📜 اهمیت دعا در حائر حسینی از نگاه امام هادی(ع) 🔸 بنا بر گزارش کلینی، در جریان بیماری امام هادی(ع)، ایشان فردی را فرستادند که برای بیماری آن حضرت در کنار حائر حسینی دعا کنند، راوی پرسید شما خود حائر هستید، حجت خدا هستید، چرا در کنار حائر برایتان دعا کنیم؟! امام فرمود: حائر حسینی از مکان‌هایی است که خداوند دوست دارد در آن‌ها عبادت شود، چنان‌چه پیامبر(ص) بر گرد کعبه طواف می‌کرد اما جایگاه او از کعبه بالاتر بود. 🏷 عَنْ أَبِي هَاشِمِ الْجَعْفَرِيِّ قَالَ: بَعَثَ إِلَيَّ أَبُو الْحَسَنِ فِي مَرَضِهِ وإِلَى مُحَمَّدِ بْنِ حَمْزَةَ فَسَبَقَنِي إِلَيْهِ مُحَمَّدُ بْنُ حَمْزَةَ وأَخْبَرَنِي مُحَمَّدٌ مَا زَالَ يَقُولُ: ابْعَثُوا إِلَى الْحَيْرِ ابْعَثُوا إِلَى الْحَيْرِ ، فَقُلْتُ لِمُحَمَّدٍ : أَلَا قُلْتَ لَهُ : أَنَا أَذْهَبُ إِلَى الْخَيْرِ ، ثُمَّ دَخَلْتُ عَلَيْهِ وقُلْتُ لَهُ : جُعِلْتُ فِدَاكَ : أَنَا أَذْهَبُ إِلَى الْحَيْرِ؟ فَقَالَ : انْظُرُوا فِي ذَاكَ، ثُمَّ قَالَ لِي : إِنَّ مُحَمَّداً لَيْسَ لَهُ سِرٌّ مِنْ زَيْدِ بْنِ عَلِيٍّ وَأَنَا أَكْرَهُ أَنْ يَسْمَعَ ذَلِكَ… 📚 الکافی: ۴، ۳۲۷. @chsiqs

هشتمین جلسه از سلسله‌نشست‌های تاریخ و ماوراء 🔸«تاریخ‌نگاری انتقادی و ایمان دینی: تنش‌ها و امکان‌های همزیستی»🔸 🎙ارائه دهنده: 🔹جناب آقای دکتر مجید کافی عضو هیات علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه 📁 ناقد: 🔸 حجت الاسلام و المسلمین آقای دکتر محسن الویری استاد تمام و مدیر گروه تاریخ اسلام دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام 📁دبیر نشست 🔹جناب آقای سلمان فیاض دانشجوی دکتری فلسفه تاریخ دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام محورهای بحث: 🔸«تاریخ‌نگاری انتقادی و ایمان دینی» نه صرفاً به‌عنوان تعارض، بلکه به‌عنوان موقعیت دائم مورخ مسلمان 🔸تعارض تاریخ‌نگاری و ایمان، همیشه تعارض با «قرائت خاص» از ایمان است، نه لزوماً با اصل ایمان 🔸ایمان و روش هر دو خود را در مواجهه با دیگری اصلاح می‌کنند ⏰ زمان: پنج شنبه ۴ دی ماه ۱۴۰۴ ساعت: ۱۵ الی ۱۷ 🏢مکان: خیابان دورشهر، مقابل کوچه ۲۱، مرکز پژوهش‌های تاریخ اسلام @chsiqs

📜مکاتبات علمای امامیه با مردم طبرستان 🔹 شیخ مفید، عالم امامیه قرن چهارم، با طائفه امامیه در ساری مکاتباتی داشت و نگارش رساله‌ی المسائل السرویه در پاسخ به پرسش‌های علمای شیعۀ ساری است. 🔺وی، رساله المسائل المازندرانیه را نیز در پاسخ به سؤالات مذهبی اهالی مازندران نوشته است. 📚المسائل السرویه:۷. 🔸سید مرتضی، عالم امامیه قرن پنجم، شاگرد شیخ مفید، رساله‌ی المسائل الطبریه را در پاسخ به پرسش‌های شیعیان این منطقه نگاشته است. 📚الرسائل: 133. @chsiqs

پوشۀ شنیداری هشتمین جلسه از سلسله‌نشست‌های تاریخ و ماوراء 🔸تاریخ‌نگاری انتقادی و ایمان دینی: تنش‌ها و امکان‌های همزیستی🔸 🎙با حضور: 🔹 دکتر مجید کافی (ارائه) 🔸 دکتر محسن الویری (ناقد) 🔹 جناب آقای سلمان فیاض (دبیر) @chsiqs

📜تخریب قبر امام حسین(ع) پیش از متوکل 🔹به گزارش شیخ طوسی، در دوره عباسيان، موسی بن عيسی زمان حکومت هارون‌الرشید، قبر امام حسين عليه السلام را خراب كرد. 🏷قال: خرجت أيام ولاية موسى بن عيسى الهاشمي في الكوفة من منزلي فلقيني أبو بكر بن عياش... حدثني يحيى بن المغيرة الرازي، قال: كنت عند جرير ابن عبدالحميد إذ جاءه رجل من أهل العراق، فسأله جرير عن خبر الناس، فقال: تركت الرشيد وقد كرب قبر الحسين (عليه السّلام) وأمر أن تقطع السدرة التي فيه فقطعت.... 📚الامالی: ۳۲۱-۳۲۵. @chsiqs

📜مشاغل شیعیان متقدم: کارپردازی 🔸کلینی گزارش می‌کند «محمدبن‌سنان» و «مفضل‌بن عمر» به ترتیب مسئول ملاقات امام صادق و کاظم(ع) بوده‌اند. 📚 الکافی:۳، ۵۶۶ و ۴، ۵۰۶. 🔹به گزارش ابن شهر آشوب، عالم قرن ششم، «ابو خالد زبالی» برای تهیه مواد سوختی و خرید کفش غلامان از سوی امام کاظم(ع) به کار گرفته شده بود. 📚مناقب آل ابی‌طالب: ۴، ۲۹۴ -۲۹۵. 🔺شیخ طوسی، گزارش کرده که وی یکی از یاران امام کاظم(ع) بوده است. 📚رجال: ۳۴۷. @chsiqs

📜امام باقر(ع) و تکریم اهل علم 🔹به گزارش شیخ مفید، عمروبن دینار، عبدالله بن عبید بن عمیر و سلیمان بن قرم، از جمله علمایی بودند که به دیدار امام باقر(ع) می‌رفتند و آن حضرت همواره به لحاظ مالی به آنان، هدایایی که در تأمین پوشش و هزینه زندگی آنان نقش داشت، می‌پرداخت. 🏷ما لقيْنا أَبا جعفرٍ محمّدِ بنِ عليٍّ(ع) إِلّا وحملَ إِلينا النّفقةَ والصِّلةَ والكِسوةَ ، ويقولُ : « هذه مُعَدَّةٌ لكم قبلَ أَن تَلقَوْني»  📚الارشاد: ۲، ۱۶۶. @chsiqs

گزارش هشتمین جلسه از سلسله نشست‌های تاریخ و ماوراء #بخش‌اول سلسله نشست‌‌های «تاریخ و ماوراء» به دنبال یافتن پاسخی روشن به سؤالات اساسی درباره علم بودنِ تاریخ و ساحت دانشیِ آن در مرکز پژوهش‌های تاریخ اسلام تشکل می‌شود. به دنبال ارائه یک پارادایم جدید و بررسی امکان ایجاد یک نظام دانشی تازه در هشتمین نشست از سلسله مباحث «تاریخ و ماوراء» با دعوت از آقای دکتر مجید کافی با موضوع «تاریخ نگاری انتقادی و ایمان دینی؛ تنش‌ها و امکان‌های همزیستی» به بررسی این مهم پرداختیم. همچنین در این جلسه از ملاحظات دکتر محسن الویری به عنوان ناقد بهره‌مند شدیم. در اینجا به پاره‌ای از بیانات دو استاد محترم اشاره خواهد شد. بیانات دکتر مجید کافی: دکتر مجید کافی صورت مسأله خود را اینگونه طرح کردند که ما با یک مثلث مواجه هستیم که یک ضلع آن تاریخ سنتی، یک ضلع آن تاریخ انتقادی و ضلع آخر هم ایمان است که پرسش کانونی ناظر بر این مسأله این است که مورخ مسلمانِ مومن، در مواجهه با تعارض میان تاریخ سنتی و تاریخ انتقادی چه وظیفه‌ای دارد؟ حفظ تاریخ سنتی؟ نقد آن بر اساس روش های تاریخ انتقادی؟ یا تلاش برای جمع میان این دو؟ ایشان سپس به مفهوم شناسی «ایمان» و «تاریخ انتقادی» پرداختند و برای ایمان پنج قسم را بیان کردند. ایمانِ حاصل شده از آیات و روایات، ایمان مبتنی بر قرائت خاص از دین، ایمان برآمده از فهم جمعی عالمان دین، ایمان تاریخی ـ اجتماعی و نهایتاً ایمانْ به مثابه گرایش درونیِ فرد. درباره ویژگی‌های تاریخ انتقادی هم می‌توان موارد زیر را مطرح کرد: ۱. حفظ فاصله از واقعهٔ تاریخی؛ ۲. سنجش عقل پسند؛ ۳. پذیرش تعارض روایت‌ها؛ ۴. توجه به تعینات اجتماعی و ۵. بررسی انگیزه‌های راویان. دکتر کافی با تأکید بر اینکه من این بحث را از منظر فلسفهٔ علم تاریخ طرح می‌کنم افزودند: «فلسفهٔ علم، با ارائهٔ نگاهی درجه‌دوم، امکان داوری نسبتاً بی‌طرفانه‌تری فراهم می‌کند؛ زیرا معرفت درجه‌اول همواره با تعهدات و علایق همراه است و همین امر، قضاوت منصفانه را دشوار می‌سازد.» استاد کافی به عنوان نمونه به بحث «شق القمر» پرداختند. شقّ‌القمر، واقعه‌ای است که هم پشتوانهٔ قرآنی دارد، هم روایی، و هم در تاریخ اسلامی نقل شده است. اما وقتی این گزاره در اختیار مورخ انتقادی قرار می‌گیرد، این پرسش مطرح می‌شود که اگر چنین رخدادی واقع شده، چرا در دیگر منابع هم‌افق تاریخی بازتابی نیافته است؟ اگر مورخ انتقادی پس از بررسی اسناد، به مؤید مستقلی نرسد، چه باید بکند؟ وفاداری به تاریخ سنتی؟ یا به نتایج پژوهش انتقادی؟ #ادامه‌دارد https://t.me/chsiqs @chsiqs

#بخش‌دوم ملاحظات دکتر محسن الویری: از نگاه دکتر الویری چالشی که امروز در عرصهٔ تاریخ‌نگاری با آن مواجه‌ایم، عمدتاً محصول دنیای مدرن است. تاریخ‌نگاری انتقادی و نقدهایی که در این حوزه پدید آمده، نگاه ما را به بسیاری از مسائل تغییر داده و به‌تدریج، بر فضای فکری همهٔ ما اثر گذاشته است. اما ایشان این اثرگذاری را به‌هیچ‌وجه منفی ندانستند و افزودند که حوزه‌ها نیز نیازمند تأثر از این روش‌ها بودند. اساساً اگر این مواجهه رخ نمی‌داد، علم پیشرفت نمی‌کرد. از این جهت، با پدیده‌ای مبارک روبه‌رو هستیم. اما نکتهٔ اساسی که استاد الویری بر آن تاکید داشتند آن است که امروز مسئلهٔ ما، فراتر از ایمان فردی است. بحث «علم» است؛ و دقیق‌تر، بحث از فلسفهٔ علم تاریخ و تاریخ‌نگاری است. ما با مجموعه‌ای از پرسش‌های بنیادین مواجه‌ایم که دغدغهٔ ذهنی دیندارانِ امروز ـ با هر تلقی‌ای از ایمان و خاستگاه آن ـ شده است. پرسش اصلی از نگاه دکتر الویری این است که: «آیا می‌توان فراتر از حل چند مسئلهٔ موردی، به امکان شکل‌گیری یک نظام دانشی جدید اندیشید؟» آیا می‌توان از «علم بومی» سخن گفت؟ از این منظر، هیچ تفاوتی میان دانش تاریخ و دیگر علوم اجتماعی وجود ندارد. نگاه تقلیل‌گرایانه به موضوع و فروکاستن آن به حد ایمان که امری فردی و قلبی است، حداکثر می‌تواند آرامش فردی برای پژوهشگر تاریخ به دنبال داشته باشد ولی نسبت به پرسش‌های بنیادی در این زمینه گره‌گشایی ندارد. بحث، امکان معرفت دینی در ساحت علم و نوعی شیفت پارادایمی جدید در تاریخ‌نگاری است. در بخش دیگری از بیانات دکتر مجید کافی مطرح شد: ایشان معتقد بودند که یک اتفاق انتقادی در حال رخ‌ دادن است. حتی اگر بخواهیم این پارادایم را به پارادایم دیگری منتقل کنیم، باز هم باید حواسمان باشد که تاریخ با بعضی علوم دیگر، مثل جامعه‌شناسی، تفاوت‌های جدی دارد. جامعه‌شناسی در کشور ما اساساً یک علم وارداتی است و پارادایم‌هایش با زمینهٔ فرهنگی ما سازگار نیست. ایشان سپس به برخی مصادیق اشاره کردند و افزودند در مورد مثال‌هایی مثل حضور ملائکه در جنگ بدر یا کنشگری موجودات ماورایی، بحث من نفی ایمان به این گزاره‌ها نیست. بحث سر تعریف «موضوع تاریخ» است. اگر تاریخ را مطالعهٔ پدیده‌های عینیِ واقع‌شده در گذشته بدانیم که بر حیات انسانی اثر گذاشته‌اند، آن‌وقت باید بپرسیم آیا کنش فرشتگان، به‌عنوان کنشگر تاریخی، در چارچوب متد تاریخ می‌گنجد یا نه. این به معنای انکار ایمان یا بی‌معنا دانستن این گزاره‌ها نیست؛ بحث، بحث تفکیک ساحت‌هاست. استاد مجید کافی در ادامه بحث برای دخالت امور ماورائی در تاریخ سه سوال و ابهام اساسی خود را مطرح کردند: ۱. وجه روایی این تاریخ چیست؟ ۲. گشاده‌رویی نسبت به این روش، آیا ما را دچار آنارشیسم روش‌شناختی نمی‌کند؟ ۳. آیا کسی از بین مورخان صراحتاً گفته است که موضوع تاریخ، هم عالم غیب و ماوراء هست یا نه؟ ملاحظات پایانی دکتر محسن الویری: دکتر محسن الویری نیز در پایان تأکید کردند که ما معتقدیم که تاریخ صرفاً متولی امور حسی نیست و می‌تواند در عرصه غیر حسی هم ورود کند؛ اما برای این کار قطعاً نیاز به ضابطه‌هایی روشن داریم. در این مسیر قائل به گفتگو هستیم و بدون هیچگونه شتاب‌زدگی موارد و نتایج بدست آمده را به بوته نقد گذاشته و به نوعی راستی‌آزمایی می‌کنیم. بنابراین شاید نیازمند آن باشیم که در تعریفمان از تاریخ تجدید نظر کنیم. #پایان‌بخش‌دوم https://t.me/chsiqs @chsiqs

📜علویان و طبرستان 🔸به گزارش ابن اسفندیار، تاریخ‌نگار قرن هفتم، رابطهٔ مردم طبرستان و علویان رابطه‌ای دو سویه بود‌. هم مردم از علویان حمایت کردند و در رسیدن قدرت، حامی و پشتیبان آنان شدند و هم علویان در اصلاحات اجتماعی و اعتقادی تاثیر بسزا داشتند. 📚تاریخ طبرستان: ۴۰. 🔹به باور ابن اثیر، تاریخ‌نگار قرن هفتم، پس از این که دولت علویان زیدی در سال ۲۸۷ق. توسط اسماعیل سامانی شکست خورد، قیام تازه‌ای شکل گرفت. 📚الکامل فی التاریخ: ۱۹، ۱۹-۲۱. 🔸ابن خلدون، تاریخ‌نگار قرن هشتم، آغاز این قیام را در سال ۳۰۱ق به رهبری حسن بن علی نوه حسن بن زید ملقب به ناصر کبیر اطروش گزارش کرده است. 🔺علویان تا سال ۳۱۶ق در طبرستان حکومت کردند. 📚تاریخ ابن خلدون: ۳، ۱۵۷. @chsiqs

📜خاندان‌های متقدم شیعه امامیه: ابوشعبة 🔹️به گزارش نجاشی، خاندان ابوشعبة، از دوران امام حسن و امام حسین(ع) به تشیع مشهور بوده‌اند. بزرگ این خاندان، فردی با نام ابوشعبة است که از اصحاب حسنین بوده است. 📚الرجال: ۲۳۰ـ۲۳۱. 🔺️به گزارش شیخ طوسی، ابوشعبة سه فرزند با نام‌های علی، عمر و عیص، داشته که از اصحاب امامان بوده‌اند. 📚الرجال: ۲۵۳. 🔺️ نجاشی گزارش کرده که علی، پسر ابو شعبة، فرزندانی به نام‌های عبیدالله، عبد الاعلی، عمران و محمد داشت که همگی از اصحاب امام صادق بودند. علاوه بر این، عمران فرزندی با نام یحیی داشت که از شاگردان امام صادق(ع) بود و دارای تأليف بود. 📚 الرجال: ۴۴۴. 🔺️بنابر چند اسنادی كه در کتاب تهذیب الأحكام آمده، عبیدالله فرزند علی بن ابوشعبة، فرزندى با نام محمد داشته كه راوی بوده است. 📚تهذیب الأحکام: ۳، ۶۹ و ۴، ۲۰۹. @chsiqs

📜ولادت امام جواد(ع) 🔹 به باور شیخ طوسی، ولادت امام جواد(ع) دهم ماه رجب است. 📚مصباح المتهجد: ۸۰۵. 🔸به گزارش شیخ مفید، ولادت امام جواد(ع) در ماه رمضان سال ۱۹۵ ق بوده است. 📚 الارشاد:۲، ۲۷۳. 🔹اشعری، عالم قرن سوم، روز تولد امام را ۱۵ ماه رمضان دانسته است. 📚المقالات و الفرق: ۹۹. 🔸ابن شهر آشوب، عالم قرن ششم، گزارش ولادت آن حضرت را در ۱۹ ماه رمضان، در شهر مدینه ثبت کرده است. 📚مناقب آل ابی‌طالب: ۴، ۳۷۹. @chsiqs