به دل می‌گفتم، میریم زیارت یه دل‌خوشی داشتیم و بس، آخرش این شد...💔

دلم گرفته از این روزگارِ زجر آور جهان که لطف ندارد بگو نجف چه‌خبر؟...

تو همچو من سرِ کویت هزارها داری ولی بدان که گدایت فقط تو را دارد...

برعکس اکثر دخترای هم‌سن و سالم من عاشق آشپزیم‌. عاشق اینم غذای خوشمزه درست کنم و خونواده دور سفره جمع بشن و از غذایی‌که براشون درست کردم بخورن و خوششون بیاد. این روزام دلخوشیم اینه که غذاهایی که درست میکنم رو نذر امام حسین و حضرت ماه می‌کنم. طلبیده نشدم برم پیاده روی و قدمی براشون بردارم، غذاهامو نذرشون میکنم تا حس کنم منم حداقل دارم یکاری می‌کنم... تا غذاها به جز قوت جسم قوت روحی‌هم برای خونواده باشه...

آقای امام حسین درسته که حتی اگر یک سلام از روی پشت بام به شما بدیم زیارت محسوب میشه؛ ولی خب به هر حال بزارید حرف دلم رو بهتون بزنم: یک سلام از روی بام اصلا دلم را خوش نکرد جای عاشق بین آغوش است روی بام نیست...

❤️✨

رفیق مشهدی، که وقتی میره حرم یه زیارتم به نیابت تو میکنه و بهت زنگ میزنه تا با آقا حرف بزنی گلیه از گل‌‌های بهشت.

ز روی پنجره‌ی من، خیال او پر زد‌. و شب ادامه گرفت. _یدالله‌رویایی

لو کانت لی دعوه مستجابه لدعوت الله ان یهبنی قربک. اگر دعای مستجابی داشتم؛ از خدا می‌خواستم نزدیکِ تو بودن را به من ببخشد...

آقایِ اباعبدالله ! توی‌شهری‌که‌شلوغ‌بود حالا دیگه تنها موندم؛ امایادم‌نمیره‌شماهستید زندگی‌بدون‌لطف‌شمانمیگذره نعم‌الأمیرِ ما :)

❤️✨