نت که قطعه،اخبار که چیز خاصی نمیگه،
اسرائیل که خبری پخش نمیکنه.
خدایا ذره ذره وجودم داره عذاب میکشه.
به کشورم نگاه میکنم به شهرم به خونه ها به مردم به بچه هایی که بازی میکنن تو کوچه
به خاطراتم به خودم به آرزوهام به لبخندم که محو شده، به تو که از من دوری به خودم که سردرگمه، به آینده ای که شاید نباشم توش،به احساساتم که ذوب میشن و به صبرِ لبریز شدم به گریه ها و خنده ها به آرامشی که گم شده به موشک به خون به رفتن...
#feels
شنیدن واژه "تلگرامیا"
باعث میشه حس کنم یه نژاد پرستی سوشال مدیایی داره رخ میده تو ایتا!