"

- زیباییت را نامی چنان نیست آنگاه که مفهموم زیبایی را در تو خلاصه میکنم به یک نتیجه پر معنا پی میبرم و آن اینکه، تو از اعماق زیبایی ظهور کرده ای من با تو میخندم، با اینکه خنده هایت، از آن دیگریست ؛

- همه چیز در گریز است ؛ آدم ها، فصل ها، ابرها همه شتابان اند و این شَط به ظاهر کند حرکت که هرگز باز نمی ایستد، پیوسته تو را با خود میبرد.

- و من کسی بودم که چشم هایت را میشنید و فریادِ نگاهت را میدید و رگ های قرمز سفیدیِ چشمت و خال های سیاهِ قهوه ای سوخته اش را از بر بود.

- بیزارم از هر دردی که درمانش زمان است زمانی که دق میدهد تا بگذرد.

:) . . .

- گاهی بی آنکه بفهمی در طول زمان آدم دیگری میشوی بیشتر سکوت میکنی، دیرتر باور میکنی، کمتر میرنجی و بیشتر میخندی...

- بعضی وقت ها هم با عصبانیت از خودت میپرسی اصلا من چرا موندم؟ و یادت می افتد چون دوستش داری. خفه میشوی، بغض میکنی چون میدانی بد بودنش بهتر از نبودنش است‌. - آرش قناعتگر

- خیالت جمع شده در آغوش من! گرمِ گرم رو به زمستان می‌کنم ؛ ميخندم

- قول داده بودی، با اولین برف به خیابان برویم و آدم برفی رویایی‌ مان را بسازیم امروز برف آمد من حتی منتظرت هم نبودم آخر چطور انتظار کسی که نیست را بکشم؟

"

- دلتنگی خوشه ی انگور سیاه است ؛ لگد کوبش کن، بگذار ساعتی سر بسته بماند مستت میکند اندوه - شمس لنگرودی