- یه شب‌جمعه دور از کربلای دیگه⁷..

اقای‌عزیز‌اباعبدالله‌جان؛ باید بگم واقعا ازت ممنونم که وقتی از زمین و زمان خسته‌ام و بغض گلومو گرفته، راهم می‌دی هیئتت، بهم از چای روضه‌ت تعارف می‌کنی و اجازه می‌دی اون اشکایی که نمی‌تونستم جلوی کسی بریزم رو به غمت‌ گره بزنم.

خیلی خوب بهم ثابت شده که؛ بدون غمت، مریضه دلم. عزیزم حسین. عزیزدلم.