عزیزِ من، تو در روزگاری زندگی میکنی که دوام آوردن کار بزرگیست. دوام آوردنت را کوچک نشمار.
حس میکنم دیگه هیچ اتفاقی نمیتونه روم تاثیر بذاره ، دیگه خیلی راحت همه چیو قبول میکنم و ازش میگذرم و آخرش میگم " زندگی همینه دیگه "
من قبل از شروع کردن چیزی ، ازش میترسم .
من از اینکه به اندازه کافی برای شروعش خوب نباشم میترسم پس اصلا چیزی و شروع نمیکنم .
چون چی میشه اگه آسیب ببینم و باز مجبور باشم تنهایی زخمامو بخیه بزنم؟