صدام زیر غمت افتاده از نفس -

تاریکی به کام.

هرچند تو دوسال گذشته این احساس رو به وضوح نداشتم، ولی الان سومین تابستونیه که هرقدر به شهریور نزدیک می‌شیم گذر زمان بیشتر حس میشه. دلم واسه کسی یا چیزی تنگ نمیشه چون بیشترین فشارهارو من توی اون سال و با وجود اون آدما کشیدم، اما انگار یه چیزی رو قلبم سنگینی میکنه که نمیدونم چیه و باعث میشه بعد از سه سال هنوز خاطرات اون تابستون برام شفاف بمونه.

به دلت بگو میریم کربلا ))

-

یاد گیسویِ رقیه جگرم می‌سوزد ؛ دستِ عباس کجا، پنجهٔ اغیار کجا ..

کاش تو خواب کربلا میمردم.

ولی بچها من هرچقدر از علاقم به «نیک» بگم، کم‌ گفتم :)))) وَ الان احساس میکنم دیگه نمیتونم تا آذر ماه صبر کنم😭. نمیتونم.

فصل دومش که بیاد نیاز به یک هفته تعطیلی مطلق دارم که هر روز بشینم ببینمش.