جدیدا نمی‌دونم چرا زندگیم یه طوری شده که انگار هی دارم می‌دوعم و نمیرسم . نه درست درسمو میخونم ، نه به خودم میرسم ، نه مثل قبل از گوشی استفاده میکنم ، نه درست برای کلاسام کار میکنم ، نه زیاد بیرون میرم ، نه خواب کافی دارم ، نه یه جا نشستم از گشادی به در و دیوار نگاه کنم ولی بازم در عین حال در روز با کلی این ور و اون ور رفتن و خستگیاش ، به هیچکدوم اون طور که باید نرسیدم . روزا خیلی داره مسخره و بیهوده میره جلو و واقعا نمیدونم چجوری داره میگذره .

اگه کلمه ی خسته آدم میشد:

قشنگ مثل آدم له شده ای میمونم که خودشو کشون کشون داره میکشه جلو

بعضی وقتا خواب کسایی میبینم و دلم تو خواب برا کسایی تنگ میشه که پشمای خودمم میریزه .

جهت عرض ارادت از راه دور...

آدم چی بگه اخه :))))))))))))

مثل بهشت میمونه

تاحالا روزی دو ساعت فیزیک نخوندی که عشق و عاشقی یادت بره.

فکت : وقتی فیزیک میخونی اینقد توش غرق میشی و کیف میکنی که از دنیا و عشق و عاشقی غافل میمونی .