است. 🔹این اقدامات نشان می‌دهد که ایران قصد ندارد منفعلانه منتظر بماند. حال سوال اساسی این است: با این واکنش نظامی، محاصره پابرجا خواهد ماند؟ تجربه نشان داده ترکیب فشار اقتصادی و پاسخ نظامی مؤثر، دشمن را به عقب‌نشینی وادار می‌کند. اگر ایران بتواند ثابت کند هزینه محاصره برای طرف مقابل (توقیف نفتکش‌ها، اختلال در ترانزیت و افزایش هزینه بیمه) بیشتر از منافع آن است، محاصره عملاً بی‌اثر خواهد شد. ✍🏻 علی قاسمی ┄┅┅┅┅♦️BASIRAT♦️┅┅┅┅┄ 🇮🇷| basirat.ir 🇮🇷| @basirat_fa