قابلیت گریه کردن با شعرای فاضل نظری رو دارم .

پنجِ صبح ، دلتنگی . نصفِ شب ، دلتنگی . وسطِ روز ، دلتنگی . چیه این دلتنگی ؟ چیه این فراق ؟ ؛)))

یک ماهِ پیش همین دقایق؛))))))) میگم چرا دلِ بی صاحاب داره پر پر میزنه ، نگو هوایِ یه ماه پیششو کرده .

من خطاب به چشمام: باز بمون لعنتی تو هنوز شیش ساعت دیگه باید بیدار باشی .

مثلا وقتی یکی داره با شما صحبت می‌کنه، یکی دیگه می‌آد می‌پره وسط حرف‌زدنش، درسته شما اون وسط می‌مونی چیکار کنی و به کودوم یکی گوش بدی؛ اما بعد از اینکه صحبت دومیه تموم شد، به اولیه بگو خب ادامه‌شو بگو ... نذار حرفش نصفه بمونه، حس بدی به طرف می‌ده.

خستگی؟ -فاقدِ اهمیت .

- آه من الفراق 🖤!'

اینکه هم تو دوست صمیمی کسی هستی و اون هم دوست صمیمیِ تو ، به این معنا نیست که از کل زندگی طرف خبر داشته باشی ، طرف بخش شخصی نداشته باشه ، فقط با تو رفیق باشه و سراغ ایجاد روابط جدید نره .

دلم میخواد یه مدت از تمام کسانی که بهشون نزدیکم دور بشم ؛ نه نگرانم بشن نه دلخور . برم جایی که از نگاهشون دور باشم .