اگر خاموشم از توصیف لعل یار معذورم به تعریف احتیاجی نیست آب زندگانی را

__

یک شبی مجنون نمازش را شکست بی وضو در کوچه لیلا نشست عشق آن شب مست مستش کرده بود فارغ از جام الستش کرده بود سجده ای زد بر لب درگاه او پر ز لیلا شد دل پر آه او گفت یا رب از چه خوارم کرده ای بر صلیب عشق دارم کرده ای جام لیلا را به دستم داده ای وندر این بازی شکستم داده ای نشتر عشقش به جانم می زنی دردم از لیلاست آنم می زنی خسته ام زین عشق، دل خونم مکن من که مجنونم تو مجنونم مکن مرد این بازیچه دیگر نیستم این تو و لیلای تو … من نیستم گفت: ای دیوانه لیلایت منم در رگ پنهان و پیدایت منم سال ها با جور لیلا ساختی من کنارت بودم و نشناختی عشق لیلا در دلت انداختم صد قمار عشق یک جا باختم کردمت آوارهء صحرا نشد گفتم عاقل می شوی اما نشد سوختم در حسرت یک یا ربت غیر لیلا بر نیامد از لبت روز و شب او را صدا کردی ولی دیدم امشب با منی گفتم بلی مطمئن بودم به من سر میزنی در حریم خانه ام در میزنی حال این لیلا که خوارت کرده بود درس عشقش بیقرارت کرده بود مرد راهم باش تا شاهت کنم صد چو لیلا کشته در راهت کنم. شعر از نظامی

برای کشتن که حتما لازم نیست انسان هفت‌تیر  بردارد و تق‌تق، شلیک کند ! من به این طرز کشتن، معتقد نیستم. ‏انسان می‌تواند کسی را در قلبش بکشد. اگر انسان از دوست داشتن کسی دست بردارد، او را در قلب خود کشته است

مرا گویی: «چه می‌جويی دگر تو ورای روشنایی؟» من چه دانم! - ‌مولوی

دست گرد جهان برآوردم پای اهلی به دست می‌ناید - ‌انوری

کوه‌کن در عاشقی زد تیشهٔ خود را به سر من دل دیوانه‌ای دارم که بر پا می‌زنم - ‌سلیم ‌تهرانی

خراب‌تر ز دلِ منْ غمِ تو جای نیافت که ساخت در دلِ تنگم قرارگاه نزول - ‌حافظ

عاشق گریختن نتواند که دست شوق هر جا که می‌رود متعلق به دامن است - ‌سعدی

خاطرِ خیاطِ عقل گرچه بسی بخیه زد هیچ قبایی ندوخت لایقِ بالای عشق - ‌عطار

یا رب، به خدایی خداییت وانگه به کمال پادشاییت کز عشق به غایتی رسانم کاو ماند اگر چه من نمانم گرچه ز شراب عشق مستم عاشق تر این کنم که هستم از عمر من آنچه هست بر جای بستان و به عمر لیلی افزای - نظامی گنجه ای