حضرت علی اکبر آینهی تمام نمای فضایل نبوی بود. هیچ یک از مورخین فردی از خاندان پیامبر را که در تمام صفات شبیه او باشد، به جز علی اکبر علیه السلام، را نام نبردهاندٰ، تا جایی که سیدالشهدا هرگاه شوقِ دیدنِ پیامبر را داشتند، به چهرهی علی اکبر مینگریستند. -کتاب مقتل مقرم.
یک نفر علی اکبر، دویست نفر را کشت، مگر شوخی است؟! [آن ها هم او را] تقطیع کردند، مثل اینکه دویست مرتبه او را کشتند، تقطیعش کردند، اما خود علی اکبر علیه السلام هم آن کار را کرد و دویست نفر را کشت و تمام کوفه عزاخانه شد. -حاج آقا بهجت
گاهی احساس میکردم که رابطه حسین و علی اکبر فقط رابطه یک پدر و پسر نیست؛ رابطه باغبان با زیباترین گل آفرینش است، رابطه عاشق و معشوق است، رابطه دو انیس و همدل جدایی ناپذیر است. رابطه مأموم و امام است، رابطه مُحبُّ و محبوب است و اگر کفر نبود، می گفتم رابطه عابد و معبود است. نه! چگونه میتوانم با این زبان الکن به شرح رابطه میان دو اسم اعظم بپردازم؟ -سید مهدی شجاعی، کتاب پدر عشق و پسر، ص ۳۱
هر وقت خواستید روضه علی اکبر ع بخوانید، نگویید میخواهم روضه علی اکبر بخوانم، بگویید میخواهم روضه جان کندنِ حسینع را بخوانم. -شیخ جعفر شوشتری
میگن امام حسین با شنیدن صدای علی اکبرع چون بازِ شکاری خودش رو کنار پیکر غرقِ به خون فرزندش رسوند، راوی میگه: «وَ رَفَعَ صَوْتَهُ بِالْبُکَاءِ لَمْ یُسْمَعْ مِنْهُ بُکَاءٌ قَبْلَهُ»؛ امام چنان بلند بلند گریه میکرد که تا اون روز کسی صدای گریهی ایشون رو اونطور نشنیده بود.
یا به جایی خبر مرگ پسر را نبرید
یا که بردید به تشییع پدر را نبرید
پدری داغ جوان دید ملامت نکنید
روی زانو اگر افتاد شکایت نکنید
چونرمق نیست تکانی بدهد پایش را
پس بگیرید همه زیر بغل هایش را
نکند ناله که زد طبل برایش بزنید
جلوی چشم همه زشت صدایش بزنید