وزن یا عدد؟؟؟
سالهاست که در راهپیمایی و هیئت و احیاء و عرفه و میتینگ و تشییع و ...، پیوسته درگیر تعداد هستیم.
اینکه چه تعداد آمده بودند؟
چه تعداد باید میآمدند و نیامدند؟
چه تعداد از سال قبل بیشتر آمدند یا کمتر؟
چه کنیم که دفعهی بعد بیشتر بیایند؟
و البته دوربینها از چه زاویهای بگیرند که بیشتر بیفتد؟
هوش مصنوعی را چه کنیم که شبهه ایجاد کرده برای تعدادمان؟
خلاصه اینکه دعوا همیشه روی #عدد بوده و #کمیت.
اما این شبها که در شهرها پرسه میزنم و چایی و دعایی؛ به این فکر میکردم که به واقع عدد چقدر وزن دارد؟ اساساً #وزن اصالت دارد یا #عدد؟
کسی که در این شبهای #مبارک اسفند، در شرایطی که هم #سرما میسوزاند و هم #بمبها، وسط خیابان نشسته و تازه جوشن کبیر با #هزار اسم اعظم را شروع میکند به خواندن، آیا #یک نفر حساب میشود؟
مردی که با #هزار و #یک گرفتاری و بدبختی در زمان #صلح، که حالا در #جنگ، مضاعف هم شده، هرشب در کوی و خیابان میچرخد و فریاد میزند و نیایش میکند و پرچم میچرخاند و صبح فردا هم، راهپیمایی میکند به اسم شهری در #دوهزار کیلومتری که تا به حال نرفته و ندیده، به راستی چنین فردی را باید شمرد؟ یا باید وزنش کرد؟
زنی که تلاش میکند تا صدای تکبیرش از صدای انفجار #موشکِ تکنولوژی که کنارش خورده، بالاتر برود، آیا منطقی است که #یک نفر شمرده شود؟
هرطور فکر میکنم میبینم #پنجاه سال است زیادی اسیر فیثاغورث و اعدادش شدهایم.
آنچه باید #دید و #فهمید و #سنجید و #خرید، وزن انسان است. کیفیت انسان است. کیفیت حیاتش.
البته منظورم از وزن، دقیقا معنای فیزیکیاش است. همان که در دبیرستان میخواندیم، همان که با #جرم فرق داشت. جرم وابسته به خود جسم بود و مقدار #ماده و ساختار مولکولی آن؛ وزن اما علاوه بر خودش، #جاذبه و #گرانش را هم شامل میشد.
برای قضاوت خیابان و صحن و تالار هم باید جاذبه را در نظر گرفت. آنچه که این جمعیت را جمع کرده چیست؟
در دنیای #کاپیتالیسم که هرپدیدهای کالاست و قیمت دارد، قیمتِ قدم زدن زیر بمبهای ریختهشده از بی#یک و بی#دو و بی#پنجاه_و_دو، چند است؟
در جهان #مرکانتیلیسم که سود، اولین و آخرین هدف است، سودِ خالص و ناخالص این موکبهای خیابانی چقدر است؟
در دنیای #ایندیویژوآلیسم که فقط فرد اصالت دارد، جمع شدن زیر پرچمی که جمعِ نخ است و رنگ، چه معنایی دارد؟
اصلا در دنیای #پست_مدرن، معنا کجا بود که حالا دنبال چیستیاش بگردیم؟
پس #جاذبه و منشاء آن از عدد و جرم و وزن هم مهمتر است. مهم است که در این زمین توانسته چنین وزنی ایجاد کند.
علیایحال، اگر این متن را قبلترها مینوشتم، عدهای میگفتند دارد کم شدن عددِ در خیابانها را توجیه میکند، اما این روزها که انفجار #تعداد را میبینیم لا به لای انفجارها، حواسمان باشد که وزن بر عدد اولاست و #کیفیت اصالت دارد.
کیفیتِ این زندههایی را که در کوی و برزن میبینیم، #خونِ ریخته شدهی زندهترها، چنین بالا برده. گویی هر چقدر وزن و کیفیتمان بالا برود، زندهتر میشویم.
پس ارزش این جماعت به تعدادشان نیست که به مرتبهی حیاتشان است. حیاتی که سطح نازلهاش با جریان یافتن خون در رگها شکل میگیرد و سطح عالیهاش با ریختن خون داغ روی زمین، تازه آغاز میشود.
------------
⚔ نبرد ارادهها | سیدعرفان حسینی
✨ @SErfanH