"

- تو کیستی که من اینگونه بی‌ تو بی تابم؟ شب از هجوم خیالت نمیبرد خوابم تو چیستی که من از موج هر تبسم تو بسان قایق سرگشته، روی گردابم!

- بی دستانت، نه شعر بود نه نثر نه چیزی که به آن ادبیات می‌گویند! - نزار قبانی

- تو را آرزو نخواهم کرد هیچ وقت، تو را لحظه ای خواهم پذیرفت که با دل خود بیایی؛ نه با آرزوی من. -ادوارد رابیز

. . .

- کاش میشد آدمی گاهی، فقط گاهی به اندازه نیازش بمیرد، بعد بلند شود؛ خاک هایش را بتکاند. اگر دلش خواست برگردد به زندگی، اگر هم دلش نخواست بخوابد تا ابد. - خسرو شکیبایی

- به من میگفت : چشم هاى تو مرا به این روز انداخت این نگاهِ تو کارِ مرا به اینجا کشانده تاب و تحمل نگاه هاى تو را نداشتم. نمیدیدى که چشم بر زمین میدوختم؟" به او گفتم: در چشم هاى من دقیق تر نگاه کن! جز تو هیچ چیزى در آن نیست...

"

- چند سال است کسی را دوست دارم ، که امروز مطمئن نیستم دوستش دارم. اصلا نمی‌دانم برای چه دوستش دارم! اصلا نمی‌دانم دوست داشتن یعنی چه ، فقط می‌دانم چند سال دوستش داشتم و شاید دارم.

- تو دیگر هیچ سهمی از قلب اندوهناکم نداری. دیگر حتی مشتاق دیدارت هم نیستم. اکنون قلبم از تو و رویای تو تهی‌‌‌ست.

- در انزوای تاریک خویش بودم. از سمت نور آمدی و مرا غرق در روشنایی معرفت خود کردی. شاید ندانی اما جهان را در نگاهم زیباتر میکنی. بی شک داشتن کسی مانند تو ، مثل داشتن تکه ای از بهشت است.

. . .