- شبیه رویای ممنوعه ای مثل فکر کردن به آبنبات وقتی دندان هایم درد میکرد بی تو وجودم درد گرفته است با تو وجودم درد گرفته است و فکر تو کرم انداخته به جان عقلم...

- دستم که به نفرین تو بالای سرم رفت تا نام تو بردم دل بیچاره دعا کرد...

- تو نیستی، تو زنده نیستی تو نفس میکشی و وجود نداری گریه میکنی و از درد به خودت میپیچی اما حس نمیکنی همونجا که خندیدی و جای تپش قلبت، درد جای خالیشو حس کردی، مردی. ازش فرار میکنی و نادیده اش میگیری اما تو نیستی.. تو مردی...

نیامدی . . .

- دیگر چگونه بگویم که دوستت دارم؟ که این واژه ها در من غریبی میکنند تو نباشی، من با خودم هم غریبی میکنم و این غریبه دست مرا میگیرد تا در شهر و روزمرگی گم شویم.

- من با دلخوری پله ها را بالا آمدم حتی با دلخوری نشستم اما چشم هایت، دست هایت، آغوشت.. و من دیگر چیزی یادم نمی آید

- چه سنگ را به کوزه بزنی، چه کوزه را به سنگ کوزه میشکند..

- میگن زمان همه چیو درست می‌کنه اما درستش اینه که زمان درد های جدیدی بهت میده که قبلی رو فراموش میکنی و این چرخه تا ابد ادامه داره

"

- عادت میکنی، فراموش هرگز من هیچ چیز رو فراموش نکردم.

- سرنوشتِ تو آن است که محبوبِ من باشی و هرگز از این سرنوشت گریزَت نخواهد بود.

- وقتی زمان رفتنمان رسید، یک کالبد پر از حرفای نگفته را زیر خروارها خاک رها میکنند. متاسفانه من به خاک آلرژی دارم و عطسه‌ام می‌گیرد. شما که نمیخواهید با هر عطسه در گور بلرزم؟! فکر میکنم ترجیح میدادم سوزانده شوم و خاکسترم را در دریا بریزند؛ شایدم در باد پخش کنند. شاید آن موقع خودم و حرفهایم احساس رهایی کنیم.