آگاهی طلبی تشیع در اتیوپی یا حبشه 1️⃣ كشور "حبشه" يا همان "جمهوری فدرال دموکراتیک اتیوپی" كشوري است در شرق قارۀ آفريقا به پايتختی "آديس‌آبابا" ، با 1,104,300 كيلومتر مربع وسعت و بيش از 75 ميليون نفر جمعيت. سومالي در شرق، كنيا در جنوب، سودان در غرب، و اريتره در شمال اين كشور، با آن مرز مشترك دارند. حدود نيمي از جمعیت اين كشور، مسلمان و نيم ديگر مسيحي هستند كه ارتدوكس‌ها اكثريت آنان را تشكيل مي‌دهند. اين كشور سابقه‌اي هزاران ساله دارد. در سال 1936 تحت اشغال ايتاليا درآمد و اين اشغال تا 1941 و شكست اين كشور در جنگ جاني دوم ادامه داشت. اتيوپي بالاخره توانست در سال 1944 از سيطره انگلستان خارج و مستقل شود. امپراطوری حبشه از بیش از ۲۵۰۰ سال پیش کشوری قدرتمند و تأثیرگذار در قاره آفریقا بوده و در حوادث سیاسی قاره نیز نقش مثبتی ایفا کرده است. حبشه یا اتیوپی فعلی به دلیل نزدیکی با جزیرة العرب و شهر مقدس مکه از ابتدا در تماس نزدیک با اسلام و مسلمانان بوده است. در سیره ابن هشام(از کتب و منابع تاریخ اسلام) ذکر شده که در زمان کودکی پیامبر(ص)، هنگامی که حلیمه سعدیه حضرت محمد(ص) را به قبیله بنی سعد برده بود، تعدادی از روحانیان حبشی که کودک را مشاهده کردند، نشانه‌هایی را که در کتاب‌های آسمانی درباره پیامبر بعد از عیسی مسیح(ع) ذکر شده بود، در او یافتند و تصمیم گرفتند کودک را به هر شکل ممکن با خود به حبشه ببرند تا افتخار ظهور پیامبر اسلام نصیب آنان شود. در آغاز ظهور اسلام و بعثت پیامبر(ص) که مسلمانان دچار خشم و آزار کفار قبیله قریش بودند و تعقیب و شکنجه مسلمانان فزونی یافته بود، پیامبر اسلام گروهی از آنان را ترغیب به مهاجرت به سوی حبشه کرد. پس از مهاجرت نخست كه چهارده مسلمان بودند دومین گروه که جعفر ابن ابی طالب سرپرستی آنها را برعهده داشت از طریق دریای سرخ راهی حبشه شدند و در شهر آکسوم، مورد استقبال نجاشی امپراطور حبشه قرار گرفتند. این سفر در هفتمین ماه از پنجمین سال بعثت در سال ۶۱۵ میلادی انجام شد و نجاشی از تسلیم آنها به فرستادگان قریش خودداری کرد. در سال ششم هجرت، هشت فرستاده از سوی پیامبر اسلام به سرزمین‌های اطراف جزیره العرب سفر و حکمرانان آنها را به اسلام دعوت کردند. سفیری نیز از جانب پیامبر اكرم(ص) نیز به حبشه فرستاده شد و نجاشی دعوت به اسلام را پذیرفت. بعدها، هنگامی که خبر درگذشت نجاشی به پیامبر(ص) رسید، حضرت در مدینه بر وی نماز میت غایب خواندند. بلال از شخصیت‌های مشهور تاریخ صدر اسلام و از یاران نزدیک پیامبر، که به پیامبر اسلام ایمان آورده و در راه ایمانش شکنجه‌های فراوانی را متحمل شد نیز از مردمان حبشه بود که پس از اسارت به عربستان انتقال یافته و در زمره اصحاب بزرگ حضرت محمد(ص) و مؤذن مسلمانان جای گرفت. روند گسترش اسلام در اتیوپی در قرون بعد نیز ادامه یافت به طوری که مسلمانان طی قرن‌های ۱۵ تا ۱۷ میلادی، دولت شهرهای مستقلی در شرق فلات اتیوپی تأسیس کردند. با این حال به علت اختلافات قومی از اتحاد چندانی با یکدیگر برخوردار نبودند و به ناچار برای در امان ماندن از تهاجم مسیحیان، هزینه سنگینی را به حکومت حبشه می‌پرداختند. پس از قدرت گرفتن اسلام و فراتر رفتن آن از مرزهای حجاز، گروهی از اهالی یمن که شیعه شده بودند به حبشه هجرت کردند و با خود پیام مکتب اهل بیت علیهم السلام را به این سرزمین رساندند. این افراد بعد از شنیدن وصایای رسول الله(ص)، نسبت به خلافت حضرت علی(ع)، جزء شیعیان آن حضرت قرار گرفتند؛ چراکه یمن سرزمینی بود که پیامبر(ص) علی(ع) را برای تبلیغ به آن کشور فرستاده بود و اهالی این سرزمین از کسانی بودند که به دست ایشان اسلام آورده بودند. حتی گفته می‌شود که پس از مرگ اصحمة النجاشی، هنگامی که نجاشي بعدي، خبر کنار زده شدن علی (ع) را از خلافت شنید، تشیع خود را علنی کرد و آنچه رخ داده بود را رد نمود. موج دوم تشيع در حبشه به "عصر عباسی" بازمي‌گردد. در اين دوران تاريك، گروه‌هایی از پیروان اهل‌بیت (ع) از فشارها و مظالم بنی‌عباس فرار و به حبشه هجرت کردند. آنان توانستند برخی از قبایل بت‌پرست اتیوپی را مسلمان نموده و به نزاع‌های قبیله‌ای در این منطقه پایان دهند. همچنين گفته می‌شود آغاز انفصال سرزمین‌های "ارتیره" و "سومالی" از کشور اتیوپی، به این دوران باز می‌گردد . 27 مهر 1401 #خانم_خراسانی @Fighter_loves_God @link_dros1403 @bidary2021 @Dars_khurasani @Ghoharhay_nab_khelghat @Archive_of_questions

آگاهی طلبی تشیع در اتیوپی یا حبشه 2️⃣ در دهه دوم قرن ۱۶ میلادی، امام احمدبن ابراهیم الغازی (القاضی) تمامی مناطق مسلمان‌نشین را با یکدیگر متحد و در برابر حکومت قد علم کرد. اما با شکست در برابر ارتش اتیوپی در سال ۱۵۲۹، به جزیره‌ای در دریاچه تانا (در شمال غربی اتیوپی) گریخت و سرانجام در سال ۱۵۴۳ در نبرد با قوای مجهز ارتش پرتغال کشته شد. با کشته شدن امام احمد ابن ابراهیم بار دیگر وحدت مسلمانان این کشور از بین رفت و آنان بار دیگر تحت فشار مسیحیان و دولت قرار گرفتند و این وضعیت تا قرون معاصر و تا زمان روی کار آمدن امپراطور «هایلا سلاسی» و حمله ایتالیا به اتیوپی ادامه یافت. در واقع مسلمانان در قرون هفده تا اوایل قرن بیستم با محدودیت های زیادی از سوی حکام و قبایل مسیحی مواجه و به عنوان شهروندان درجه دوم از بسیاری از حقوق خود محروم شده بودند و تعدادی از مدارس قدیمی قرآنی و اسلامی تعطیل شد. مسلمانان اجازه نداشتند مراسم و مناسبت‌های دینی خود را بصورت عمومی برگزار کنند و قضاوت در مورد آنان نیز بر عهده قضات مسیحی بود. احداث مساجد و تعمیر مساجد موجود نیز برای مسلمانان ممنوع بود و آنها به سختی می‌توانستند در موعد حج رهسپار سرزمین عربستان شوند. اشغالگری ایتالیا پس از حمله ایتالیا به اتیوپی و اشغال این کشور در سال ۱۹۳۶ میلادی مسلمانان مورد حمایت کامل اشغالگران ایتالیایی قرار گرفتند و تمامی محدودیت‌هایی که طی چند سده گذشته بر آنها اعمال شده بود لغو شد. البته سیاست ایتالیای فاشیست در اتیوپی، همان گونه که «سباچی» مورخ ایتالیایی آن را بر مبنای منافع نظامی ـ سیاسی بنیتو موسولینی (نخست‌وزیر پادشاهی وقت ایتالیا) توصیف کرده است، تنها جلب حمایت مسلمانان برای نیل به اهداف استعمار ایتالیا بود. در واقع رهبر ایتالیا از شرایط دشواری که مسلمانان در زمان امپراطوران اتیوپی داشتند، برای دستیابی به اهداف خود در این سرزمین استفاده کرد. سباچی منافع چند جانبه‌ای را که ایتالیا برای مسلمانان فراهم کرد، به این شرح بیان کرده است: «پس از اشغال اتیوپی آزادی کامل مذهبی به مسلمانان اعطا شد، قاضی مسلمان روی کار آمد. زبان عربی در مدارس مسلمانان به طور رسمی تدریس شد. تمامی روزنامه‌ها در قلمروی امپراتوری ایتالیا دارای بخش عربی بود و رادیو ایتالیا نیز به زبان عربی برنامه پخش می‌کرد. رؤسای جدید برای مسلمانان انتخاب شده و در مراسم رسمی، برای آنان جایگاه مخصوص درنظر گرفته شد و تقسیمات اداری و کشوری جدیدی به منظور ایجاد وحدت دینی و قومی در میان مردم مسلمان تشکیل شد. ایتالیایی‌ها در مراکز استقرار مسلمانان مساجد جدیدی احداث و مساجد قدیمی را تعمیر و احیا کردند. به دستور مستقیم موسلینی، مسجد جامع بزرگی در آدیس آبابا احداث شد و ایتالیایی‌ها بودجه ساخت پنجاه مسجد جدید سنگی و احیای شانزده مسجد قدیمی را نیز تأمین کردند و دانش‌آموزان مسلمان را به ادامه تحصیل در مدارس اسلامی، همچون مدرسه اسلامی حرار تشویق کردند. دولت ایتالیا در سال ۱۹۳۹ میلادی هزینه ۳۵۸۵ نفر از مسلمانان را برای سفر حج تأمین کرد و امکانات لازم برای سفر رهبران مسلمان اتیوپی از قبیل سلطان اباجیر و شیخ عیسی را به مصر و سایر کشورهای عربی فراهم ساخت. 27 مهر 1401 #خانم_خراسانی @Fighter_loves_God @link_dros1403 @bidary2021 @Dars_khurasani @Ghoharhay_nab_khelghat @Archive_of_questions

آگاهی طلبی تشیع در اتیوپی یا حبشه 3️⃣ دوره دوم حاکمیت امپراطور «هایله سلاسی» با خروج ایتالیا از کشور اتیوپی در سال ۱۹۴۱ و بازگشت دوباره هایله سِلاسی(آخرین امپراتور اتیوپی و آخرین شاه حبشه) به سلطنت، دور جدیدی از آزار و اذیت مسلمانان آغاز شد. پیروان دین اسلام، خائن و همدست دشمن خوانده شدند و برخی از رهبران مسلمان به اتهام همکاری با اشغالگران اتیوپی محبوس و زندانی شدند. با این حال پادشاه اتیوپی پس از مدتی کوتاه و پس از انسجام امور درصدد دلجویی از مسلمانان برآمد و به منظور حفظ وحدت ملی، اقداماتی انجام داد تا رضایت مسلمانان را حتی به صورت ظاهری جلب کند. یکی از این اقدامات موافقت با ادامه فعالیت دادگاه‌های شریعت اسلامی بود که در دوره حاکمیت ایتالیا و برای رسیدگی به دعاوی حقوقی در زمینه‌های ازدواج، طلاق، ارث و وقف مسلمانان تأسیس شده بود. حکومت همچنین برخی آزادی‌ها درباره فعالیت‌های دینی مسلمانان را نیز به جامعه اسلامی این کشور اعطا کرد. شیعیان فعلي اتيوپي نیز متشکل از دو گروه هستند: 1. شیعیان قدیمی 2.مستبصرين . تعداد زيادي از شيعيان بومي اثنی عشری اين كشور در منطقه "نغلی‌بورنا" واقع در شمال شرق اتیوپی و 610 کیلومتری پایتخت زندگی می‌کنند. مردم این منطقه ـ که حدود 360 کیلومتر از مرز حبشه با سومالی و 170 کیلومتر از مرز این کشور با کنیا فاصله دارد ـ از قومیت‌های گوناگون تشکیل شده‌اند که دو قومیت "سومال" و "اورومو" اکثریت مسلمانان آن را تشکیل می‌دهند . این منطقه ـ و بالتحدید شهر "شاکسو" ـ سرزمین ثروتمندی است که دارای معادن طلا و جنگل‌های انبوه می باشد. به همین دلیل ، مورد هدف حرکت‌های تبشیری مسیحیت و نیز تبلیغات بهاییت قرار داشته است. شیعیان نغلی‌بورنا دارای مسجد، حسینیه، مدرسه و فعالیت‌های مذهبی هستند. حرکت استبصار در این کشور بسان دیگر کشورهای جهان دارای رشد سریع بود. گرایش به تشیع در اتوپی، مرهون ارتباط اهالی این کشور با شیعیان و مستبصران کنیا و تانزانیا است. در سال‌های 1999 و 2000 تعدادی از مدارس دینی این کشور، حرکتی را برای تصحیح تلقیات نادرست از شیعه آغاز کردند. این حرکت باعث تفاهم بیشتر مسلمانان این کشور و گرایش بیشتر مردم به سوی مذهب اهل بیت علیهم السلام گردید. مطابق معمول، آمار دقیقی از تعداد شيعيان این کشور در دست نیست؛ ولی برخی شیعیان اتیوپی مدعی هستند که در حدود 40 درصد از مسلمانان این کشور را طوایف گوناگون شیعه تشکیل می‌دهند. شیعیان در"آدیس‌آبابا" پايتخت و نیز در مناطق شمال و شرق اتیوپی سکونت دارند. دوشنبه 91/1/21 آمار انجمن دین و زندگی اجتماعی «مؤسسه ‌PEW» از‌ شیعیان اتیوپی ـ سال 2009 جمعیت کشور: 73.500.000 جمعیت مسلمانان: 28،063،000 نفر جمعیت شیعیان: 280،000 نفر درصد شیعیان نسبت به جمعیت مسلمان کشور: کمتر از یک در صد 27 مهر 1401 #خانم_خراسانی @Fighter_loves_God @link_dros1403 @bidary2021 @Dars_khurasani @Ghoharhay_nab_khelghat @Archive_of_questions

آگاهی طلبی تشیع در اتیوپی یا حبشه 4️⃣ قیام مسلمانان اتیوپی پس از استقرار نظامیان بر کشور، مسلمانان به طور جدی خواهان تغییر وضعیت زندگی خود شده و خشم و نارضایتی خود را در تظاهرات عظیم ۲۰ آوریل ۱۹۷۴ نمایان ساختند. این تظاهرات که برای نخستین بار با حضور طبقات مختلف جامعه مسلمان و به وسیله علما و دانشجویان مسلمانی که به تازگی از کشورهای مسلمان همسایه به وطن بازگشته و تحت عنوان انجمن جوانان مسلمان اعلام موجودیت کرده بودند، سازماندهی شده بود؛ بسیار تأثیرگذار بود و برای اولین بار مسلمانان با توسل به قانون خواستار کسب حقوق مدنی خود شدند. در این تظاهرات، مسلمانان خواسته‌هایی را در سیزده بند بدین شرح مطرح کردند: ۱ـ حمایت دولت از دین اسلام در قانون اساسی بیان و در عمل به اجرا درآید. ۲ ـ دولت به‌ مسلمانان اجازه دهد تشکیلات دینی منسجمی تأسیس کنند. ۳ ـ دادگاه‌های شریعت با بودجه معین موجودیت مستقل یافته و در قانون اساسیِ اصلاحی ذکر شود. ۴ ـ تعطیلات و اعیاد اسلامی به طور رسمی مورد توجه قرار بگیرند. ۵ ـ تشکیل انجمن جوانان مسلمان و انجمن زنان مسلمان رسمیت یابد. ۶ ـ حق تملک زمین به مسلمانان اعطا شود. ۷ ـ مالکیت مسلمانان بر برخی اراضی کشاورزی جنبه قانونی یابد. ۸ ـ اشتغال مسلمانان اتیوپی در امور اداری، قضایی، خدمات سیاسی، ارتش و خدمات دولتی امکان‌پذیر شود. ۹ ـ دولت باید از تبلیغ و ترویج اسلام حمایت و برای امور تبلیغی بودجه‌ای تخصیص دهد. همچنین فعالیت مبلغان مسلمان سایر کشورهای اسلامی در کشور جنبه قانونی یابد. ۱۰ ـ تعلیم و تبلیغ اسلام از طریق پخش برنامه‌هایی در رسانه‌های‌ گروهی صورت پذیرد. ۱۱ ـ عبارت «مسلمانان اتیوپی» جایگزین اصطلاح «مسلمانان مقیم اتیوپی» شود. ۱۲ ـ تعالیم اسلامی در تمامی مدارس تدریس شود. ۱۳ ـ مسلمانان از حق احداث مسجد و معافیت گمرکی برای خرید برخی کالاهای مورد نیاز خویش برخوردار شوند. برخورد نظامیان با خواسته‌های مسلمانان منطقی بود و پس از برگزاری جلساتی بین دولتمردان و رهبران مسلمان کشور، دولت تسهیلاتی را برای جوامع اسلامی اتیوپی درنظر گرفت. یکی از نخستین نتایج این جلسه، انحلال کمیته‌ای بود که از زمان رژیم سلطنتی دو مسجد بزرگ شهر آدیس آبابا یعنی مساجد انور و نور (بنی صفر) را اداره می‌کرد. 27 مهر 1401 #خانم_خراسانی @Fighter_loves_God @link_dros1403 @bidary2021 @Dars_khurasani @Ghoharhay_nab_khelghat @Archive_of_questions

شهروند آمریکا: یکی از بزرگ‌ترین مردان زندهٔ امروز، رهبرایران

️‌نقش مهم آذری جهرمی در پیدایش سیم کارتهای سفید! ‌صفر تا صد ماجرای سیم کارتهای سفید بدون سانسور

یک منبع غربی می‌گوید: ب ازدید کم‌سابقه‌ای که ارتش لبنان برای رسانه‌ها از تونل حزب‌الله ترتیب داد پاسخی به فشار بین‌المللی و به‌ویژه فشار آمریکاست