همیشه داشتم میدوییدم تو ذهنم تو نوشته هام تو تمرینام کنار ادما تو خونه تو تنهایی حتی اون لحظه ای که بیخیال مسابقه ی دومیدانی شدم داشتم برای یه چیز دیگه میدوییم دوییدن و تلاش کردن رو دوست دارم. اون لحظه ای که دارم با تمام توان و سرعتم حرکت میکنم برای جلو زدن از رقیبم نیست ؛ میخوام از خودم جلو بزنم. حتی اگه هوا گرم باشه یا مسیر طولانی سعی میکنم از اون بادی که تو صورتم میخوره تا به خط پایان برسم لذت ببرم.(این جمله فقط راجبه پیست دو میدانی نبود...)

《همراه》

00:00 𝄞𝄢