نه خاطراتت ، نه جاهایی که همیشه منتظرت بودم .

نه با اسمت قلبم میریزه ، نه با دیدن عکست ، نه با دیدن اعضای خانوادت .

- ؛))

دلتنگم ، به اسمِ تو قسم :))))

از کــٰافــه تـیــٰام به دِ وو! 🫀🍃

اینکه اونجا یه یادی از من کردین خیلی با ارزشه ؛ خیلی ممنونم :))))))

دستام ؟ دلتنگن ؛ دلتنگ دستات .

از بچگی ، همه من رو با شما میشناسن ؛ فلانی سفارش کرده نذری درست کنیم ، امام رضاییه . فلانی ارادت خاصی به امام رضا داره و . . هیچوقت ردم نکردین که هیچ ، حتی روی بد هم نشون ندادین . همیشه با روی خوش موقع حال بدی ها محکم بغلم کردین ؛ چه زمانی که جسم و روحم حرم بود ، چه زمانی که فقط روحم . نمیدونم از کِی ، کجا ؛ ولی شک ندارم از بدو تولدم عشقتون به یه طور خاصی توی قلبم بوده و هست ؛ طوری که حتی زمزه ی اسمتون ، مرهم زخمای این دله . همین هیئت رفتنا ، همین عشق اباعبدالله تماماً لطف شماست که اگه نبود ، منم اینجا نبودم . میگفت : وقتی مُردم ، برید مشهد حرم امام رضا بگید آقا ، یکی که همیشه نوکریتون رو میکرد منتظرتونه ؛ به دادش برسید :))). - ممنونتونم پناهِ من ؛).

میگفت با پیرهن نوکریم کفنم کنید :)).

کاش حداقل دوستان صدا سیما یه امشب رو صبر میکردن بعد اهنگ و گل و فلان بیسار برای تبریک ربیع الاول میذاشتن .