هر بار که با تو مواجه میشم یا اسمتو میشنوم یه جنگ بزرگی بینِ عقل و قلبم شروع میشه .

قلبم : ‌اوکی دیگه دلم براش تنگ شده . عقلم : خفه شو چیز نخور احمق .

و دوباره حال و هوایِ این آهنگ .

نمیدونم چی داری که هنوزم که هنوزه با بقیه واسم فرق داری .

اوکی امروز در کمال تعجب و غیر ممکن بودن بصورت عادی گذشت .

بیا ببر این منو ؛)..

هی میخوام راجبِ تو پستی نزارم ، حرفی نزنم ، ولی مگه تو فراموش شدنی هستی ؟ انگار که رو قلبم حکت کرده باشن .

اونجا که نزار‌قبانی میگه: اگر برای تو خیری داشت میماند اگر دوست‌ دارت بود حرف میزد و اگر مشتاقِ دیدنت بود می آمد! دقیقا همینجاش یه جوابِ بزرگ برای نصفِ سوالامونه ((:

وقتی یه istj جلوی بقیه گریش میاد : -از تو انتظار نداشتم -مگه تو احساسم داشتی ؟ -مگه تو اشکم داری ؟ -عجیبه تو گریه کنی -بهت نمیاد گریه کنی -مگه تو دلم داری ؟ نه دوستان بنده سنگ هستم با دو چشم و یه دماغ و یه دهن و یه سر و دست و پا .

پول تراپی ندارم؛ امام‌رضا که دارم.

من با تو خندیدم ، با تو فیلم دیدم ، با تو رفتم بیرون ، با تو زیر بارون قدم زدم ، با تو کنارِ دریا راه رفتم ، با تو گریه کردم ، با تو زدم زیر خنده ، با تو درس خوندم ، با تو فوتبال نگاه کردم ؛ ولی هربار یدفعه به خودم میگم هی ، اونکه الان نیست و قرار نیست هیچوقت این اتفاقا بیفته ، این فکرای مزخرف چیه میکنی ؟ و دوباره میرم تو لاک خودم .