به همین زودی سوم اکتبر رسید ؟! باشه ....باشه...
جلوی خودم رو میگیرم که اشکهام روی صورتم جاری نشه :) کی گفته تو بزرگ شدی؟! نه نه تو همون پسر پنج ساله ی بغلی خودمونی :) همون "خونه" واقعیمون ! همون که وقتی میدونم همه رفتن میتونم بین بغلای گرمش پنهون بشم و یواشکی گریه کنم ، اونم در گوشم بگه دونت کرای اوری تینگز گانا بی اوکی و ریز ریز بخنده تا منم از خندهاش بخندم :)
اوه پسر واقعا چجوری بدون تو زندگی کنم ؟")هوم؟!آره تو راست میگی که بدون توام زندگی میگذره ولی اونوقت دیگه پناهگاهی ندارم که ....!")
من با تو بین بغلای بزرگ تو بزرگ شدم و قد کشیدم ...
گریه کردم و لبخند زدم ، تو و پسرات منو سرزنده کردین ")!
هی ...
میدونم هرچقدر بلند داد بکشم صدام بهت نمیرسه ، ولی تو که پناهگاه و خونه پسرات و استی شدی باید مراقب خودتم باشی ... بنگ بنگ اشکال نداره اگر یه روز استراحت کنی و خوب غذا بخوری ") استی همه جوره عاشقته! اگه با همه اون اشکای حلقه زده توی چشمت بهمون قول دادی که از هممون محافظت میکنی قبلش بزار استی دور تو حلقه بزنه و تورو محکم به آغوش بکشه و مراقبت باشه ، باشه بنگ بنگ؟!
دوستت دارم،برای همیشه!
HAPPY BANGCHAN DAY ")☆
فرقی نداره شب آخر تابستون باشه یا دوازده روز از پاییز گذشته باشه ، همیشه یادم میمونه که :
ALL MY FRIEND ARE DO AND THINGS , ITS GOOD FOR THEM , "BUT IM NOTING"
