بین خاطره نساختن تا در آینده اذیت نشدن و استفاده از فرصت و خاطره ساختن موندم .

خب دوستان رفتم رو منبر تا صب صحبت میکنم برایتان .

میتونید اینو این بینا بین گوش کنید .

-میشه با اون چشات حتی یه سکته کرد .

از شدت کمبود خواب چشام تار میبینه .

-

وقتی بغض یا حتی برق چشمای بعضیا رو میبینم دلم میخواد بشینم باهاشون گریه کنم .

دلم میخواد بهشون بگم تموم دردات به جونم فقط اشکی شدن چشماتو نبینم .

میدونی الگوی همشون منم .

وقتی تو کلوز فرندز کسی هستی >>>>

یادم میاد از بچگی که پنجم بودم یه نفر تازه اومده بود مدرسمون وقتی دیدمش دلم خواست کنار دستیش بشم ؛ همین . ولی بعد اون دو سال کنار دستیم شد و سال دوم که دوباره معلم گفت باید پیش هم بشینیم هم کلافه شده بودم . یا همین سال پیش ؛ تلاش میکردم تا با یکی زمینه ی دوستی رو فراهم کنم و تهش که اون خواست بیشتر نزدیکم بشه منم دورتر میشدم . اول سال تو مدرسه ی جدیدمون یکی از همکلاسیام جالب بود برام ، بالاجبار دو ساعت کنار دستیش شدم ولی بعد اون دو ساعت جامم عوض کردم . حدود دو ماه پیش ، از شخصیت یکی خوشم اومد و دلم خواست بهش بیشتر نزدیک شم که الان تو دو روز طوری این اتفاق افتاد که «من» ( دقت کنید من ) شماره و پیجشو دارم . خدا با این کارا حس میکنم میخواد بگه که زمینش با من ، اینم برا تو ؛ ببینم خودت چیکار میکنی ادامشو . جوری شد که هیچ کدومشون بجز آخری ( فعلا ) اون کسی که فکر میکردم نبودن .