سلام به همه شنوندگان عزیز رادیو جوان، من دیجی تبا هستم و مطابق معمول بیست تا آهنگو همینجوری شخمی شخمی به هم چسبوندم و اسمم رو شصت بار وسطش میگم، امیدوارم لذت ببرید.
چند تا از باگهای عینکی بودن:
عینکی هستی و دوست نداری عینک بزنی پس موارد بعدی برات پیش میاد:
_ماکسیمم تا یک متر واضح میبینی و برای دیدن مفاصل بیشتر از این باید چشماتو مثل تسو کنی.
_افرادی که خارج از دایره دید یک متری تو تردد میکنن و بهت نگاه میکنن، با خودت میگی نکنه آشنا بود؟ و تو اصلا چهره رو تشخیص نمیدی کیه.
_همیشه عینک و جا عینکی باید تو کیفت باشه برای مواقع ضروری.
_در اتفاقاتی که حتی نزدیکه بمیری، قبل از اینکه به فکر جون خودت باشی میگی فقط توروخدا عینکم چیزیش نشده باشه.
_تو مهمونی نشستی، یهو دخترخالت میگه بی معرفت دیروز تورو تو خیابون دیدم ولی کاملا بی تفاوت رفتی، و تو باید ثابت کنی که به موسیابن جعفر ندیدیش.
_۹۹درصد مواقع که عینک تو کیفته بهش نیاز پیدا نمیکنی، دقیقا همون ۱ درصد مواقع که نمیبریش مرگ و زندگیت به همون وابسته میشه.
_هرکسی عینکتو میبینه میگه وای خیلی بهت میاد و قشنگه چرا نمیزنی؟ و باید توضیح بدی دوست ندارم عینک بزنم.
_و...
اگه منو دیدین که بی تفاوت از کنارتون رد شدم، به دل نگیرین بخدا ندیدمتون😂
مراقب کسی که دوستش داری باش
چرا که درهای قلب همیشه باز نیست...
_جبرانخلیلجبران
آیا فکر میکنی به همین سادگیاست که برای رهایی از یک زخم آنرا ببندی؟
_ژانکوکتو
من اگه یکی یه کاری برام بکنه و تا ذره آخرش رو جبران نکنم هرروز با عذاب وجدان حالا چیکار کنم براش بیدار میشم. چجوری اینقدر بعضیا نمک نشناسن؟
در اسناد لانهی جاسوسی نامهای هست
که در قسمتی از اون، حزباللهیها رو
اینطور توصیف میکنه:
«اونها کسانی هستند که اگه رهبرشون
بهشون بگه به کرهی ماه برید نمیپرسند
چطور بریم بلکه میپرسند کِی بریم؟»
وقتی طوفان تمام شد یادت نمیآید چگونه از آن گذشتی، چطور جان به در بردی، حتی در حقیقت مطمئن نیستی طوفان واقعا تمام شده باشد.
اما یک چیز مسلم است،
وقتی از طوفان بیرون آمدی دیگر آنی نیستی که قدم به درون طوفان گذاشته بود.
_موراکامی،کافکادرساحل
حقیقت اینه که آدمیزاد علم غیب نداره،
ما قدرت حدس زدن احساسات همدیگه رو نداریم.
اگر از هم دلخوریم، "باید" با هم حرف بزنیم.
درصد قابل توجهی از روابط با همین نگفتنها تموم میشن.
اگه میخوای شب راحت بخوابی به دو چیز فکر نکن:
۱- جن
۲- و اون حرفی که وسط دعوا باید میگفتی و نگفتی.